inhibitor receptora H2

Inhibitory receptora H2 (antagoniści receptora H2) to grupa leków stosowanych w chorobach związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w żołądku. Ich działanie polega na selektywnym blokowaniu receptorów histaminowych H2 w komórkach okładzinowych żołądka, co prowadzi do zmniejszenia wydzielania kwasu solnego.

Do grupy tej należą m.in. ranitydyna, famotydyna, cymetydyna i nizatydyna. Leki te są stosowane w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, refluksu żołądkowo-przełykowego, zespołu Zollingera-Ellisona oraz w zapobieganiu i leczeniu owrzodzeń stresowych.

Inhibitory receptora H2 charakteryzują się dobrym profilem bezpieczeństwa, jednak mogą wywoływać działania niepożądane, takie jak bóle głowy, zawroty głowy, zmęczenie czy zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Należy pamiętać, że niektóre z tych leków (szczególnie cymetydyna) mogą wchodzić w interakcje z innymi farmaceutykami poprzez wpływ na enzymy cytochromu P450.

W praktyce klinicznej inhibitory receptora H2 są często zastępowane przez inhibitory pompy protonowej (IPP), które wykazują silniejsze i dłużej utrzymujące się działanie hamujące wydzielanie kwasu solnego. Jednak antagoniści receptora H2 nadal znajdują zastosowanie, szczególnie w terapii krótkoterminowej oraz u pacjentów z przeciwwskazaniami do stosowania IPP.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl