metabolizm acenokumarolu

Acenokumarol to doustny antykoagulant z grupy antagonistów witaminy K (VKA), stosowany w profilaktyce i leczeniu powikłań zakrzepowo-zatorowych. Jego metabolizm odbywa się głównie w wątrobie przy udziale enzymów cytochromu P450, przede wszystkim CYP2C9, z mniejszym udziałem CYP1A2 i CYP3A4.

Biodostępność acenokumarolu po podaniu doustnym wynosi około 60%. Lek silnie wiąże się z białkami osocza (98-99%), głównie z albuminami. Okres półtrwania acenokumarolu jest stosunkowo krótki i wynosi 8-11 godzin, co odróżnia go od warfaryny o dłuższym okresie półtrwania.

Metabolizm acenokumarolu charakteryzuje się dużą zmiennością międzyosobniczą, związaną m.in. z polimorfizmami genetycznymi enzymów metabolizujących. Szczególnie istotne są polimorfizmy genu CYP2C9, które mogą prowadzić do wolniejszego metabolizmu i zwiększonego ryzyka krwawień. Również polimorfizmy genu VKORC1 (reduktazy epoksydu witaminy K) wpływają na wrażliwość pacjenta na acenokumarol.

Metabolity acenokumarolu są wydalane głównie z moczem (60%) oraz z żółcią i kałem (40%). Ze względu na liczne interakcje lekowe i pokarmowe oraz wąskie okno terapeutyczne, stosowanie acenokumarolu wymaga regularnego monitorowania parametrów krzepnięcia (INR) i indywidualnego dostosowywania dawki.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Acenocumarol WZF 4 mg

Acenokumarol, będący pochodną kumaryny, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco modyfikować jego działanie przeciwzakrzepowe. Mechanizmy tych interakcji obejmują zaburzenia wchłaniania, indukcję lub hamowanie enzymów wątrobowych (szczególnie CYP2C9) oraz zmniejszenie dostępności witaminy K1, niezbędnej do γ-karboksylacji czynników krzepnięcia. Leki nasilające działanie acenokumarolu to m.in. antybiotyki szerokospektralne (amoksycylina, makrolidy, fluorochinolony), leki hipolipemizujące (fibraty, statyny), leki przeciwarytmiczne (amiodaron, chinidyna), a także inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i glukozamina, która podwyższa wskaźnik INR. Szczególną uwagę należy zwrócić na inhibitory CYP2C9, które hamują metabolizm acenokumarolu, oraz na leki wpływające na hemostazę (heparyny, leki przeciwpłytkowe, NLPZ), które znacząco zwiększają ryzyko krwawień. W praktyce klinicznej zaleca się częstsze monitorowanie INR, nawet do dwóch razy w tygodniu, zwłaszcza podczas wprowadzania lub odstawiania leków współistniejących.
acenokumarol, antybiotyk makrolidowy, badanie krzepnięcia krwi, barbiturany, CYP2C9, cytochrom P450, czynność wątroby, doustny antagonista witaminy K, doustny środek antykoncepcyjny, działanie hipoglikemizujące, działanie przeciwzakrzepowe, fibrat, fluorochinolon, gastroprotekcja, hemostaza, heparyna drobnocząsteczkowa, inhibitor agregacji płytek krwi, inhibitor CYP2C9, inhibitor proteazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kortykosteroid, kwas salicylowy, lek przeciwarytmiczny, metabolizm acenokumarolu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna hydantoiny, pochodna imidazolu, pochodna kumaryny, pochodna sulfonylomocznika, selektywny inhibitor COX-2, steroid anaboliczny, witamina K1, wskaźnik INR, γ-karboksylacja czynników krzepnięcia
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Sintrom 4 mg

Acenokumarol, będący mieszaniną enancjomerów R(+) i S(-), charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym z biodostępnością co najmniej 60%. Maksymalne stężenia w osoczu (0,3 ± 0,05 mg/ml) osiągane są w ciągu 1-3 godzin po dawce 10 mg. Farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 8-16 mg, jednak występuje znaczna zmienność międzyosobnicza, co utrudnia bezpośrednią korelację stężenia acenokumarolu z aktywnością protrombiny. Lek wiąże się w 98,7% z białkami osocza, a enancjomery różnią się objętością dystrybucji (R(+): 0,16-0,18 l/kg; S(-): 0,22-0,34 l/kg) oraz klirensem osoczowym (R(+) mniejszy). Acenokumarol przenika przez barierę łożyskową i do mleka kobiecego w śladowych ilościach. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem enzymów CYP2C9, CYP1A2 i CYP2C19, prowadząc do nieaktywnych metabolitów. Polimorfizm CYP2C9, występujący u około 14% populacji, wpływa na metabolizm i odpowiedź terapeutyczną.
acenokumarol, albuminy, AUC, bariera fizjologiczna, bariera łożyskowa, białka osocza, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP2C9*2, CYP2C9*3, CYP3A4, działanie przeciwzakrzepowe, genotyp CYP2C9, hydroksylacja, klirens osoczowy, krążenie ogólne, lek przeciwzakrzepowy, metabolizm acenokumarolu, okres półtrwania, polimorfizm enzymatyczny, polimorfizm genetyczny, redukcja grupy karbonylowej, redukcja grupy nitrowej, stężenie acenokumarolu, stężenie protrombiny, terapia przeciwzakrzepowa, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby

metabolizm acenokumarolu

Powiązane wpisy

Interakcje leku – Acenocumarol WZF 4 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Sintrom 4 mg