niedowład mięśni oddechowych

Niedowład mięśni oddechowych to stan charakteryzujący się osłabieniem siły skurczowej mięśni uczestniczących w procesie oddychania, przede wszystkim przepony, mięśni międzyżebrowych oraz mięśni pomocniczych. Prowadzi to do zaburzeń wentylacji płuc, które mogą objawiać się dusznością, płytkim oddechem, trudnościami w odkrztuszaniu wydzieliny oraz hipowentylacją pęcherzykową.

Etiologia niedowładu mięśni oddechowych jest różnorodna i obejmuje schorzenia neurologiczne (stwardnienie zanikowe boczne, miastenia, zespół Guillaina-Barrégo, uszkodzenia rdzenia kręgowego), choroby pierwotnie mięśniowe (dystrofie mięśniowe, miopatie zapalne), zaburzenia metaboliczne, zatrucia oraz urazy. Długotrwały niedowład może prowadzić do niewydolności oddechowej, wymagającej wsparcia wentylacyjnego.

Diagnostyka obejmuje badania czynnościowe układu oddechowego (spirometrię, pomiar pojemności życiowej), gazometrię, badania elektrofizjologiczne mięśni oraz badania obrazowe. Leczenie zależy od przyczyny i stopnia zaawansowania niedowładu, a jego elementami są terapia przyczynowa, rehabilitacja oddechowa, wspomaganie odkrztuszania oraz w ciężkich przypadkach – wsparcie oddechowe z zastosowaniem nieinwazyjnej lub inwazyjnej wentylacji mechanicznej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl