wysypka szkarłatynowa

Wysypka szkarłatynowa (płonicza) jest charakterystycznym objawem płonicy (szkarlatyny), choroby zakaźnej wywołanej przez paciorkowce beta-hemolizujące grupy A (Streptococcus pyogenes). Pojawia się ona w ciągu 12-48 godzin od wystąpienia pierwszych objawów, takich jak gorączka, ból gardła i złe samopoczucie.

Klinicznie wysypka szkarłatynowa ma postać drobnych, punktowych, czerwonych wykwitów (grudek), które początkowo pojawiają się na szyi, klatce piersiowej i w pachwinach, a następnie rozprzestrzeniają się na tułów i kończyny. Charakterystyczną cechą jest intensywne zaczerwienienie skóry z oszczędzeniem okolicy wokół ust (trójkąt nosowo-wargowy, tzw. bladość okoloustna Filatowa). Skóra w dotyku przypomina papier ścierny („skóra gęsia”).

W diagnostyce różnicowej wysypki szkarłatynowej należy uwzględnić inne choroby przebiegające z wysypką drobnoplamistą, takie jak odra, ospa wietrzna, reakcje polekowe czy infekcje wirusowe. Kluczowe znaczenie ma powiązanie obrazu klinicznego z dodatnim wynikiem badania mikrobiologicznego wymazu z gardła oraz szybkimi testami antygenowymi na obecność paciorkowca.

Leczenie płonicy opiera się na antybiotykoterapii (penicylina jako lek pierwszego wyboru). Po ustąpieniu objawów klinicznych charakterystyczne jest złuszczanie naskórka, szczególnie widoczne na dłoniach i stopach. Należy pamiętać, że nieleczona infekcja paciorkowcowa może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak gorączka reumatyczna czy kłębuszkowe zapalenie nerek.

Powiązane wpisy

  1. 20.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl