nośnik prealbuminowy
Nośnik prealbuminowy (transtyretyna, TTR) to białko osocza krwi, które pełni kluczową rolę w transporcie hormonów tarczycy, zwłaszcza tyroksyny (T4), a także uczestniczy w transporcie retinolu (witaminy A) we współpracy z białkiem wiążącym retinol (RBP). Nazwa „prealbumina” pochodzi od faktu, że podczas elektroforezy białek surowicy migruje ono przed frakcją albumin.
Transtyretyna jest syntetyzowana głównie w wątrobie, choć niewielkie ilości powstają również w splocie naczyniówkowym mózgu i siatkówce oka. Jej stężenie w surowicy stanowi czuły wskaźnik stanu odżywienia organizmu i funkcji wątroby, spadając szybko w stanach niedożywienia, ostrych procesach zapalnych i chorobach wątroby. Ze względu na krótki okres półtrwania (około 2 dni) TTR jest uważana za bardziej czuły marker niedożywienia niż albumina.
W praktyce klinicznej oznaczanie stężenia transtyretyny wykorzystuje się w ocenie stanu odżywienia pacjentów hospitalizowanych, monitorowaniu skuteczności żywienia pozajelitowego oraz jako wskaźnik prognostyczny w niektórych stanach klinicznych. Dodatkowo, mutacje genu TTR mogą prowadzić do rozwoju rodzinnej amyloidozy transtyretynowej, rzadkiej choroby, w której nieprawidłowe białko odkłada się w tkankach, powodując m.in. polineuropatię, kardiomiopatię i inne zaburzenia.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Novothyral 75 to preparat zawierający 75 µg lewotyroksyny (T4) oraz 15 µg liotyroniny (T3), które wykazują uzupełniające się profile farmakokinetyczne. Lewotyroksyna charakteryzuje się biodostępnością do 80% po podaniu doustnym na czczo, natomiast liotyronina ma wyższą biodostępność w zakresie 78-95%. Oba hormony są wchłaniane głównie w jelicie cienkim. Po podaniu doustnym liotyronina osiąga maksymalne działanie po 2-3 dniach, a lewotyroksyna po około 9 dniach, z początkiem efektu już po 3-5 dniach, co wynika z konieczności konwersji T4 do T3 w tkankach obwodowych. Lewotyroksyna wiąże się z białkami osocza w 99,95%, głównie z globuliną wiążącą tyroksynę (TBG) i nośnikiem prealbuminowym (TBPA), co przekłada się na długi okres półtrwania około 7 dni i niski klirens (1,2 l/osocza/dobę/m²). Liotyronina wykazuje nieco niższe wiązanie (99,7%), krótszy okres półtrwania (1 dzień) oraz wyższy klirens (15 l/osocza/dobę/m²).
bariera łożyskowa, białko osocza, biodostępność, globulina wiążąca tyroksynę, hemodializa, hiponatremia, hormon tarczycy, jelito cienkie, klirens, konwersja obwodowa, lewotyroksyna, liotyronina, marskość wątroby, metabolizm hormonów, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, nośnik prealbuminowy, Novothyral, okres półtrwania -
Leksykon substancji czynnych
Lewotyroksyna (T4) wykazuje niecałkowite wchłanianie doustne, sięgające do 80% dawki, głównie w górnym odcinku jelita cienkiego, z maksymalnym stężeniem w osoczu osiąganym po 2-3 godzinach od podania na czczo. Wchłanianie jest istotnie ograniczone przy podaniu z posiłkiem. Objętość dystrybucji wynosi około 10-12 litrów, a lek wiąże się w 99,97% z białkami osocza, głównie z globuliną wiążącą tyroksynę (TBG) oraz prealbuminą (TBPA). Lewotyroksyna podlega intensywnemu metabolizmowi w tarczycy, wątrobie, nerkach, mięśniach i mózgu, z klirensem metabolicznym około 1,2 l osocza/dobę. Metabolizm obejmuje głównie odjodowanie do aktywnej trójjodotyroniny (T3) lub nieaktywnej odwrotnej T3, a także deaminację, sprzęganie i rozszczepienie wiązań eterowych. Okres półtrwania leku wynosi około 7 dni, ulegając skróceniu do 3-4 dni w nadczynności tarczycy i wydłużeniu do 9-10 dni w niedoczynności.
deaminacja, dializa, dijodotyrozyna, globulina wiążąca tyroksynę, hemoperfuzja, hiponatremia, klirens metaboliczny, kwas tyrooctowy, lewotyroksyna, marskość wątroby, nadczynność tarczycy, niedoczynność tarczycy, nośnik prealbuminowy, objętość dystrybucji, odjodowanie, odwrotna trijodotyronina, okres półtrwania, postać galenowa, przedni płat przysadki, recyrkulacja jelitowo-wątrobowa, schorzenie endokrynologiczne, stężenie w osoczu, trijodotyronina, trójjodotyronina
