neuroartropatia Charcota

Neuroartropatia Charcota (stopa Charcota) to postępujący stan destrukcyjny stawów stopy i stawu skokowego, występujący u pacjentów z neuropatią obwodową. Najczęstszą przyczyną tego schorzenia jest cukrzyca, choć może być również związana z innymi stanami powodującymi uszkodzenie nerwów obwodowych, jak kiła, trąd czy alkoholizm.

Patofizjologia neuroartropatii Charcota obejmuje kombinację procesów neurotroficznych i neurotraumatycznych. Zaburzenia unerwienia prowadzą do utraty percepcji bólu i propriocepcji, co skutkuje powtarzającymi się mikrourazami. Równocześnie dochodzi do zwiększonego przepływu krwi i resorpcji kości, powodujących osteopenię i podatność na złamania.

Klinicznie stopa Charcota manifestuje się jako obrzęknięta, zaczerwieniona i ciepła stopa, często bez bólu odpowiadającego nasileniu zmian. Choroba rozwija się w trzech fazach: ostrej (destrukcyjnej), podostrej (naprawczej) i przewlekłej (stabilizacji). W diagnostyce kluczowe znaczenie mają badania obrazowe: RTG, MRI oraz scyntygrafia kości.

Leczenie neuroartropatii Charcota opiera się na odciążeniu kończyny (opatrunki gipsowe, specjalistyczne obuwie ortopedyczne), kontroli stanu zapalnego oraz zapobieganiu deformacjom. W zaawansowanych przypadkach może być konieczna interwencja chirurgiczna. Wczesne rozpoznanie i leczenie ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania trwałym deformacjom stopy i amputacjom.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl