chlorek magnezu sześciowodny
Chlorek magnezu sześciowodny (MgCl₂·6H₂O) to związek chemiczny szeroko stosowany w medycynie ze względu na kluczową rolę magnezu w organizmie. Magnez uczestniczy w ponad 300 reakcjach enzymatycznych, wspiera funkcje układu nerwowego, mięśniowego oraz sercowo-naczyniowego.
W praktyce klinicznej chlorek magnezu sześciowodny jest wykorzystywany w suplementacji przy niedoborach magnezu, które mogą prowadzić do arytmii, skurczów mięśni, drgawek, a nawet zwiększonego ryzyka osteoporozy. Szczególne zastosowanie znajduje w leczeniu stanów nagłych jak rzucawka u kobiet ciężarnych, gdzie podawany jest dożylnie.
Związek ten charakteryzuje się dobrą biodostępnością i rozpuszczalnością w wodzie, co czyni go skutecznym w uzupełnianiu niedoborów magnezu. Warto pamiętać, że chlorek magnezu może wykazywać działanie przeczyszczające przy wyższych dawkach, dlatego jego dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie do potrzeb pacjenta i pod kontrolą lekarza.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Slow-Mag B6 535 mg + 5 mg
Slow-Mag B6 to lek zawierający 64 mg jonów magnezu (w postaci magnezu chlorku sześciowodnego) oraz 5 mg witaminy B6 (pirydoksyny chlorowodorku) w formie tabletek dojelitowych. Główne działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego i obejmują zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak dyskomfort, bóle brzucha, nudności, wzdęcia oraz działanie przeczyszczające objawiające się zwiększoną częstotliwością wypróżnień i luźniejszymi stolcami. Częstość występowania tych działań niepożądanych jest nieznana. Ze względu na farmakologiczne działanie jonów magnezu, które wpływają na motorykę przewodu pokarmowego, konieczne jest monitorowanie tolerancji leku u pacjentów.
biegunka, ból brzucha, charakterystyka produktu leczniczego, chlorek magnezu sześciowodny, choroba zapalna jelit, działanie niepożądane, działanie przeczyszczające, jony magnezu, luźny stolec, motoryka przewodu pokarmowego, nudności, pirydoksyna chlorowodorek, tabletka dojelitowa, witamina B6, wzdęcia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaburzenie funkcji nerek - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sterofundin ISO –
Sterofundin ISO to roztwór do infuzji zawierający elektrolity w stężeniach zbliżonych do fizjologicznych, m.in. sód 145 mmol/l, potas 4 mmol/l, magnez 1 mmol/l, wapń 2,5 mmol/l oraz chlorki i octany. Charakterystyka Produktu Leczniczego wskazuje, że Sterofundin ISO nie wpływa na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa farmakoterapii. Lekarz powinien poinformować pacjenta o braku takiego wpływu, zwłaszcza gdy pacjent wyraża obawy dotyczące wykonywania codziennych czynności po podaniu leku.
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, chlorek magnezu sześciowodny, chlorek potasu, chlorek sodu, chlorek wapnia dwuwodny, dokumentacja medyczna, elektrolit, interakcja lekowa, kwas L-jabłkowy, octan sodu trójwodny, odwodnienie, roztwór do infuzji, sterofundin ISO, stężenie fizjologiczne, świadoma zgoda na leczenie, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenie wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Optilyte –
Optilyte to roztwór do infuzji o precyzyjnie dobranym składzie elektrolitowym, zawierający w 1000 ml: NaCl 5,75 g, octan sodu trójwodny 4,62 g, cytrynian sodu dwuwodny 0,90 g, chlorek wapnia dwuwodny 0,26 g, chlorek potasu 0,38 g oraz chlorek magnezu sześciowodny 0,20 g. Stężenia jonów wynoszą: Na+ 141 mmol/l, CH3COO- 34 mmol/l, C6H5O7 3 mmol/l, Ca2+ 2 mmol/l, K+ 5 mmol/l, Mg2+ 1 mmol/l, Cl- 109 mmol/l. Osmolarność roztworu to 295 mOsmol/l, a pH mieści się w zakresie 5,5–7,5. Preparat jest klarowny, bezbarwny i dostępny w pojemnikach polietylenowych (KabiPac) oraz polipropylenowych (KabiClear) o objętościach od 100 ml do 1000 ml, z okresem ważności 3 lat. Produkt należy przechowywać w temperaturze powyżej zera, bez zamrażania, i stosować wyłącznie w przypadku braku zanieczyszczeń i uszkodzeń opakowania.
aseptyka, chlorek magnezu sześciowodny, chlorek potasu, chlorek sodu, chlorek wapnia dwuwodny, cytrynian sodu dwuwodny, koagulacja, kwas solny, niezgodność farmaceutyczna, octan sodu trójwodny, osmolarność, pojemnik polietylenowy, pojemnik polipropylenowy, port do dostrzyknięć, port do infuzji, roztwór do infuzji, roztwór leku, woda do wstrzykiwań, wytrącenie osadu - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Slow-Mag B6 535 mg + 5 mg
Slow-Mag B6 to preparat zawierający 535 mg magnezu chlorku sześciowodnego, co odpowiada 64 mg jonów magnezu, oraz 5 mg witaminy B6 (pirydoksyny chlorowodorku) w formie tabletek dojelitowych. Po podaniu doustnym magnez jest wchłaniany w jelicie cienkim w 30-50% dawki, z pierwszymi wykrywalnymi stężeniami w surowicy po około 1,5 godziny. Maksymalne stężenie magnezu osiągane jest po 4 godzinach i utrzymuje się do 6 godzin, a śladowe ilości mogą być wykrywane nawet do 36 godzin. Chlorek magnezu cechuje się wysoką rozpuszczalnością, co przekłada się na lepszą biodostępność i wyższe stężenia magnezu w surowicy oraz tkance kostnej w porównaniu do innych form magnezu.
białka osocza, chlorek magnezu sześciowodny, chlorowodorek pirydoksyny, dysfagia, dystrybucja magnezu, farmakokinetyka substancji czynnych, jelito cienkie, kanaliki nerkowe, niedobór magnezu, płyn mózgowo-rdzeniowy, płyn owodniowy, podanie doustne, reabsorpcja magnezu, stężenie w surowicy, tabletki dojelitowe, tkanka kostna, tkanki miękkie, wchłanianie zwrotne, witamina B6 - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Benelyte –
Benelyte to roztwór do infuzji zawierający elektrolity (NaCl 6,429 mg/ml, KCl 0,298 mg/ml, CaCl2·2H2O 0,147 mg/ml, MgCl2·6H2O 0,203 mg/ml, NaCH3COO·3H2O 4,082 mg/ml) oraz glukozę jednowodną (11 mg/ml, odpowiadające 10 mg glukozy), przeznaczony wyłącznie do stosowania w populacji pediatrycznej – u dzieci i młodzieży od 0 dni do ≤14 lat. Stężenia jonowe roztworu to: Na+ 140 mmol/l, K+ 4 mmol/l, Ca2+ 1 mmol/l, Mg2+ 1 mmol/l, jony octanowe 30 mmol/l, glukoza 55,5 mmol/l oraz Cl- 118 mmol/l. Roztwór jest przezroczysty, bezbarwny do lekko żółtego, o pH 5,3-5,7, teoretycznej osmolarności 351 mOsmol/l, zawartości energetycznej 168 kJ/l (40 kcal/l) i całkowitej zawartości jonów 148 mval/l. Preparat nie jest wskazany do stosowania u kobiet w ciąży ani karmiących piersią, ze względu na brak danych i ograniczenie do populacji pediatrycznej.
- Leksykon substancji czynnych
Chlorek magnezu – Dawkowanie i sposób podawania
Chlorek magnezu sześciowodny jest kluczowym składnikiem wielu roztworów stosowanych w terapii nerkozastępczej, takich jak hemodializa, hemofiltracja i hemodiafiltracja. Dawkowanie preparatów zawierających Mg++ (0,5 mmol/l w produktach typu Accusol 35 i MultiBic) musi być indywidualnie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta, masy ciała oraz rodzaju terapii. W ostrym uszkodzeniu nerek u dorosłych (70 kg) zalecana dawka wynosi 2000 ml/h, natomiast w przewlekłej chorobie nerek stosuje się co najmniej 1/3 masy ciała na zabieg, przy trzech zabiegach tygodniowo. Maksymalna dawka roztworów do hemodializy/hemofiltracji nie powinna przekraczać 75 litrów na dobę. W żywieniu pozajelitowym (Aminomix 1 Novum, 3,0 mmol/l Mg++) dawkowanie zależy od wieku i masy ciała: u dorosłych i młodzieży powyżej 14 lat 20 ml/kg mc./dobę (np. 1400 ml/dobę dla 70 kg), u dzieci 2-5 lat 25 ml/kg mc./dobę, a u dzieci 5-14 lat 20 ml/kg mc./dobę, z maksymalną szybkością infuzji 1,25 ml/kg mc./godz.
bilans płynów, charakterystyka produktu leczniczego, chlorek magnezu, chlorek magnezu sześciowodny, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, krążenie pozaustrojowe, ostra niewydolność nerek, ostre uszkodzenie nerek, ostre zatrucie, płyn substytucyjny, przedział dializacyjny, przewlekła choroba nerek, przewlekła niewydolność nerek, roztwór dializacyjny, stężenie, terapia nerkozastępcza, toksyna, worek dwukomorowy, współczynnik ultrafiltracji, zaburzenie elektrolitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Magnezu chlorek – Właściwości farmakokinetyczne
Chlorek magnezu sześciowodny (MgCl2·6H2O) jest stosowany jako źródło jonów magnezu w różnych preparatach leczniczych, w tym roztworach do infuzji, żywienia pozajelitowego oraz dializacyjnych. Po podaniu dożylnym magnez wykazuje szybką dystrybucję preferencyjnie do przestrzeni wewnątrzkomórkowej, w odróżnieniu od innych elektrolitów. Fizjologiczne stężenie magnezu całkowitego w surowicy wynosi 0,8–1,2 mmol/l (1,6–2,4 mg/dl). Magnez nie ulega metabolizmowi, lecz pełni funkcję kofaktora ponad 300 enzymów, uczestnicząc w syntezie białek, funkcjonowaniu układu nerwowego i mięśniowego oraz metabolizmie energetycznym. Wydalanie magnezu odbywa się głównie przez nerki, gdzie około 80% jonów jest filtrowane kłębuszkowo, a 95% z tego ulega reabsorpcji w kanalikach nerkowych. W dializach otrzewnowych stężenia magnezu w roztworach wynoszą zwykle 0,25–0,5 mmol/l, a w hemodializie i hemofiltracji jego eliminacja zależy od gradientu stężeń między krwią a płynem dializacyjnym.
białko osocza, błona otrzewnowa, chlorek magnezu, chlorek magnezu sześciowodny, dializa otrzewnowa, dystrybucja wewnątrzkomórkowa, filtracja kłębuszkowa, gradient stężeń, hemodiafiltracja żylno-żylna, hemodializa, hemofiltracja żylno-żylna, homeostaza magnezu, jon magnezu, kanał wapniowy, kofaktor enzymu, kwasica, magnez w surowicy, niewydolność nerek, płyn dializacyjny, płyn pozakomórkowy, przestrzeń wewnątrzkomórkowa, reabsorpcja kanalikowa, roztwór infuzyjny, roztwór koloidowy, technika nerkozastępcza, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Optilyte –
Produkt leczniczy Optilyte, roztwór do infuzji, zawiera elektrolity w stężeniach zbliżonych do fizjologicznych, co zapewnia korzystny profil bezpieczeństwa. Skład jonowy roztworu obejmuje Na+ 141 mmol, CH3COO- 34 mmol, C6H5O7 3- 3 mmol, Ca2+ 2 mmol, K+ 5 mmol, Mg2+ 1 mmol oraz Cl- 109 mmol, a osmolarność wynosi 295 mOsmol/l, co jest zbliżone do osmolarności osocza krwi. Składniki aktywne, takie jak sodu chlorek, sodu octan trójwodny, sodu cytrynian dwuwodny, wapnia chlorek dwuwodny, potasu chlorek oraz magnezu chlorek sześciowodny, pełnią istotne funkcje fizjologiczne i występują naturalnie w organizmie człowieka.
Badania przedkliniczne nie wykazały działań toksycznych przy stosowaniu Optilyte w dawkach mieszczących się w granicach fizjologicznych zdolności regulacyjnych organizmu. Bezpieczeństwo terapii zależy od prawidłowego dawkowania oraz monitorowania stanu pacjenta, co jest kluczowe dla uniknięcia zaburzeń osmotycznych i innych powikłań. Brak jest doniesień o toksyczności produktu pod warunkiem przestrzegania wskazań i przeciwwskazań oraz uwzględnienia indywidualnych zdolności regulacyjnych pacjenta. Optilyte stanowi bezpieczny roztwór do infuzji elektrolitów, odpowiedni do stosowania zgodnie z zaleceniami klinicznymi.
chlorek magnezu sześciowodny, chlorek potasu, chlorek sodu, chlorek wapnia dwuwodny, cytrynian sodu dwuwodny, elektrolit fizjologiczny, funkcja nerwowo-mięśniowa, krzepnięcie krwi, octan sodu trójwodny, Optilyte, osmolarność osocza, osmolarność roztworu, płyn pozakomórkowy, płyn wewnątrzkomórkowy, przewodnictwo nerwowe, równowaga elektrolitowa, roztwór do infuzji, skład jonowy, właściwość przeciwzakrzepowa, zaburzenie osmotyczne - Leksykon substancji czynnych
Magnezu chlorek – Dawkowanie i sposób podawania
Chlorek magnezu jest kluczowym elektrolitem stosowanym w suplementacji oraz różnych terapiach medycznych, takich jak żywienie pozajelitowe, dializa otrzewnowa, infuzja okołooperacyjna i ciągła terapia nerkozastępcza (CRRT). W produktach leczniczych, np. Aminomel, stężenie magnezu wynosi 5 mmol/l (10 mEq/l), a dawkowanie u dorosłych obejmuje maksymalną prędkość wlewu 0,8-1 ml/kg mc./godz. oraz dawkę dobową 6,4-10 ml/kg mc., z możliwością zwiększenia do 16-20 ml/kg mc. w stanach katabolicznych. W dializie otrzewnowej (balance) stężenie Mg²⁺ to 0,5 mmol/l, z objętościami roztworu 2000 ml na wymianę i 4 wymianami na dobę w CADO, oraz 1500-3000 ml na cykl i 3-10 cykli w ADO. U dzieci dawkowanie jest dostosowane do wieku i powierzchni ciała, np. objętość na wymianę wynosi 800-1000 ml/m², a liczba wymian 5-10 na dobę. W CRRT u dorosłych szybkość przepływu roztworu substytucyjnego wynosi 500-3000 ml/godz., a dializacyjnego 500-2500 ml/godz., z łączną objętością około 48-60 l/dobę.
aminokwasy, automatyczna dializa otrzewnowa, bilans płynów, błona półprzepuszczalna, cewnik żylny, chlorek magnezu sześciowodny, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, ciągła terapia nerkozastępcza, dializa otrzewnowa, elektrolity, filtr pozaustrojowy, hemodializa, hemofiltracja, jama otrzewnowa, krążenie pozaustrojowe, monitorowanie parametrów klinicznych, parametry sercowo-naczyniowe, resztkowa funkcja nerek, roztwór do dializy otrzewnowej, roztwór do infuzji, stężenie elektrolitów, terapia nerkozastępcza, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Venolyte –
Venolyte to roztwór do infuzji zawierający elektrolity w stężeniach zbliżonych do fizjologicznych, w tym sód 137,0 mmol/l, potas 4,0 mmol/l, magnez 1,5 mmol/l, chlorki 110,0 mmol/l oraz octany 34,0 mmol/l. Skład oparty jest na naturalnych składnikach osocza, co zapewnia zgodność z homeostazą organizmu. Osmolarność roztworu wynosi 286,5 mOsm/l, co jest zbliżone do fizjologicznej osmolarności osocza, a pH w zakresie 6,9-7,9 odpowiada fizjologicznemu pH płynów ustrojowych, minimalizując ryzyko zaburzeń osmotycznych i kwasowo-zasadowych podczas terapii.
chlorek magnezu sześciowodny, chlorek potasu, chlorek sodu, chlorki, dawka terapeutyczna, elektrolity fizjologiczne, homeostaza, kwasowość miareczkowa, magnez, octan, octan sodu trójwodny, osmolarność osocza, osmolarność roztworu, osocze, pH fizjologiczne, pH roztworu, płyn ustrojowy, potas, potencjał toksykologiczny, roztwór do infuzji, składniki fizjologiczne, sód, zaburzenie osmotyczne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Optilyte –
Optilyte to złożony roztwór do infuzji o osmolarności 295 mOsmol/l i pH 5,5-7,5, zawierający elektrolity w stężeniach zbliżonych do fizjologicznych: Na+ 141 mmol/l, Cl- 109 mmol/l, CH3COO- 34 mmol/l, C6H5O7 3- 3 mmol/l, Ca2+ 2 mmol/l, K+ 5 mmol/l oraz Mg2+ 1 mmol/l. Preparat jest wskazany do pozajelitowego uzupełniania płynów i elektrolitów w stanach klinicznych związanych z nadmierną utratą jonów i wody, takich jak wymioty, biegunka, przetoki jelitowe i żółciowe, a także w sytuacjach niedostatecznej doustnej podaży płynów. Jego skład elektrolitowy odzwierciedla fizjologiczne proporcje jonów, co umożliwia skuteczne wyrównanie zaburzeń wodno-elektrolitowych.
biegunka, chlorek magnezu sześciowodny, chlorek potasu, chlorek sodu, chlorek wapnia dwuwodny, cytrynian sodu dwuwodny, elektrolit, infuzja, niedobór wodno-elektrolitowy, octan sodu trójwodny, osmolarność roztworu, ostre zaburzenie żołądkowo-jelitowe, przetoka jelitowa, przetoka żółciowa, roztwór do infuzji, wymioty, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Optilyte –
Optilyte jest roztworem do infuzji dożylnej zawierającym elektrolity w stężeniach fizjologicznych, stosowanym w terapii wymagającej uzupełnienia jonów takich jak Na⁺ (141 mmol/l), K⁺ (5 mmol/l), Ca²⁺ (2 mmol/l), Mg²⁺ (1 mmol/l), Cl⁻ (109 mmol/l), CH₃COO⁻ (34 mmol/l) oraz C₆H₅O₇³⁻ (3 mmol/l). Osmolarność roztworu wynosi 295 mOsmol/l, a pH mieści się w zakresie 5,5–7,5. Standardowa dawka dobowa to 1000 ml, jednak dawkowanie musi być indywidualnie dostosowane na podstawie oceny stanu klinicznego pacjenta, jego masy ciała, wieku, bilansu płynów oraz wyników badań laboratoryjnych, zwłaszcza poziomów elektrolitów w surowicy. Maksymalna dawka dobowa dla dorosłych wynosi 40 ml/kg masy ciała, co dla pacjenta o masie 70 kg przekłada się na 2800 ml/dobę.
bilans płynów, chlorek magnezu sześciowodny, chlorek potasu, chlorek sodu, chlorek wapnia dwuwodny, ciśnienie tętnicze, cytrynian sodu dwuwodny, diureza, droga dożylna, elektrolit, elektrolity w surowicy, funkcja nerek, gospodarka wodno-elektrolitowa, octan sodu trójwodny, osmolarność, równowaga kwasowo-zasadowa, status wodno-elektrolitowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Gelaspan –
Gelaspan to preparat koloidowy zawierający 40,0 g/1000 ml zmodyfikowanej żelatyny w izotonicznym, zbilansowanym roztworze elektrolitów o średniej masie cząsteczkowej 26 500 daltonów, osmolarności 284 mosmol/l oraz pH 7,4 ± 0,3. Wskazany jest do leczenia hipowolemii i wstrząsu hipowolemicznego, gdzie konieczne jest szybkie uzupełnienie objętości wewnątrznaczyniowej. Preparat stosuje się także profilaktycznie w celu zapobiegania niedociśnieniu podczas znieczulenia regionalnego (zewnątrzoponowego lub rdzeniowego) oraz w trakcie planowych zabiegów chirurgicznych z przewidywaną dużą utratą krwi. Gelaspan jest również używany jako składnik płynu płuczącego w procedurach z krążeniem pozaustrojowym, w połączeniu z roztworami krystaloidów.
aparat płuco-serce, chlorek magnezu sześciowodny, chlorek potasu, chlorek sodu, chlorek wapnia dwuwodny, hipowolemii, krążenie pozaustrojowe, masa cząsteczkowa, niedociśnienie, objętość krwi krążącej, objętość wewnątrznaczyniowa, octan sodu trójwodny, osmolarność teoretyczna, redystrybucja krwi, rozszerzenie naczyń obwodowych, roztwór krystaloidowy, skład elektrolitowy, wstrząs, wstrząs hipowolemiczny, żelatyna zmodyfikowana płynna, znieczulenie rdzeniowe, znieczulenie regionalne, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon substancji czynnych
Magnezu chlorek sześciowodny – Właściwości farmakokinetyczne
Chlorek magnezu sześciowodny (MgCl₂·6H₂O) jest kluczowym składnikiem roztworów stosowanych w dializoterapii (dializa otrzewnowa, hemofiltracja) oraz infuzjach dożylnych, dostarczając magnez w stężeniu 0,5 mmol/l w roztworach dializacyjnych (balance, bicaVera, Duosol) oraz 1,5 mmol/l w roztworze infuzyjnym Venolyte. Magnez (Mg²⁺) pełni rolę kofaktora dla ponad 300 enzymów, uczestniczy w syntezie białek, stabilizacji błon komórkowych oraz regulacji gospodarki wodno-elektrolitowej. Po podaniu dożylnym lub podczas dializy chlorek magnezu ulega całkowitej dysocjacji, a jony Mg²⁺ są szybko dystrybuowane w przestrzeni pozakomórkowej. Wydalanie magnezu odbywa się głównie przez nerki, a w przypadku niewydolności nerek – przez dializę lub hemofiltrację. Transport magnezu przez błony dializacyjne zależy od gradientu stężeń, czasu zalegania roztworu, stężenia glukozy oraz interakcji z innymi elektrolitami, zwłaszcza wapniem.
chlorek magnezu sześciowodny, dializa otrzewnowa, dializat, dializoterapia, dyfuzja, gospodarka wodno-elektrolitowa, gradient osmotyczny, hemofiltracja, hipermagnezemia, hipomagnezemia, homeostaza elektrolitowa, infuzja dożylna, kanalik nerkowy, kłębuszek nerkowy, kofaktor enzymatyczny, konwekcja, mleczan, niewydolność nerek, osocze, płyn substytucyjny, przestrzeń pozakomórkowa, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór leczniczy, stabilizacja błony komórkowej, stężenie magnezu, terapia nerkozastępcza, ultrafiltracja, wodorowęglan, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej - Leksykon leków
Interakcje leku – Slow-Mag B6 535 mg + 5 mg
Preparat Slow-Mag B6 zawiera 64 mg jonów magnezu w postaci magnezu chlorku sześciowodnego oraz 5 mg witaminy B6 i wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Wchłanianie magnezu może być ograniczone przez kwasy organiczne, fitynę, kwas szczawiowy, taniny, kwasy tłuszczowe oraz fosforany, a także przez preparaty wapnia stosowane w wysokich dawkach, co wymaga zachowania odpowiednich odstępów czasowych w podawaniu. Z kolei magnez może zmniejszać wchłanianie tetracyklin, fluorochinolonów, związków żelaza, fluoru oraz doustnych leków przeciwzakrzepowych (pochodne warfaryny), co wymaga monitorowania parametrów krzepnięcia (INR) i stosowania odstępów czasowych 2-3 godzin między podawaniem leków. Wydalanie magnezu może być zwiększone przez leki moczopędne (pętlowe, tiazydowe), antybiotyki aminoglikozydowe, cysplatynę, mitramycynę, amfoterycynę B oraz mineralokortykosteroidy, co wymaga monitorowania stężenia magnezu w surowicy, zwłaszcza przy długotrwałej terapii.
alkohol etylowy, amfoterycyna B, amikacyna, amiodaron, antybiotyk aminoglikozydowy, arytmia, chelat, chlorek magnezu sześciowodny, cysplatyna, dihydralazyna, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, doustny lek przeciwzakrzepowy, działanie niepożądane, fluorochinolon, fosforan, gentamycyna, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperkalcemia, hipomagnezemia, hipotensja, homeostaza mineralna, interakcja lekowa, jony magnezu, kanalik nerkowy, kwas galusowy, kwas organiczny, kwas szczawiowy, kwas tłuszczowy, lek moczopędny, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwnowotworowy, mineralokortykosteroid, mitramycyna, motoryka przewodu pokarmowego, nefrotoksyczność, niedociśnienie tętnicze, parametr krzepnięcia, pochodna warfaryny, preparat wapnia, reabsorpcja sodu, równowaga elektrolitowa, stan zakrzepowo-zatorowy, tabletka dojelitowa, tanina, tetracyklina, wchłanianie magnezu, witamina B6, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie przewodnictwa mięśnia sercowego, zaburzenie sercowo-naczyniowe, związek fluoru, związek żelaza - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Slow-Mag B6 535 mg + 5 mg
Slow-Mag B6 to preparat zawierający 64 mg jonów magnezu (w formie chlorku sześciowodnego) oraz 5 mg witaminy B6 (pirydoksyny chlorowodorku) w jednej tabletce dojelitowej. U dorosłych w profilaktyce niedoboru magnezu zaleca się dawkę 2 tabletek na dobę (128 mg Mg²⁺ i 10 mg wit. B6), natomiast w leczeniu niedoboru stosuje się schemat dwuetapowy: początkowo 5 tabletek dziennie (320 mg Mg²⁺ i 25 mg wit. B6) przez 3 tygodnie, a następnie dawkę podtrzymującą 3 tabletki wieczorem (192 mg Mg²⁺ i 15 mg wit. B6). U dzieci powyżej 12 roku życia lek może być stosowany krótkotrwale, maksymalnie do 3 tabletek na dobę (192 mg Mg²⁺ i 15 mg wit. B6), natomiast bezpieczeństwo stosowania u młodszych dzieci nie zostało ustalone.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Slow-Mag 64 mg Mg 2+
Lek Slow-Mag zawiera 64 mg jonów magnezu w postaci chlorku magnezu sześciowodnego (535 mg tabletka dojelitowa) i posiada szereg bezwzględnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Należą do nich nadwrażliwość na składniki preparatu, hipermagnezemia, znaczne niedociśnienie tętnicze, zaburzenia przewodnictwa mięśnia sercowego, niewydolność nerek (szczególnie ciężka) oraz miastenia gravis. Podawanie magnezu w tych stanach może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak nasilenie zaburzeń rytmu serca, bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, osłabienie mięśni oddechowych, a także ryzyko niedokrwienia narządów wskutek spadku ciśnienia tętniczego. Wskazane jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego oraz wykluczenie hipermagnezemii przed włączeniem leczenia.
asystolia, badania laboratoryjne, blok nerwowo-mięśniowy, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chlorek magnezu sześciowodny, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dysfunkcja nerek, gospodarka magnezowa, hipermagnezemia, miastenia, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, odwodnienie, parametry nerkowe, środki zwiotczające mięśnie, stężenie elektrolitów, stężenie magnezu w surowicy, tabletki dojelitowe, wywiad alergologiczny, zaburzenia przewodnictwa mięśnia sercowego, zaburzenia równowagi elektrolitowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Benelyte –
Roztwór do infuzji Benelyte zawiera elektrolity (Na+ 140 mmol/l, K+ 4 mmol/l, Ca2+ 1 mmol/l, Mg2+ 1 mmol/l, Cl– 118 mmol/l, jony octanowe 30 mmol/l) oraz glukozę (55,5 mmol/l) i posiada teoretyczną osmolarność 351 mOsmol/l, pH 5,3-5,7 oraz wartość energetyczną 168 kJ/l (40 kcal/l). Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na którykolwiek składnik, w tym elektrolity i glukozę (10 g/l). Przewodnienie stanowi bezwzględne przeciwwskazanie ze względu na ryzyko pogorszenia stanu klinicznego, dlatego przed podaniem konieczna jest dokładna ocena bilansu płynów, obecności obrzęków, zastoju w krążeniu płucnym, podwyższonego ciśnienia żylnego, masy ciała i objawów niewydolności krążenia.
bilans elektrolitowy, bilans płynów, ceftriakson, charakterystyka produktu leczniczego, chlorek magnezu sześciowodny, chlorek potasu, chlorek sodu, chlorek wapnia dwuwodny, glukoza jednowodna, jednoczesne podawanie leku, jon octanowy, jon wapnia, linia infuzyjna, nadwrażliwość na składniki aktywne, niewydolność krążenia, obrzęk obwodowy, octan sodu trójwodny, osmolarność teoretyczna, pH roztworu, podwyższone ciśnienie żylne, przewodnienie, reakcja uczuleniowa, roztwór do infuzji, skład elektrolitowy, stan nawodnienia, wcześniak, wytrącenie soli wapniowych, wywiad alergologiczny, zastój w krążeniu płucnym - Leksykon leków
Skład i postać leku – Phoxilium 1,2 mmol/l
Phoxilium to dwukomorowy roztwór do hemodializy i hemofiltracji, składający się z dwóch oddzielnych komór: małej (A, 1000 ml) zawierającej chlorki wapnia (3,68 g) i magnezu (2,44 g), oraz dużej (B, 1000 ml) zawierającej chlorek sodu (6,44 g), wodorowęglan sodu (2,92 g), chlorek potasu (0,314 g) i disodu fosforan bezwodny (0,225 g). Po zmieszaniu obu roztworów uzyskuje się końcowy roztwór o stężeniach jonów: Ca 1,25 mmol/l, Mg 0,6 mmol/l, Na 140 mmol/l, Cl 115,9 mmol/l, HPO4 1,2 mmol/l, HCO3 30 mmol/l oraz K 4 mmol/l. Roztwór ma osmolarność około 293 mOsm/l i pH w zakresie 7,0-8,5, co zapewnia odpowiednie właściwości terapeutyczne i stabilność chemiczną przez 24 godziny w temperaturze 22°C. Produkt jest dostępny w workach o pojemności 5000 ml, z komorami oddzielonymi łamliwą zatyczką lub rozrywanym spawem, wykonanych z PVC lub poliolefiny, z portem do wstrzykiwań umożliwiającym dodanie innych leków po sprawdzeniu ich kompatybilności z Phoxilium.
Przygotowanie roztworu polega na złamaniu zatyczki lub rozerwaniu spawu między komorami, co umożliwia wymieszanie zawartości i uzyskanie jednorodnego, przezroczystego roztworu. Należy stosować aseptyczną technikę podczas podawania, a roztwór po odtworzeniu przeznaczony jest do jednorazowego użytku i powinien być zużyty w ciągu 24 godzin. W przypadku dodawania leków do portu wstrzyknięć, konieczne jest potwierdzenie ich rozpuszczalności i stabilności w roztworze o pH 7,0-8,5, a także monitorowanie ewentualnych zmian fizykochemicznych. Produkt przechowuje się w temperaturze 4-30°C, nie należy go zamrażać ani przechowywać w lodówce, a okres ważności wynosi 18 miesięcy. Wszelkie niewykorzystane resztki należy utylizować zgodnie z obowiązującymi przepisami.
chlorek magnezu sześciowodny, chlorek potasu, chlorek sodu, chlorek wapnia dwuwodny, dwutlenek węgla, fosforan disodu bezwodny, kwas solny, łamliwa zatyczka, linia dializy, obwód pozaustrojowy, osmolarność roztworu, polichlorek winylu, poliolefina, port do wstrzykiwań, roztwór do hemodializy i hemofiltracji, roztwór substytucyjny, technika aseptyczna, wodorofosforan, wodorowęglan, wodorowęglan sodu, złącze luer - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Geloplasma –
Produkt leczniczy Geloplasma to roztwór do infuzji zawierający zmodyfikowaną płynną żelatynę (3,0000 g żelatyny bezwodnej na 100 ml) oraz elektrolity w stężeniach: sód 150 mmol/l, potas 5 mmol/l, magnez 1,5 mmol/l, chlorki 100 mmol/l i mleczany 30 mmol/l. Całkowita osmolalność wynosi 295 mOsm/kg, a pH mieści się w zakresie 5,8–7,0. Roztwór jest przezroczysty, bezbarwny do lekko żółtawego. Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa są ograniczone i nie dostarczają dodatkowych informacji poza tymi zawartymi w charakterystyce produktu leczniczego.
charakterystyka produktu leczniczego, chlorek magnezu sześciowodny, chlorek potasu, chlorek sodu, dane przedkliniczne, elektrolit, ocena bezpieczeństwa, osmolalność, pH, przeciwwskazanie, roztwór do infuzji, sodu mleczan, właściwości farmakologiczne, właściwości toksykologiczne, żelatyna bezwodna, zmodyfikowana płynna żelatyna - Leksykon substancji czynnych
Chlorek magnezu – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Chlorek magnezu, w postaci sześciowodnej, jest kluczowym składnikiem roztworów dializacyjnych stosowanych w procedurach takich jak hemodializa, hemofiltracja i hemodiafiltracja. Preparaty takie jak Accusol 35, Accusol 35 Potassium (2 mmol/l i 4 mmol/l), multiBic oraz Aminomix 1 Novum zawierają jony magnezu w stężeniach od 0,5 mmol/l (Accusol 35, multiBic) do 3 mmol/l (Aminomix 1 Novum). Roztwory te są dostarczane w dwukomorowych workach, gdzie przed zastosowaniem mieszane są roztwory elektrolitów i wodorowęglanu, co zapewnia odpowiednią równowagę jonową i pH płynu dializacyjnego. Magnez odgrywa istotną rolę w utrzymaniu homeostazy elektrolitowej u pacjentów z niewydolnością nerek poddawanych terapii nerkozastępczej.
chlorek magnezu sześciowodny, dializoterapia, gospodarka magnezowa, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, jon magnezu, niewydolność nerek, płyn dializacyjny, procedura dializacyjna, równowaga elektrolitowa, roztwór elektrolitów, roztwór wodorowęglanu, skład jonowy, terapia nerkozastępcza, worek dwukomorowy - Leksykon substancji czynnych
Magnezu chlorek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorek magnezu, będący naturalnym składnikiem osocza, jest powszechnie stosowany w różnych produktach leczniczych, takich jak roztwory do infuzji, dializy otrzewnowej, hemodializy oraz żywienia pozajelitowego. Dane przedkliniczne dotyczące jego bezpieczeństwa są ograniczone, co wynika z braku specyficznej toksyczności w dawkach terapeutycznych oraz fizjologicznego charakteru jonów magnezu. W produktach takich jak Hemosol B0, Phoxilium, Physioneal, Plasmalyte, Benelyte, Optilyte czy Sterofundin ISO, chlorek magnezu występuje w stężeniach zbliżonych do fizjologicznych poziomów osocza, co minimalizuje ryzyko działań toksycznych. Brak specyficznych badań toksykologicznych dla samej substancji jest rekompensowany przez dane wskazujące na bezpieczeństwo stosowania w ramach złożonych preparatów, pod warunkiem przestrzegania zalecanego dawkowania i przeciwwskazań.
badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, chlorek magnezu sześciowodny, dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, hemodializa, hemofiltracja, hydroksyetyloskrobia, ikodekstryna, jony magnezu, niedobór fizjologiczny, produkt leczniczy, roztwór do dializy, roztwór do infuzji, substancja czynna, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Slow-Mag 64 mg Mg 2+
Lek Slow-Mag zawiera 64 mg jonów magnezu w postaci magnezu chlorku sześciowodnego w tabletkach dojelitowych, co wymaga precyzyjnego dawkowania dostosowanego do wskazań klinicznych. W profilaktyce niedoboru magnezu u dorosłych zaleca się podawanie 2 tabletek na dobę (128 mg Mg²⁺), w dawkach podzielonych: 1 tabletka rano i 1 wieczorem. W przypadku potwierdzonego niedoboru magnezu u dorosłych stosuje się fazę intensywnego leczenia przez 3 tygodnie z dawką 6 tabletek dziennie (384 mg Mg²⁺), podzieloną na 2 tabletki rano i 4 wieczorem, a następnie fazę podtrzymującą z dawką 3 tabletek wieczorem (192 mg Mg²⁺). Dawkowanie u dzieci powyżej 6 lat wymaga indywidualnej oceny i dostosowania przez lekarza, gdyż brak jest standardowego schematu dla tej grupy wiekowej.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Influvac 1 dawka (0,5 ml)
Influvac to inaktywowana szczepionka przeciw grypie, zawierająca 0,5 ml dawkę antygenów powierzchniowych wirusa grypy, w tym 15 µg hemaglutyniny z każdego ze szczepów: A/Victoria/4897/2022 (H1N1)pdm09, A/Thailand/8/2022 (H3N2) oraz B/Austria/1359417/2021. Szczepy namnażane są w zarodkach kurzych, a skład szczepionki jest zgodny z zaleceniami WHO i UE na sezon 2024/2025. Preparat dostępny jest w formie klarownej zawiesiny do wstrzykiwań w ampułko-strzykawkach o objętości 0,5 ml, z możliwością podania dawki 0,25 ml po odpowiednim przesunięciu tłoka. Szczepionka może zawierać śladowe ilości pozostałości jaj kurzych, formaldehydu, bromku cetylotrimetyloamoniowego, polisorbat 80 oraz gentamycyny, a także substancje pomocnicze takie jak chlorki potasu, sodu, wapnia i magnezu oraz wodę do wstrzykiwań.
albumina jaja kurzego, ampułko-strzykawka, antygen powierzchniowy wirusa grypy, bromek cetylotrimetyloamoniowy, chlorek magnezu sześciowodny, chlorek potasu, chlorek sodu, chlorek wapnia dwuwodny, diwodorofosforan potasu, formaldehyd, fosforan disodu dwuwodny, gentamycyna, hemaglutynina i neuraminidaza, inaktywowana szczepionka przeciw grypie, iniekcja, polisorbat 80, Światowa Organizacja Zdrowia, utylizacja odpadów medycznych, woda do wstrzykiwań, zarodek kurzy, zawiesina do wstrzykiwań, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Duosol zawierający 2 mmol/l potasu –
Produkt leczniczy Duosol o stężeniu potasu 2 mmol/l jest roztworem do hemofiltracji, dostarczanym w worku dwukomorowym, gdzie mniejsza komora zawiera skoncentrowany roztwór elektrolitów (NaCl 2,34 g/l, KCl 0,74 g/l, CaCl2·2H2O 1,10 g/l, MgCl2·6H2O 0,51 g/l, glukoza jednowodna 5,49 g/l) oraz kwas solny 25% do regulacji pH, natomiast większa komora zawiera roztwór wodorowęglanu sodu (15,96 g/l) z dodatkiem CO2. Po zmieszaniu obu komór uzyskuje się roztwór o składzie elektrolitowym: Na 140 mmol/l, K 2,0 mmol/l, Ca 1,5 mmol/l, Mg 0,5 mmol/l, Cl 111 mmol/l, HCO3 35 mmol/l oraz glukoza 5,6 mmol/l (1,0 g/l), o osmolarności 296 mOsm/l i pH 7,0-8,0. Całkowita objętość roztworu wynosi 5000 ml (4445 ml wodorowęglanu i 555 ml elektrolitów). Produkt jest przezroczysty, bezbarwny i pozbawiony cząstek, przeznaczony do jednorazowego użytku, z okresem ważności 2 lata w nienaruszonym opakowaniu i stabilnością po zmieszaniu do 24 godzin w 25°C.
chlorek magnezu sześciowodny, chlorek potasu, chlorek sodu, chlorek wapnia dwuwodny, dwutlenek węgla, glukoza jednowodna, kwas solny, osmolarność, osmolarność teoretyczna, regulacja pH, roztwór do hemofiltracji, roztwór elektrolitów, stabilność fizykochemiczna, stężenie elektrolitów, stężenie wodorowęglanów, woda do wstrzykiwań, wodorowęglan sodu, worek dwukomorowy, złącze luer lock - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Duosol nie zawierający potasu –
Duosol nie zawierający potasu to roztwór do ciągłej hemofiltracji, stosowany w terapii ostrej niewydolności nerek, zaklasyfikowany pod kodem ATC B05ZB. Produkt ten zawiera elektrolity: Na 140 mmol/l, Ca 1,5 mmol/l, Mg 0,5 mmol/l, Cl 109 mmol/l oraz buforujący wodorowęglan (HCO3) w stężeniu 35 mmol/l, a także glukozę bezwodną 5,6 mmol/l (1,0 g/l). Roztwór jest przygotowywany z dwóch komór – mniejsza zawiera elektrolity, a większa wodorowęglan – które po zmieszaniu tworzą gotowy do użycia preparat o pH 7,0-8,0 i osmolarności 292 mOsm/l. Brak potasu w składzie jest istotny klinicznie, szczególnie u pacjentów z hiperkaliemią lub wymagających ścisłej kontroli poziomu potasu.
brak potasu, chlorek magnezu sześciowodny, chlorek sodu, chlorek wapnia dwuwodny, ciągła hemofiltracja, elektrolit, glukoza bezwodna, hemofiltracja, hiperkaliemia, homeostaza płynów i elektrolitów, osmolarność, ostra niewydolność nerek, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga osmotyczna, roztwór do hemofiltracji, substancja buforująca, toksyna mocznicowa, ultrafiltracja, ultrafiltrat, wodorowęglan, wodorowęglan sodu - Leksykon substancji czynnych
Magnezu chlorek sześciowodny – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorek magnezu sześciowodny, będący farmaceutyczną formą magnezu, jest szeroko stosowany jako źródło jonów Mg²⁺ w różnych produktach leczniczych, takich jak roztwory do infuzji, dializy otrzewnowej oraz hemofiltracji. Przedkliniczne dane wskazują na bardzo dobry profil bezpieczeństwa tej substancji, co wynika z jej fizjologicznej obecności w organizmie oraz skutecznych mechanizmów regulacji homeostazy magnezu, zwłaszcza przy prawidłowej funkcji nerek. W produktach takich jak Aminomel (5-6 mmol/l Mg²⁺), balance i bicaVera (0,5 mmol/l Mg²⁺), Duosol (0,5 mmol/l Mg²⁺) czy Venolyte (1,5 mmol/l Mg²⁺) nie przeprowadzono rozbudowanych badań toksykologicznych, gdyż magnez jest naturalnym składnikiem osocza, a badania na zwierzętach nie wykazały istotnych efektów toksycznych ani przy pojedynczej, ani przy powtarzanej dawce.
badanie bezpieczeństwa farmakologicznego, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, chlorek magnezu sześciowodny, dializa otrzewnowa, elektrolit, hemofiltracja, jon magnezu, osocze, płyn ustrojowy, proces fizjologiczny, roztwór do dializy otrzewnowej, roztwór do hemofiltracji, roztwór do infuzji dożylnej, substytucja składników, terapia płynowa, toksyczność pojedynczej dawki, toksyczność powtarzanej dawki, zaburzenie czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Magnezu chlorek sześciowodny – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Chlorek magnezu sześciowodny jest składnikiem wielu preparatów leczniczych, w tym roztworów do dializy otrzewnowej, hemofiltracji oraz żywienia pozajelitowego, gdzie zapewnia odpowiednie stężenie jonów magnezu (np. 0,1017 g/l w roztworach balance i bicaVera, 0,51 g/1000 ml w Duosol, 0,30 g/1000 ml w Venolyte). Stosowanie wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z hipermagnezemią, niewydolnością nerek, miastenią oraz u osób leczonych lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, ze względu na ryzyko kumulacji magnezu i nasilenia działań niepożądanych, takich jak osłabienie mięśniowe, bradykardia, arytmie, depresja OUN czy zatrzymanie akcji serca. Konieczne jest regularne monitorowanie stężenia magnezu w surowicy, równowagi elektrolitowej (Na, K, Ca, fosforany), kwasowo-zasadowej, czynności nerek (kreatynina, mocznik) oraz bilansu płynów. W przypadku hipermagnezemii należy przerwać podawanie i rozważyć leczenie wapniem oraz hemodializę.
acetylocholina, arytmia, blokery kanału wapniowego, bradykardia, chlorek magnezu sześciowodny, cholestaza, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dializa otrzewnowa, glikozydy naparstnicy, glikozydy nasercowe, hemofiltracja, hipermagnezemia, kamica pęcherzyka żółciowego, leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, leki przeciwarytmiczne, marskość wątroby, miastenia, nerki wielotorbielowate, niewydolność nerek, osady w naczyniach płucnych, osmolarność surowicy, otorbiające stwardnienie otrzewnej, powikłania wątrobowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rekuraryzacja, równowaga kwasowo-zasadowa, rzucawka, stan przedrzucawkowy, stłuszczenie wątroby, zator powietrzny, zespół ponownego odżywiania, zwłóknienie wątroby, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Hydroksyetyloskrobia – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Hydroksyetyloskrobia (HES), stosowana w roztworach krystaloidowo-koloidowych takich jak Tetraspan 60 mg/ml (60 g HES/1000 ml, stopień podstawienia 0,42, masa cząsteczkowa 130 000 Da), wykazuje ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa w ciąży i laktacji. Badania na modelach zwierzęcych wskazują na potencjalne działanie embriotoksyczne, teratogenne oraz ryzyko krwawień z dróg rodnych. W terapii u kobiet ciężarnych należy rozważyć korzyści względem ryzyka, szczególnie w I trymestrze, kiedy rozwój płodu jest najbardziej wrażliwy. Istotne jest monitorowanie parametrów hemodynamicznych, aby uniknąć hiperwolemii i niedotlenienia płodu. Preparat zawiera również elektrolity: Na+ 140 mmol/l, K+ 4 mmol/l, Ca2+ 2,5 mmol/l, Mg2+ 1 mmol/l, Cl- 118 mmol/l, octany 24 mmol/l oraz L-jabłczany 5 mmol/l, co może mieć znaczenie w ocenie ryzyka u pacjentek ciężarnych.
chlorek magnezu sześciowodny, chlorek potasu, chlorek sodu, chlorek wapnia dwuwodny, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, elektrolit, hiperwolemia, hydroksyetyloskrobia, krwawienie z pochwy, kwas L-jabłkowy, L-jabłczan, masa cząsteczkowa, niedotlenienie płodu, octan sodu trójwodny, parametr hemodynamiczny, pierwszy trymestr ciąży, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, stopień podstawienia, terapia płynowa