zagrażający poród przedwczesny
Zagrażający poród przedwczesny to stan kliniczny występujący między 22. a 37. tygodniem ciąży, charakteryzujący się regularnymi skurczami macicy z towarzyszącymi zmianami szyjki macicy (skrócenie, rozwieranie), które mogą doprowadzić do porodu przed terminem. Jest to poważne powikłanie położnicze wymagające natychmiastowej interwencji medycznej.
Diagnostyka zagrażającego porodu przedwczesnego obejmuje ocenę aktywności skurczowej macicy, badanie położnicze oraz ultrasonograficzny pomiar długości szyjki macicy (cervical length). Kluczowe znaczenie ma różnicowanie z fizjologicznymi skurczami Braxtona-Hicksa, które nie prowadzą do zmian w szyjce macicy.
Postępowanie w zagrażającym porodzie przedwczesnym obejmuje tokolityki (inhibitory skurczów macicy), glikokortykosteroidy (przyspieszające dojrzewanie płuc płodu), antybiotykoterapię przy przedwczesnym pęknięciu błon płodowych oraz siarczan magnezu jako neuroprotekcję dla płodu. Wybór metody leczenia zależy od wieku ciążowego, stanu klinicznego matki i płodu oraz obecności ewentualnych przeciwwskazań.
Profilaktyka zagrażającego porodu przedwczesnego powinna być ukierunkowana na identyfikację czynników ryzyka, takich jak wielociąża, zakażenia, niewydolność cieśniowo-szyjkowa, czy przebyte porody przedwczesne. U pacjentek z grupy wysokiego ryzyka rozważa się zastosowanie progesteronu, założenie szwu okrężnego na szyjkę macicy (cerclage) lub pesarium szyjkowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Atosiban EVER Pharma 37,5 mg/5 ml
Atosiban EVER Pharma, syntetyczny peptyd będący antagonistą receptorów oksytocyny, wykazuje skuteczne działanie tokolityczne poprzez redukcję częstości i napięcia skurczów macicy, co potwierdzono w badaniach na modelach zwierzęcych oraz w badaniach klinicznych III fazy (CAP-001) obejmujących 742 kobiety z zagrażającym porodem przedwczesnym w 23.-33. tygodniu ciąży. W badaniu tym 59,6% pacjentek leczonych atozybanem uniknęło porodu przedwczesnego i konieczności alternatywnego leczenia tokolitycznego w ciągu 7 dni od rozpoczęcia terapii, w porównaniu do 47,7% w grupie β-agonistów (p=0,0004). Efekt relaksacji macicy pojawia się szybko, już w ciągu 10 minut od podania, i utrzymuje się stabilnie przez 12 godzin przy ≤ 4 skurczach/godzinę. Średni wiek ciążowy przy porodzie wynosił 35,6 (SD 3,9) tygodnia w grupie atozybanu, a masa urodzeniowa noworodków 2491 g (SD 813 g), bez istotnych różnic w porównaniu do grupy β-agonistów (p=0,37 i p=0,58 odpowiednio).
antagonista oksytocyny, atozyban, badanie kliniczne III fazy, beta-agonista, beta-mimetyk, intensywna terapia, leczenie tokolityczne, lek tokolityczny, masa urodzeniowa noworodka, poród przedwczesny, receptor oksytocyny, receptor wazopresyny, skurcz macicy, umieralność, wspomagana wentylacja, zagrażający poród przedwczesny, zgon płodu