amlodypina w osoczu
Amlodypina w osoczu to parametr określający stężenie substancji czynnej amlodypiny w płynnej części krwi, który ma istotne znaczenie w monitorowaniu terapii nadciśnienia tętniczego i choroby wieńcowej. Amlodypina należy do grupy blokerów kanałów wapniowych (antagonistów wapnia) i charakteryzuje się długim okresem półtrwania wynoszącym 35-50 godzin, co pozwala na podawanie jej raz na dobę.
Stężenie amlodypiny w osoczu wykazuje dużą zmienność międzyosobniczą, co może być związane z polimorfizmem genetycznym enzymów cytochromu P450, głównie CYP3A4, odpowiedzialnych za jej metabolizm. Badania farmakokinetyczne wskazują, że maksymalne stężenie leku w osoczu występuje po 6-12 godzinach od podania doustnego, a stan stacjonarny osiągany jest po 7-8 dniach regularnego przyjmowania.
Monitoring stężenia amlodypiny w osoczu może być pomocny u pacjentów z niewydolnością wątroby, u których metabolizm leku jest spowolniony, co prowadzi do zwiększonego stężenia i ryzyka działań niepożądanych. Podobnie u osób starszych, gdzie klirens amlodypiny jest zmniejszony, co może wymagać dostosowania dawki. Badanie stężenia leku w osoczu może być również wartościowe w przypadku podejrzenia nieprzestrzegania zaleceń terapeutycznych lub w diagnostyce interakcji lekowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Co-Amlessa 8 mg + 10 mg + 2,5 mg
Co-Amlessa to lek złożony zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą, amlodypinę (w postaci bezylanu) oraz indapamid, dostępny w pięciu różnych dawkach, z maksymalną zalecaną dawką 8 mg + 10 mg + 2,5 mg na dobę. Preparat nie jest wskazany do leczenia początkowego nadciśnienia tętniczego i podawany jest doustnie raz na dobę, najlepiej rano przed posiłkiem. W przypadku konieczności modyfikacji terapii, dawki poszczególnych składników należy dostosować indywidualnie. U osób w podeszłym wieku oraz pacjentów z niewydolnością nerek konieczne jest monitorowanie stężenia kreatyniny i potasu, a stosowanie leku jest przeciwwskazane przy klirensie kreatyniny poniżej 30 ml/min. Dla dawek 8 mg + 5 mg + 2,5 mg oraz 8 mg + 10 mg + 2,5 mg przeciwwskazaniem jest klirens kreatyniny poniżej 60 ml/min.
amlodypina, amlodypina w osoczu, bezylan amlodypiny, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, Co-Amlessa, dawkowanie raz na dobę, indapamid, klirens kreatyniny, leczenie początkowe, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, peryndopryl, podanie doustne, stężenie kreatyniny, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma
Produkt leczniczy Candesartan cilexetil + Amlodipine + HCT +pharma zawiera trzy substancje czynne o różnych mechanizmach działania, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz pogorszenia czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek, dlatego nie zaleca się podwójnej blokady układu RAA bez ścisłego nadzoru specjalisty i regularnego monitorowania czynności nerek, stężenia elektrolitów oraz ciśnienia tętniczego. U pacjentów z nefropatią cukrzycową oraz po przeszczepieniu nerki należy zachować szczególną ostrożność. Hydrochlorotiazyd może wywołać rzadkie, ale ciężkie reakcje oddechowe, takie jak ARDS, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku. Ponadto, u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej jedynej czynnej nerki, stosowanie leku może prowadzić do wzrostu stężenia mocznika i kreatyniny w surowicy.
amlodypina w osoczu, antagonista receptora angiotensyny II, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dna moczanowa, dysfagia, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, jaskra zamkniętego kąta, kardiomiopatia przerostowa, kwas moczowy, nadwrażliwość na światło, nefropatia cukrzycowa, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niewydolność serca, ostra toksyczność oddechowa, podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, tiazydowy lek moczopędny, tolerancja glukozy, triglicerydy, zasadowica hipochloremiczna, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zmniejszenie objętości wewnątrznaczyniowej, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Aramlessa 10 mg + 5 mg
Aramlessa to lek złożony zawierający peryndopryl z argininą oraz amlodypinę, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Dostępny jest w dawkach: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg (peryndopryl + amlodypina), podawany doustnie w dawce jednej tabletki na dobę, najlepiej rano przed posiłkiem. Lek nie jest wskazany do rozpoczęcia terapii hipotensyjnej, a modyfikacje dawkowania powinny być dokonywane przez lekarza, który może rozważyć stosowanie składników oddzielnie. Aramlessa jest przeznaczona dla pacjentów z klirensem kreatyniny ≥60 mL/min, natomiast u osób z klirensem poniżej tej wartości zaleca się indywidualne dostosowanie dawki poszczególnych składników. U pacjentów w podeszłym wieku i z niewydolnością nerek konieczna jest regularna kontrola stężenia kreatyniny i potasu w surowicy.
amlodypina, amlodypina w osoczu, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dawka podtrzymująca, dializoterapia, farmakokinetyka, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenie czynności wątroby, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, peryndopryl z argininą, preparat złożony, stężenie kreatyniny, stężenie potasu, stopień niewydolności nerek, terapia hipotensyjna, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Candezek Combi 8 mg + 10 mg
Lek Candezek Combi dostępny jest w dawkach 8 mg + 5 mg, 8 mg + 10 mg, 16 mg + 5 mg oraz 16 mg + 10 mg (kandesartan + amlodypina) i stosowany jest jako terapia zastępcza u dorosłych, w dawce 1 kapsułki na dobę. Dawkowanie powinno odpowiadać wcześniejszemu leczeniu oddzielnymi preparatami kandesartanu i amlodypiny. U osób w podeszłym wieku modyfikacja dawki nie jest wymagana, jednak zaleca się ostrożność przy jej zwiększaniu, zwłaszcza u bardzo starszych pacjentów. U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna zmiana dawki, ale przy umiarkowanych zaburzeniach wskazane jest monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny. W przypadku ciężkich zaburzeń nerek (Clcr < 15 ml/min) oraz u pacjentów poddawanych hemodializie należy zachować szczególną ostrożność, gdyż lek nie jest usuwany przez dializę. Standardowe dawkowanie amlodypiny jest możliwe, gdyż jej stężenie w osoczu nie koreluje z niewydolnością nerek.
amlodypina w osoczu, cholestaza, ciężkie zaburzenie nerek, ciśnienie tętnicze, hemodializa, kandesartan cyleksetylu, krańcowa niewydolność nerek, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, podanie doustne, stężenie kreatyniny, stężenie potasu, terapia zastępcza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Vilpin Combi 10 mg + 5 mg
Vilpin Combi to preparat złożony zawierający peryndopryl (w postaci tozylanu) oraz amlodypinę (w postaci bezylanu), dostępny w dawkach: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Zalecane dawkowanie to jedna tabletka raz na dobę, podawana rano przed posiłkiem. Preparat nie jest wskazany do inicjacji terapii hipotensyjnej, a stosowanie powinno być kontynuowane u pacjentów, u których ciśnienie tętnicze było wcześniej kontrolowane za pomocą poszczególnych składników w tych samych dawkach. U pacjentów z klirensem kreatyniny ≥ 60 ml/min stosowanie kombinacji jest możliwe, natomiast przy klirensie < 60 ml/min wskazane jest stosowanie oddzielnych preparatów i indywidualne dostosowanie dawek. W populacji osób starszych oraz u pacjentów z niewydolnością nerek konieczne jest monitorowanie parametrów nerkowych, zwłaszcza stężenia kreatyniny i potasu.
amlodypina bezylan, amlodypina w osoczu, badanie farmakokinetyczne, ciśnienie tętnicze, dializoterapia, klirens kreatyniny, kontrola ciśnienia, kreatynina, niewydolność nerek, peryndopryl sodu, peryndopryl tozylan, peryndoprylat, początek leczenia, podeszły wiek, potas w surowicy krwi, preparat terapeutyczny, substancja czynna, terapia hipotensyjna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby