Przedawkowanie
Nalgesin 275 mg

Przedawkowanie naproksenu sodowego (Nalgesin 275 mg) stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się objawami od łagodnych, takich jak ból brzucha, nudności, wymioty, zawroty głowy, szumy uszne i drażliwość, po ciężkie, w tym krwawe wymioty (hematemeza), smoliste stolce (melena), zaburzenia świadomości, zaburzenia oddychania, drgawki oraz niewydolność nerek. Wystąpienie tych symptomów wymaga natychmiastowej interwencji medycznej, gdyż przedawkowanie może prowadzić do uszkodzenia górnego odcinka przewodu pokarmowego, ośrodkowego układu nerwowego oraz niewydolności wielonarządowej.

Przedawkowanie naproksenu sodowego

Przedawkowanie produktu leczniczego Nalgesin (275 mg naproksenu sodowego) stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Naproksen sodowy w dawkach przekraczających zalecane dawkowanie może prowadzić do szeregu objawów niepożądanych o różnym nasileniu, od łagodnych do zagrażających życiu. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis zagrożeń związanych z przedawkowaniem tego leku oraz sposoby postępowania w takich przypadkach.1

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania naproksenu sodowego można podzielić na dwie kategorie: objawy występujące w przypadkach lżejszych oraz objawy charakterystyczne dla ciężkiego przedawkowania. Zarówno przypadkowe, jak i celowe zażycie dużych ilości produktu Nalgesin może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych.2

Kategoria objawów Objawy przedawkowania Opis
Objawy lżejsze Ból brzucha Dolegliwości bólowe w obrębie jamy brzusznej, często o charakterze ostrym
Nudności Uczucie dyskomfortu w żołądku z towarzyszącą chęcią wymiotowania
Wymioty Gwałtowne opróżnianie zawartości żołądka przez usta
Zawroty głowy Uczucie wirowania lub niestabilności, zaburzenia równowagi
Szumy uszne Odczuwanie dźwięków (dzwonienie, brzęczenie) przy braku zewnętrznego źródła dźwięku
Drażliwość Wzmożona reakcja na bodźce, niepokój, pobudzenie
Objawy ciężkie Krwawe wymioty Wymioty z domieszką świeżej krwi (hematemeza) – objaw poważnego uszkodzenia górnego odcinka przewodu pokarmowego
Smoliste stolce Czarne, smoliście wyglądające stolce (melena) świadczące o krwawieniu z górnego odcinka przewodu pokarmowego
Zaburzenia świadomości Od senności, przez splątanie, do utraty przytomności włącznie
Zaburzenia oddychania Nieprawidłowy tor lub częstość oddechów, mogące prowadzić do niewydolności oddechowej
Drgawki Niekontrolowane skurcze mięśni będące objawem poważnego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego
Powikłanie krytyczne Niewydolność nerek Upośledzenie funkcji wydalniczej nerek mogące prowadzić do zatrucia organizmu produktami przemiany materii i zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania naproksenu sodowego kluczowe znaczenie ma wdrożenie natychmiastowych działań terapeutycznych. Postępowanie obejmuje zarówno metody eliminacji niewchłoniętego leku z przewodu pokarmowego, jak i leczenie objawowe powstałych zaburzeń.3

Zalecane metody postępowania w przypadku przedawkowania naproksenu sodowego obejmują:

  • Płukanie żołądka – procedura mająca na celu usunięcie niewchłoniętej substancji czynnej z żołądka, szczególnie skuteczna w przypadku wczesnej interwencji (do 1-2 godzin od przyjęcia leku)4
  • Podanie węgla aktywowanego – adsorbent wiążący substancje toksyczne w przewodzie pokarmowym i zapobiegający ich wchłanianiu; najskuteczniejszy gdy zostanie podany w ciągu pierwszej godziny od przedawkowania5
  • Środki zobojętniające – preparaty neutralizujące kwas żołądkowy, zmniejszające podrażnienie śluzówki przewodu pokarmowego6
  • Inhibitory receptora H2 (np. ranitydyna, famotydyna) – leki zmniejszające wydzielanie kwasu solnego w żołądku, chronią błonę śluzową przed uszkodzeniem7
  • Inhibitory pompy protonowej (np. omeprazol, pantoprazol) – leki silnie hamujące wydzielanie kwasu żołądkowego, stosowane w celu ochrony błony śluzowej przewodu pokarmowego8
  • Mizoprostol – analog prostaglandyny E1, stosowany w celu ochrony błony śluzowej żołądka i dwunastnicy przed uszkodzeniem9
  • Leczenie objawowe – w zależności od manifestacji klinicznej przedawkowania może obejmować:
    • Monitorowanie i korekcję zaburzeń wodno-elektrolitowych
    • Leczenie przeciwdrgawkowe w przypadku wystąpienia drgawek
    • Wspomaganie oddychania przy zaburzeniach oddechowych
    • Leczenie niewydolności nerek (w tym ewentualne zastosowanie technik nerkozastępczych)
    • Postępowanie przeciwwstrząsowe w przypadku wystąpienia objawów wstrząsu
    • Leczenie krwawień z przewodu pokarmowego

    10

Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu

Pacjent, który przedawkował naproksen sodowy, wymaga ścisłego monitorowania parametrów życiowych oraz funkcji narządów szczególnie narażonych na toksyczne działanie leku. Należy regularnie oceniać stan świadomości, parametry układu krążenia i oddechowego, a także monitorować funkcję nerek i wątroby poprzez oznaczanie odpowiednich parametrów biochemicznych w surowicy krwi. W przypadku ciężkiego przedawkowania wskazana jest hospitalizacja na oddziale intensywnej terapii z możliwością natychmiastowego wdrożenia zaawansowanych procedur ratunkowych.11

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl