mutacje TAM
Mutacje TAM odnoszą się do specyficznych zmian genetycznych w receptorze kinazy tyrozynowej TAM (TYRO3, AXL, MER), które mogą odgrywać istotną rolę w patogenezie wielu chorób, w tym nowotworów. Receptory TAM są zaangażowane w regulację procesów komórkowych, takich jak przeżycie komórek, proliferacja, migracja oraz fagocytoza komórek apoptotycznych.
W kontekście onkologii, nadekspresja lub mutacje aktywujące receptory TAM, szczególnie AXL, są związane z progresją nowotworową, opornością na leczenie i gorszym rokowaniem u pacjentów. Mutacje te przyczyniają się do zwiększonej inwazyjności komórek nowotworowych, angiogenezy oraz hamowania odpowiedzi immunologicznej przeciwnowotworowej.
Identyfikacja mutacji TAM ma znaczenie diagnostyczne i prognostyczne, a także terapeutyczne, gdyż receptory te stanowią potencjalny cel dla leków ukierunkowanych molekularnie. Inhibitory kinaz ukierunkowane na receptory TAM są obecnie badane w kontekście terapii różnych typów nowotworów, w tym raka płuc, piersi i trzustki.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Tenofowir – Właściwości farmakodynamiczne
Tenofowir dizoproksyl jest prolekiem, który w organizmie przekształca się do aktywnego metabolitu – dwufosforanu tenofowiru, będącego analogiem monofosforanu adenozyny. Mechanizm działania polega na kompetycyjnym hamowaniu odwrotnej transkryptazy HIV-1 oraz polimerazy HBV, co prowadzi do zakończenia łańcucha DNA i zahamowania replikacji wirusa. Wewnątrzkomórkowy okres półtrwania aktywnego metabolitu wynosi 10 godzin w pobudzonych PBMC oraz do 50 godzin w komórkach spoczynkowych. Wartości EC50 dla laboratoryjnego szczepu HIV-1IIIB wynoszą 1-6 μmol/l, a dla pierwotnych izolatów HIV-1 podtypu B – 1,1 μmol/l. Tenofowir wykazuje również aktywność przeciwwirusową wobec różnych podtypów HIV-1 oraz HIV-2 (EC50 = 4,9 μmol/l). W przypadku HBV, EC50 wynosi 0,14-1,5 μmol/l, przy CC50 > 100 μmol/l, co świadczy o wysokim indeksie terapeutycznym. W badaniach klinicznych dawka 245 mg tenofowiru dizoproksylu wykazała skuteczność u pacjentów z opornością na inhibitory nukleozydowe, choć obecność mutacji K65R i mutacji związanych z analogami tymidyny (TAM) może obniżać wrażliwość wirusa na lek.
aktywność AlAT, antygen HBeAg, difosforan tenofowiru, inhibitor odwrotnej transkryptazy, inhibitor proteazy, jednojądrowe komórki krwi obwodowej, komórki HepG2, leczenie przeciwretrowirusowe, monocyty, mutacja K65R, mutacja M184V, mutacje TAM, niewyrównana czynność wątroby, odpowiedź biochemiczna, odpowiedź serologiczna, odwrotna transkryptaza HIV-1, oporność na entekawir, oporność na lamiwudynę, PBMC, polimeraza HBV, profilaktyka przedekspozycyjna, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, tenofowir, tenofowir dizoproksyl, terminator łańcucha DNA, ujemny HBeAg, wirus niedoboru odporności, wyrównana czynność wątroby, zapalenie wątroby typu B