Właściwości farmakokinetyczne
Chlorek magnezu

Właściwości farmakokinetyczne chlorku magnezu

Chlorek magnezu (Magnesii chloridum) jest związkiem chemicznym występującym w wielu produktach leczniczych stosowanych w terapii żywieniowej, hemofiltracji, hemodializie oraz hemodiafiltracji. Jego właściwości farmakokinetyczne są specyficzne i zależą od postaci produktu leczniczego oraz drogi podania, a także indywidualnych cech pacjenta.¹

Fizjologiczne podstawy metabolizmu magnezu

Związki magnezu, w tym chlorek magnezu, występują w wielu produktach leczniczych w stężeniach zbliżonych do fizjologicznych stężeń w osoczu. W przypadku preparatów takich jak Accusol 35 oraz jego warianty z potasem (Accusol 35 Potassium 2 mmol/l, Accusol 35 Potassium 4 mmol/l), chlorek magnezu występuje w stężeniu odpowiadającym 0,5 mmol/l jonów magnezu (Mg²⁺) w roztworze końcowym.^{2 3 4}

W preparatach multiBic (bezpotasowy, z potasem 2 mmol/l, z potasem 4 mmol/l) stężenie jonów magnezu w roztworze końcowym również wynosi 0,50 mmol/l, co potwierdza, że jonowa forma magnezu jest utrzymywana w wąskim, fizjologicznym zakresie wartości.^{5 6 7}

Farmakokinetyka w roztworach do dializy

W przypadku stosowania chlorku magnezu w roztworach do hemodializy, hemofiltracji i hemodiafiltracji, jego właściwości farmakokinetyczne są praktycznie nieistotne z punktu widzenia aktywności farmakologicznej, ponieważ jony magnezu występują w stężeniach zbliżonych do fizjologicznych stężeń w osoczu.⁸

Dystrybucja elektrolitów, w tym jonów magnezu, jest regulowana zgodnie z zapotrzebowaniem organizmu, stanem metabolicznym pacjenta oraz resztkową czynnością nerek. Jony magnezu zawarte w chlorku magnezu są dystrybuowane zgodnie z fizjologicznymi mechanizmami regulacji stężenia elektrolitów.⁹

Biotransformacja

Substancje czynne roztworów do hemodializy/hemofiltracji zawierające chlorek magnezu, z wyjątkiem glukozy, nie są metabolizowane w organizmie. Jony magnezu pochodzące z chlorku magnezu nie podlegają procesom biotransformacji, a ich stężenie w organizmie jest regulowane przez mechanizmy homeostatyczne.¹⁰

W przypadku preparatów żywieniowych zawierających chlorek magnezu (np. Aminomix 1 Novum), dystrybucja jonów magnezu, podobnie jak innych elektrolitów, jest regulowana zgodnie z wewnątrzkomórkowymi oraz zewnątrzkomórkowymi stężeniami poszczególnych jonów.¹¹

Eliminacja

Wydalanie jonów magnezu, podobnie jak innych elektrolitów, zależy od indywidualnych wymogów organizmu, stanu metabolicznego pacjenta oraz wydolności nerek.¹²

W przypadku roztworów do hemodializy, hemofiltracji i hemodiafiltracji, wydalanie wody i elektrolitów, w tym magnezu, jest zależne od kilku czynników:¹³

• Zapotrzebowania komórkowego
• Stanu metabolicznego pacjenta
• Resztkowej czynności nerek
• Utraty płynów innymi drogami (np. poprzez przewód pokarmowy, płuca, skórę)

¹⁴

Specyfika dróg podania

Roztwory zawierające chlorek magnezu stosowane w hemodializie/hemofiltracji mogą być podawane wyłącznie drogą dożylną lub jako roztwór do hemodializy. Ta specyficzna droga podania ma bezpośredni wpływ na farmakokinetykę substancji, w tym chlorku magnezu.¹⁵

Farmakokinetyka w żywieniu pozajelitowym

W kontekście żywienia pozajelitowego, jak w przypadku preparatu Aminomix 1 Novum, chlorek magnezu jest podawany jako składnik mieszaniny żywieniowej. W tym przypadku jony magnezu, podobnie jak inne elektrolity, są dystrybuowane zgodnie z mechanizmami regulacyjnymi organizmu. Stężenia jonów magnezu w surowicy i w przestrzeni wewnątrzkomórkowej są endogennie regulowane w wąskim zakresie, zależnie od stanu patologicznego pacjenta.¹⁶

W przypadku zbilansowanych roztworów żywieniowych, takich jak Aminomix 1 Novum, podawanie w stałej i powolnej infuzji nie powoduje znaczących zmian w profilu elektrolitów, w tym jonów magnezu.¹⁷