zgorzel miazgi zęba
Zgorzel miazgi zęba (necrosis pulpae) to stan nieodwracalnego obumarcia tkanki miazgowej zęba, będący najczęściej konsekwencją nieleczonego zapalenia miazgi. Charakteryzuje się całkowitą utratą funkcji życiowych komórek miazgi, prowadząc do jej rozpadu i utworzenia toksycznych produktów, które mogą rozprzestrzeniać się do tkanek okołowierzchołkowych.
Główną przyczyną zgorzeli miazgi jest zaawansowana próchnica, urazy mechaniczne zęba, a także niepowodzenie leczenia endodontycznego. Charakterystycznymi objawami są ból samoistny, często promieniujący, zwiększona wrażliwość na ciepło i opukiwanie, oraz zmiana koloru korony zęba na szary lub ciemniejszy odcień. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, testach żywotności miazgi oraz badaniach radiologicznych.
Leczenie zgorzeli miazgi wymaga interwencji endodontycznej, polegającej na usunięciu martwej tkanki miazgowej, mechanicznym i chemicznym opracowaniu kanałów korzeniowych oraz ich szczelnym wypełnieniu. W zaawansowanych przypadkach, szczególnie przy obecności zmian okołowierzchołkowych, leczenie może wymagać terapii wieloetapowej z zastosowaniem opatrunków tymczasowych. Nieleczona zgorzel miazgi może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak zapalenie tkanek okołowierzchołkowych, ropnie lub torbiele korzeniowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Metronidazol – Dawkowanie i sposób podawania
Metronidazol jest lekiem o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego i przeciwpierwotniakowego, stosowanym w różnych postaciach farmaceutycznych, takich jak tabletki (250 mg, 500 mg), roztwór do infuzji (5 mg/ml), globulki dopochwowe oraz żel/emulsja (7,5 mg/g lub 10 mg/g). Dawkowanie jest ściśle uzależnione od wieku pacjenta, masy ciała, wskazania klinicznego oraz postaci leku. U dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat standardowa dawka wynosi 250-500 mg trzy razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 1000 mg w pojedynczej dawce przed zabiegami chirurgicznymi. U dzieci dawki wahają się od 15 do 40 mg/kg mc. na dobę, podawane w dawkach podzielonych co 8-12 godzin, z koniecznością monitorowania stężenia leku u wcześniaków. Leczenie trwa zwykle 7 dni, choć w ciężkich zakażeniach może być wydłużone do 2-3 tygodni. W terapii rzęsistkowicy i zakażeń bakteryjnych pochwy stosuje się również postać dopochwową, z dawkami 500-1000 mg na dobę przez 7-10 dni. W stomatologii metronidazol jest stosowany miejscowo w postaci pasty lub maści do leczenia zgorzeli miazgi, zapalenia przyzębia i ropni.
ameboza, bakteryjne zapalenie pochwy, chlorowodorek tetracykliny, ciężka niewydolność nerek, dializa otrzewnowa, encefalopatia wątrobowa, eradykacja Helicobacter pylori, giardiaza, globulka dopochwowa, Helicobacter pylori, hemodializa, inhibitor pompy protonowej, lamblioza, metronidazol, niewydolność wątroby, ostre wrzodziejące zapalenie dziąseł, pełzakowica, ropień przyzębny, roztwór do infuzji dożylnych, rzęsistkowica, substancja przeciwbakteryjna i przeciwpierwotniakowa, tabletka dopochwowa, trądzik różowaty, wrzodziejące zapalenie dziąseł, zakażenie bakteriami beztlenowymi, zakażenie pooperacyjne, zapalenie przyzębia, zgorzel miazgi zęba - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Metronidazol Chema 100 mg/g
Metronidazol Chema w postaci maści o stężeniu 100 mg/g jest stosowany miejscowo w leczeniu różnych schorzeń jamy ustnej o podłożu bakteryjnym, takich jak zgorzel miazgi zęba, zaawansowane zapalenie przyzębia, ropnie przyzębne oraz wrzodziejące zapalenie dziąseł. W przypadku zgorzeli miazgi zęba maść aplikuje się do oczyszczonego i osuszonego kanału zębowego za pomocą igły Lentulo, zmieniając opatrunek codziennie w stanach ostrych lub co 2-3 dni w stanach przewlekłych, maksymalnie przez 5-7 dni. W zapaleniu przyzębia i wrzodziejącym zapaleniu dziąseł maść stosuje się przez 3-5 dni, delikatnie smarując dziąsła 2-3 razy na dobę, natomiast w ropniach przyzębnych aplikacja odbywa się jednorazowo po odbarczeniu ropnia, z koniecznością dalszego leczenia przyczynowego.