przeciwciała AQP4-IgG
Przeciwciała AQP4-IgG (ang. Aquaporin-4 Immunoglobulin G) to autoimmunologiczne przeciwciała skierowane przeciwko akwaporynie 4 – białku tworzącemu kanały wodne w ośrodkowym układzie nerwowym, szczególnie licznie występującemu na wypustkach astrocytów tworzących barierę krew-mózg.
Obecność przeciwciał AQP4-IgG w surowicy jest kluczowym biomarkerem w diagnostyce choroby spektrum zapalenia nerwów wzrokowych i rdzenia kręgowego (NMOSD – Neuromyelitis Optica Spectrum Disorder). Czułość testu na przeciwciała AQP4-IgG w NMOSD wynosi 60-90%, a swoistość przekracza 99%, co czyni go niezwykle wartościowym narzędziem diagnostycznym.
Wykrycie przeciwciał AQP4-IgG ma istotne znaczenie kliniczne, ponieważ pozwala odróżnić NMOSD od stwardnienia rozsianego (MS), co ma fundamentalne znaczenie dla wyboru właściwej terapii. Leki modyfikujące przebieg MS, takie jak interferon beta, fingolimod czy natalizumab, mogą nasilać przebieg NMOSD, dlatego prawidłowa diagnostyka różnicowa jest kluczowa dla bezpieczeństwa pacjenta.
W leczeniu NMOSD z obecnością przeciwciał AQP4-IgG stosuje się terapie immunosupresyjne, w tym rytuksymab, azatioprynę, mykofenolan mofetylu oraz nowsze terapie celowane jak ekulizumab, inebilizumab czy satralizumab, które wykazują wysoką skuteczność w redukcji częstości rzutów choroby.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Neuromielitis optica – Zapobieganie i profilaktyka
Neuromielitis optica (NMO) to autoimmunologiczna choroba demielinizacyjna ośrodkowego układu nerwowego, charakteryzująca się preferencyjnym zajęciem nerwów wzrokowych i rdzenia kręgowego. Ryzyko nawrotów przekracza 90%, co wymaga długoterminowej immunoterapii, zwłaszcza u pacjentów z obecnością przeciwciał AQP4-IgG, u których leczenie zapobiegawcze powinno być wdrożone już po pierwszym ataku. FDA zatwierdziła od 2019 roku cztery leki: ekulizumab (zmniejsza ryzyko nawrotu o 94%), rawulizumab (98,6%), inebilizumab (73%) oraz satralizumab (55%). Wcześniej stosowano azatioprynę (2,5 mg/kg/dzień), rytuksymab (redukcja nawrotów o 88%), mykofenolan mofetylu (87,4%) oraz metotreksat i mitoksantron, których stosowanie ogranicza się ze względu na toksyczność i brak danych. Terapia powinna trwać minimum 2-3 lata bez nawrotów, a decyzja o jej zakończeniu wymaga indywidualnej oceny ryzyka nawrotów i toksyczności leków.
alemtuzumab, analog purynowy, azatiopryna, choroba demielinizacyjna, choroba Devica, cyklofosfamid, dożylne immunoglobuliny, ekulizumab, fingolimod, immunoterapia, inebilizumab, infekcja dróg moczowych, interferon beta, kortykoid, kwas mykofenolowy, lek immunosupresyjny, limfocyt B, metotreksat, mitoksantron, mykofenolan mofetylu, natalizumab, nerw wzrokowy, neuromielitis optica, ośrodkowy układ nerwowy, prednizon, przeciwciała anty-AQP4, przeciwciała AQP4-IgG, przeciwciało monoklonalne, rawulizumab, rdzeń kręgowy, remisja kliniczna, rytuksymab, satralizumab, stwardnienie rozsiane, tocilizumab, układ dopełniacza - Leksykon chorób i schorzeń
Neuromielitis optica – Diagnostyka i diagnoza
Neuromielitis optica (NMO), czyli choroba Devica, to rzadkie autoimmunologiczne schorzenie ośrodkowego układu nerwowego, które atakuje głównie nerwy wzrokowe i rdzeń kręgowy. Diagnostyka opiera się na kryteriach IPND z 2015 roku, które uwzględniają obecność przeciwciał AQP4-IgG (obecnych u 70-80% pacjentów), obraz kliniczny oraz wyniki MRI. Charakterystyczne cechy MRI to długoodcinkowe poprzeczne zapalenie rdzenia (LETM) obejmujące ≥3 segmenty kręgowe oraz zmiany w nerwach wzrokowych i podwzgórzu. W PMR obserwuje się wysoką pleocytozę (>50 leukocytów/μl) i brak prążków oligoklonalnych, co odróżnia NMO od stwardnienia rozsianego (SM). Diagnostyka różnicowa jest kluczowa, gdyż leczenie NMOSD różni się od SM, a niektóre leki stosowane w SM mogą nasilać objawy NMO.
azatiopryna, choroba Devica, ekulizumab, inebilizumab, leki immunosupresyjne, MOGAD, mykofenolan, nakłucie lędźwiowe, narkolepsja, neuromielitis optica, NMOSD, optyczna koherentna tomografia, ośrodkowy układ nerwowy, plazmafereza, pleocytoza, płyn mózgowo-rdzeniowy, poprzeczne zapalenie rdzenia, prążki oligoklonalne, przeciwciała AQP4-IgG, przeciwciała MOG-IgG, rezonans magnetyczny, rytuksymab, satralizumab, stwardnienie rozsiane, zaburzenie demielinizacyjne, zapalenie nerwu wzrokowego, zapalenie rdzenia kręgowego, zespół area postrema