scyntygrafia perfuzyjna

Scyntygrafia perfuzyjna to technika diagnostyczna z zakresu medycyny nuklearnej, wykorzystywana do oceny przepływu krwi (perfuzji) w różnych narządach. Badanie polega na dożylnym podaniu radiofarmaceutyku, który gromadzi się w badanym narządzie proporcjonalnie do przepływu krwi, a następnie rejestracji promieniowania gamma emitowanego przez ten znacznik za pomocą gamma-kamery.

Najczęściej wykonywane rodzaje scyntygrafii perfuzyjnej to badanie mięśnia sercowego, płuc oraz mózgu. W kardiologii scyntygrafia perfuzyjna serca (z użyciem 99mTc-MIBI lub 201Tl) umożliwia ocenę ukrwienia mięśnia sercowego, wykrywanie obszarów niedokrwienia lub blizn pozawałowych oraz ocenę żywotności miokardium. Badanie często wykonuje się w warunkach spoczynku oraz po obciążeniu wysiłkiem fizycznym lub farmakologicznym.

Scyntygrafia perfuzyjna płuc, wykonywana najczęściej z użyciem makroagregatów albuminy znakowanych technetem-99m (99mTc-MAA), pozwala na ocenę regionalnego przepływu krwi w płucach. W połączeniu ze scyntygrafią wentylacyjną stanowi cenne narzędzie w diagnostyce zatorowości płucnej. Z kolei scyntygrafia perfuzyjna mózgu wykorzystywana jest w diagnostyce chorób naczyniowych mózgu, zespołów otępiennych oraz padaczki.

Metoda ta, choć wiąże się z ekspozycją na niewielką dawkę promieniowania jonizującego, jest badaniem bezpiecznym, nieinwazyjnym i dostarczającym cennych informacji funkcjonalnych, niedostępnych w badaniach morfologicznych, takich jak tomografia komputerowa czy rezonans magnetyczny.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl