zaburzenie popędu płciowego

Zaburzenia popędu płciowego należą do grupy dysfunkcji seksualnych i obejmują zarówno obniżenie libido (hipolibidemia), jak i jego patologiczne nasilenie (hiperlibidemia). Według klasyfikacji ICD-11, zaburzenia te są kategoryzowane jako „zaburzenia związane z popędem seksualnym”, a w DSM-5 funkcjonują jako „zaburzenie z obniżonym popędem seksualnym” oraz „zaburzenie z nadmiernym popędem seksualnym”.

Etiologia zaburzeń popędu płciowego jest wieloczynnikowa. Mogą być one uwarunkowane biologicznie (zaburzenia hormonalne, szczególnie niedobór testosteronu, choroby przewlekłe, przyjmowane leki), psychologicznie (depresja, lęk, trauma seksualna, stres) lub mieć podłoże relacyjne (konflikty w związku, problemy komunikacyjne). Zróżnicowanie między prawidłowym a zaburzonym popędem seksualnym wymaga uwzględnienia indywidualnych norm dla danej osoby i jej kontekstu życiowego.

Diagnostyka zaburzeń popędu płciowego powinna obejmować dokładny wywiad medyczny, psychologiczny i seksualny, badania laboratoryjne (poziomy hormonów płciowych, zwłaszcza testosteronu) oraz wykluczenie innych schorzeń mogących wpływać na libido. Leczenie ma charakter interdyscyplinarny i zależy od przyczyny zaburzenia – może obejmować farmakoterapię (hormonoterapia, modyfikacja leków wpływających na libido), psychoterapię (poznawczo-behawioralna, seksuologiczna) oraz terapię par, gdy problem dotyczy dynamiki związku.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl