zatrucie lekami przeciwdepresyjnymi

Zatrucie lekami przeciwdepresyjnymi stanowi poważny stan kliniczny, często występujący w praktyce toksykologicznej i psychiatrycznej. Najczęściej dotyczy trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych (TLPD), selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) oraz inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO). Mechanizm toksyczności zależy od grupy leku – TLPD blokują kanały sodowe w sercu i działają antycholinergicznie, SSRI powodują zespół serotoninowy, a IMAO mogą wywołać przełom nadciśnieniowy.

Objawy zatrucia TLPD obejmują tachykardię, zaburzenia rytmu serca, wydłużenie odstępu QT, hipotensję, drgawki oraz zaburzenia świadomości. Zatrucie SSRI manifestuje się zespołem serotoninowym (hipertermia, sztywność mięśniowa, nadmierna potliwość, tachykardia, pobudzenie). W przypadku IMAO dominuje ciężkie nadciśnienie tętnicze, tachykardia, bóle głowy, nudności oraz zaburzenia świadomości.

Diagnostyka obejmuje wywiad, badanie przedmiotowe, oznaczenie stężenia leku we krwi, EKG, badania biochemiczne oraz monitorowanie parametrów życiowych. W leczeniu stosuje się dekontaminację przewodu pokarmowego, podaż węgla aktywowanego, leczenie objawowe oraz swoiste antidota w wybranych przypadkach. Przy zatruciu TLPD stosuje się wodorowęglan sodu w celu alkalizacji osocza, a w zespole serotoninowym – cyproheptadynę.

Rokowanie zależy od rodzaju leku, przyjętej dawki, czasu od zatrucia do interwencji medycznej oraz chorób współistniejących. Śmiertelność w zatruciach TLPD jest wyższa niż w przypadku nowszych leków przeciwdepresyjnych. Pacjenci po zatruciu wymagają oceny psychiatrycznej oraz długoterminowego monitorowania pod kątem powikłań, szczególnie kardiologicznych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl