mrożenie oocytów
Mrożenie oocytów, czyli krioprezerwacja komórek jajowych, to procedura medyczna polegająca na pobraniu, zamrożeniu i przechowywaniu komórek jajowych kobiety w celu ich późniejszego wykorzystania. Technika ta wykorzystuje proces witryfikacji – ultraszybkiego zamrażania, który zapobiega tworzeniu się kryształków lodu mogących uszkodzić strukturę komórki.
Wskazania do mrożenia oocytów obejmują zachowanie płodności przed leczeniem onkologicznym, odkładanie macierzyństwa z powodów osobistych lub zawodowych, a także sytuacje medyczne zagrażające płodności, jak endometrioza czy przedwczesna niewydolność jajników. Procedura ta jest również opcją dla kobiet, które nie mają partnera, a chcą zabezpieczyć swoją płodność na przyszłość.
Proces mrożenia oocytów rozpoczyna się od stymulacji hormonalnej, która prowadzi do dojrzewania wielu pęcherzyków jajnikowych jednocześnie. Następnie dojrzałe oocyty są pobierane podczas zabiegu punkcji jajników pod kontrolą USG. Po laboratoryjnej ocenie jakości komórek, zostają one poddane procesowi witryfikacji i przechowywane w ciekłym azocie w temperaturze -196°C.
Skuteczność procedury zależy od wieku kobiety w momencie mrożenia komórek, ich liczby i jakości. Badania wskazują, że oocyty pobrane od młodszych kobiet (poniżej 35. roku życia) wykazują wyższą żywotność po rozmrożeniu i większe prawdopodobieństwo zapłodnienia. W przypadku planowania wykorzystania zamrożonych oocytów, są one rozmrażane, zapładniane metodą ICSI (docytoplazmatyczna iniekcja plemnika) i transferowane do macicy w postaci zarodka.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Farmorubicin PFS 2 mg/ml (10 mg/5 ml, 50 mg/25 ml, 200 mg/100 ml)
Epirubicyna, substancja czynna Farmorubicin PFS (2 mg/ml), jest przeciwwskazana w pierwszym trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenne. W drugim i trzecim trymestrze stosowanie leku wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka, gdyż choć nie stwierdzono istotnego wzrostu wad wrodzonych, odnotowano sporadyczne przypadki kardiotoksyczności u płodów i noworodków, takich jak przemijająca hipokineza komorowa, wzrost aktywności enzymów sercowych oraz rzadkie zgony płodów. W trakcie terapii konieczne jest monitorowanie kardiologiczne płodu (echokardiografia) oraz noworodka. Ze względu na potencjalne przenikanie epirubicyny do mleka matki i ryzyko poważnych działań niepożądanych u niemowląt, karmienie piersią należy przerwać na co najmniej 7 dni po ostatniej dawce leku.
antracyklina, badanie echokardiograficzne, drugi i trzeci trymestr, działanie niepożądane, enzym sercowy, epirubicyna, Farmorubicin PFS, funkcja skurczowa serca, hipokineza komorowa, kardiotoksyczność, karmienie piersią, metoda antykoncepcji, mrożenie nasienia, mrożenie oocytów, okres karencji, pierwszy trymestr ciąży, powikłanie kardiologiczne, przedwczesna menopauza, roztwór do wstrzykiwań, ryzyko teratogenne, substancja czynna, technika wspomaganego rozrodu, terapia onkologiczna, upośledzenie spermatogenezy, uszkodzenie chromosomów, uszkodzenie mięśnia sercowego, zaburzenie miesiączkowania