wada przegrody międzykomorowej serca
Wada przegrody międzykomorowej serca (VSD, Ventricular Septal Defect) to jedna z najczęstszych wrodzonych wad serca, polegająca na obecności ubytku w przegrodzie oddzielającej prawą i lewą komorę serca. Ubytek ten powoduje przepływ krwi z lewej komory (gdzie panuje wyższe ciśnienie) do prawej, co prowadzi do przeciążenia objętościowego prawej komory i krążenia płucnego.
Klasyfikacja VSD uwzględnia lokalizację anatomiczną ubytku (okołobłoniasty, mięśniowy, odpływowy, wejściowy) oraz jego wielkość (mały, umiarkowany, duży). Objawy kliniczne zależą od wielkości ubytku i obejmują: szmer skurczowy, tachykardię, zaburzenia wzrastania, nawracające infekcje dróg oddechowych, a w cięższych przypadkach objawy niewydolności serca.
Diagnostyka obejmuje badanie echokardiograficzne (złoty standard), EKG, RTG klatki piersiowej, a w wybranych przypadkach cewnikowanie serca. Małe ubytki mogą ulec samoistnemu zamknięciu, natomiast duże wymagają interwencji – chirurgicznego zamknięcia lub, w wybranych przypadkach, zamknięcia przezskórnego. Nieleczone duże VSD mogą prowadzić do rozwoju zespołu Eisenmengera i nieodwracalnego nadciśnienia płucnego.