ostre stany zapalne narządu ruchu
Wskazanie

Ostre stany zapalne narządu ruchu to grupa schorzeń charakteryzujących się szybkim początkiem, silnym bólem, obrzękiem, zaczerwienieniem i ograniczeniem funkcji zajętego stawu lub struktur okołostawowych. Mogą być one spowodowane urazami, infekcjami (septyczne zapalenie stawów), krystalopatią (dna moczanowa, pseudodna), zapaleniem ścięgien, pochewek ścięgnistych lub torebki stawowej.

W diagnostyce ostrych stanów zapalnych narządu ruchu kluczowe jest dokładne badanie kliniczne, badania laboratoryjne (OB, CRP, morfologia krwi), badania obrazowe (RTG, USG, MRI) oraz w wybranych przypadkach badanie płynu stawowego. Szybka diagnoza jest kluczowa, szczególnie w przypadku infekcyjnego zapalenia stawów, które nieleczone może prowadzić do nieodwracalnych uszkodzeń.

Leczenie farmakologiczne obejmuje niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) takie jak Ibuprom, Nurofen, Voltaren, Dicloratio, Metindol. W cięższych przypadkach stosuje się glikokortykosteroidy (Diprophos, Depo-Medrol, Dexaven) podawane doustnie lub w formie iniekcji dostawowych. W przypadku podejrzenia infekcji niezbędna jest antybiotykoterapia (Augmentin, Zinacef, Tazocin). Przy zapaleniach wywołanych przez dnę stosuje się leki hamujące syntezę kwasu moczowego (Milurit, Adenuric) oraz leki przeciwzapalne.

Największym wyzwaniem w leczeniu ostrych stanów zapalnych narządu ruchu jest szybka i precyzyjna diagnostyka różnicowa, szczególnie odróżnienie infekcyjnego zapalenia stawów od innych przyczyn. Trudność stanowi również ustalenie optymalnego momentu wdrożenia rehabilitacji, która z jednej strony jest niezbędna dla przywrócenia funkcji, z drugiej – wprowadzona zbyt wcześnie może nasilić dolegliwości. Ponadto, dużym problemem klinicznym jest leczenie pacjentów z licznymi chorobami współistniejącymi, u których stosowanie NLPZ może być ograniczone ze względu na ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych i gastroenterologicznych.