zgrubienie podokostnowe
Zgrubienie podokostnowe (periostalne pogrubienie) to patologiczne pogrubienie okostnej, będące wynikiem reakcji zapalnej, urazowej lub nowotworowej. Okostna, jako bogato unaczyniona i unerwiona błona pokrywająca kość (z wyjątkiem powierzchni stawowych), reaguje na różne bodźce patologiczne wytwarzaniem nowej tkanki kostnej.
W diagnostyce radiologicznej zgrubienia podokostnowe można podzielić ze względu na morfologię na: jednowarstwowe (ciągłe, przerywane), wielowarstwowe („cebulowate”), spikularno-promieniste i nieregularne. Każdy typ może sugerować inną etiologię zmian – na przykład zgrubienia jednowarstwowe ciągłe są charakterystyczne dla zapalenia kości i szpiku, urazów oraz chorób metabolicznych, podczas gdy wielowarstwowe często towarzyszą nowotworom złośliwym kości, takim jak mięsak Ewinga czy osteosarcoma.
W procesie diagnostycznym zgrubień podokostnowych kluczową rolę odgrywają badania obrazowe, przede wszystkim RTG, tomografia komputerowa oraz rezonans magnetyczny. Interpretacja rodzaju i charakteru zgrubienia podokostnowego ma istotne znaczenie dla rozpoznania choroby podstawowej i wdrożenia odpowiedniego leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Vitaminum A Medana 50000 j.m./ml
Przedawkowanie witaminy A, zwłaszcza w formie retynolu palmitynianu zawartego w preparacie Vitaminum A Medana (50 000 IU/ml, 1 670 IU/kropla), może prowadzić do poważnych objawów toksycznych, które różnią się w zależności od charakteru zatrucia – ostrego lub przewlekłego. Ostre zatrucie, szczególnie u dzieci, objawia się gwałtownym wzrostem ciśnienia śródczaszkowego, wymiotami oraz ryzykiem poważnych powikłań neurologicznych. Przewlekłe zatrucie manifestuje się szerokim spektrum objawów obejmujących układ nerwowy (bóle głowy, nadmierna pobudliwość, wodogłowie), pokarmowy (utrata łaknienia, powiększenie wątroby), krwiotwórczy (niedokrwistość hipoplastyczna, leukopenia, powiększenie śledziony), kostny (podokostnowe zgrubienie, bóle kostne, przedwczesne kostnienie nasad kości długich u dzieci) oraz zmiany skórne (łysienie, pękanie warg).
ból głowy, ból kostny, ciśnienie śródczaszkowe, diplopia, kostnienie nasad kości długich, leukopenia, łysienie, niedokrwistość hipoplastyczna, organomegalia, ostre zatrucie witaminą A, pękanie warg, pobudliwość, powiększenie wątroby, przewlekłe zatrucie witaminą A, retynol palmitynian, splenomegalia, utrata łaknienia, wodogłowie, wymioty, zgrubienie podokostnowe - Leksykon substancji czynnych
Retynol – Przedawkowanie
Retynol (witamina A), rozpuszczalny w tłuszczach, stosowany w formie palmitynianu, może wywołać hiperwitaminozę A przy przedawkowaniu. Ostra toksyczność pojawia się po jednorazowym spożyciu dawki >75 000-350 000 j.m. u dzieci i >1 000 000 j.m. u dorosłych. Objawy ostrego zatrucia obejmują bóle głowy, nudności, wymioty, obrzęk tarcz nerwów wzrokowych, zaburzenia widzenia (szczególnie u dzieci z powodu wzrostu ciśnienia śródczaszkowego), omamy słuchowe, obrzęk tkanek podskórnych, bóle mięśniowo-kostno-stawowe, hiperkalcemię, wybroczyny, nerwowość oraz senność. Charakterystyczne są także zmiany dermatologiczne, takie jak sucha, swędząca skóra, rumieniowe zapalenie skóry, pękanie naskórka ust oraz uogólnione złuszczanie naskórka, które może wystąpić w ciągu 24 godzin od przyjęcia toksycznej dawki.
anoreksja, ciśnienie śródczaszkowe, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, hiperkalcemia, hiperwitaminoza A, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, neutropenia, niedokrwistość hipoplastyczna, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, omamy słuchowe, osteoporoza, osteoskleroza, ostre zatrucie witaminą A, przewlekła hiperwitaminoza A, retynol, retynolu palmitynian, rumieniowe zapalenie skóry, rzekomy guz mózgu, uszkodzenie wątroby, witamina A, wodogłowie, wybroczyny, zaburzenia krążenia wrotnego, zapalenie dziąseł, zgrubienie podokostnowe, złuszczenie naskórka