klirens desmopresyny
Klirens desmopresyny to parametr farmakokinetyczny określający szybkość eliminacji desmopresyny z organizmu. Desmopresyna jest syntetycznym analogiem wazopresyny (hormonu antydiuretycznego), stosowanym w leczeniu moczówki prostej, pierwotnego moczenia nocnego oraz niektórych zaburzeń krzepnięcia.
Klirens desmopresyny u osób zdrowych wynosi około 7,6 l/h. Jest on głównie zależny od funkcji nerek, gdyż lek jest wydalany przede wszystkim drogą nerkową. U pacjentów z niewydolnością nerek klirens desmopresyny jest znacząco zmniejszony, co może prowadzić do kumulacji leku i zwiększonego ryzyka hiponatremii.
Monitorowanie klirensu desmopresyny jest istotne szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, osób starszych oraz dzieci. Zmniejszony klirens wymaga dostosowania dawki leku w celu uniknięcia działań niepożądanych, takich jak zatrzymanie wody, hiponatremia czy drgawki.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Minirin 4 mcg/ml
Desmopresyna, syntetyczny analog wazopresyny, wykazuje silne działanie antydiuretyczne i hemostatyczne. Po podaniu podskórnym produktu Minirin (4 μg/ml) biodostępność wynosi około 85%, a maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po dawce 0,3 μg/kg osiąga średnio 600 μg/ml po około 60 minutach. Dystrybucja leku przebiega według dwukompartmentowego modelu, z objętością dystrybucji w fazie eliminacji 0,3-0,5 l/kg. Metabolizm desmopresyny jest minimalny, nie podlega istotnemu metabolizmowi przez cytochrom P450, co wskazuje na wydalanie w znacznej części w postaci niezmienionej. Całkowity klirens wynosi 7,6 l/godz., a okres półtrwania w osoczu to 3-4 godziny. Efekt hemostatyczny utrzymuje się dłużej (8-12 godzin) dzięki wydłużonemu czasowi półtrwania czynnika VIII C.
biodostępność desmopresyny, cytochrom P450, czynnik VIII C, desmopresyna, działanie antydiuretyczne, działanie hemostatyczne, efekt przeciwkrwotoczny, klirens desmopresyny, mikrosomy wątrobowe, model dwukompartmentowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, octan desmopresyny, okres półtrwania, podanie dożylne, podanie podskórne, stężenie w osoczu, wazopresyna, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Minirin 0,1 0,1 mg
Octan desmopresyny, będący syntetycznym analogiem wazopresyny, charakteryzuje się bardzo niską biodostępnością doustną wynoszącą 0,16% ± 0,17%. Maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) osiągane jest po około 2 godzinach, przy czym jednoczesne spożycie posiłku redukuje stopień i szybkość wchłaniania o około 40%, co wymaga zachowania stałego schematu dawkowania względem posiłków. Dystrybucja leku przebiega według modelu dwukompartmentowego z objętością dystrybucji w fazie eliminacji 0,3-0,5 l/kg. Metabolizm wątrobowy jest minimalny, bez udziału systemu cytochromu P450, co ogranicza potencjalne interakcje lekowe. Całkowity klirens wynosi 7,6 l/godz., a okres półtrwania około 2,8 godziny. Ponad połowa dawki (52%, zakres 44-60%) jest wydalana w postaci niezmienionej, co ma znaczenie dla farmakokinetyki i bezpieczeństwa stosowania.
AUC, biodostępność bezwzględna, biodostępność desmopresyny, biotransformacja, cytochrom P450, dysfunkcja wątroby, farmakokinetyka populacyjna, faza eliminacji, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, klirens desmopresyny, klirens kreatyniny, maksymalne stężenie, mikrosom wątroby ludzkiej, moczenie nocne, model dwukompartmentowy, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, octan desmopresyny, okres półtrwania, stężenie maksymalne, wazopresyna