choroba bostońska

Choroba bostońska (łac. herpangina) to wirusowa infekcja jamy ustnej i gardła, głównie wywoływana przez wirusy Coxsackie z grupy A, należące do rodziny Picornaviridae. Schorzenie to występuje najczęściej u dzieci poniżej 10. roku życia, szczególnie w okresie letnim i wczesnojesiennym, choć może dotykać także młodzież i dorosłych.

Charakterystycznymi objawami choroby bostońskiej są bolesne pęcherzyki i owrzodzenia na podniebieniu miękkim, języczku, migdałkach oraz tylnej ścianie gardła. Zmianom w jamie ustnej towarzyszą nagła gorączka (38-40°C), ból gardła, trudności w połykaniu, bóle głowy, brzucha oraz ogólne osłabienie. W typowym przebiegu objawy ustępują samoistnie w ciągu 7-10 dni.

Diagnostyka opiera się głównie na obrazie klinicznym i charakterystycznych zmianach w jamie ustnej. Leczenie ma charakter objawowy i obejmuje stosowanie leków przeciwgorączkowych, przeciwbólowych oraz nawadnianie. Ze względu na wirusową etiologię antybiotykoterapia nie jest wskazana, chyba że wystąpią powikłania bakteryjne. Istotne jest też podawanie diety półpłynnej lub płynnej, aby zminimalizować ból podczas połykania.

Profilaktyka choroby bostońskiej polega głównie na przestrzeganiu zasad higieny, w szczególności częstym myciu rąk oraz unikaniu bliskiego kontaktu z osobami chorymi, gdyż wirus przenosi się drogą kropelkową oraz fekalno-oralną. W placówkach opiekuńczych i edukacyjnych może występować w formie ognisk epidemicznych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl