biodostępność rysperydonu

Biodostępność rysperydonu, leku przeciwpsychotycznego drugiej generacji, jest istotnym parametrem farmakokinetycznym wpływającym na skuteczność terapii. Po podaniu doustnym rysperydon wykazuje biodostępność na poziomie 70-80%, co oznacza, że znaczna część leku przedostaje się do krążenia ogólnego i może wywierać działanie terapeutyczne.

Wchłanianie rysperydonu zachodzi szybko, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) w ciągu 1-2 godzin po podaniu. Lek podlega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia w wątrobie, gdzie jest przekształcany głównie przez izoenzym CYP2D6 do aktywnego metabolitu 9-hydroksyrysperydonu (paliperydonu), który wykazuje podobną aktywność farmakologiczną.

Istotne jest, że biodostępność rysperydonu może być modyfikowana przez czynniki genetyczne (polimorfizm CYP2D6), interakcje lekowe (inhibitory lub induktory CYP2D6) oraz stan chorobowy pacjenta. U osób z wolnym metabolizmem CYP2D6 biodostępność niezmienionego rysperydonu może być zwiększona, co potencjalnie prowadzi do wyższego ryzyka działań niepożądanych przy standardowych dawkach.

W praktyce klinicznej dostępne są również preparaty o przedłużonym uwalnianiu w formie iniekcji (LAI – Long-Acting Injectable), które omijają barierę wchłaniania z przewodu pokarmowego i metabolizm pierwszego przejścia, zapewniając stabilne stężenie leku w organizmie przez dłuższy czas, co może poprawić współpracę pacjenta w terapii.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl