receptory β1-adrenergiczne

Receptory β1-adrenergiczne należą do rodziny receptorów β-adrenergicznych, które są siedmiotransmembranowymi receptorami sprzężonymi z białkiem G. Występują głównie w sercu, gdzie stanowią około 75-80% wszystkich receptorów β-adrenergicznych, a także w mniejszym stopniu w nerkach i tkance tłuszczowej.

Aktywacja receptorów β1-adrenergicznych przez endogenne katecholaminy (adrenalinę i noradrenalinę) lub egzogenne β-mimetyki prowadzi do stymulacji cyklazy adenylanowej, zwiększenia wewnątrzkomórkowego stężenia cAMP i aktywacji kinazy białkowej A. W sercu skutkuje to efektem inotropowym dodatnim (zwiększenie siły skurczu), chronotropowym dodatnim (przyspieszenie częstości rytmu serca) oraz dromotropowym dodatnim (przyspieszenie przewodzenia).

Leki blokujące receptory β1-adrenergiczne (β-blokery kardioselektywne) są szeroko stosowane w terapii nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca, niewydolności serca oraz zaburzeń rytmu serca. Do tej grupy należą m.in. metoprolol, bisoprolol, nebiwolol i atenolol. Ich kardioselektywność jest względna i zmniejsza się przy stosowaniu większych dawek.

Polimorfizmy genów kodujących receptory β1-adrenergiczne mogą wpływać na odpowiedź na leki β-adrenolityczne, a także przyczyniać się do patogenezy niektórych chorób układu sercowo-naczyniowego. Najlepiej poznany jest polimorfizm Arg389Gly, który może determinować odpowiedź na leczenie β-blokerami u pacjentów z niewydolnością serca.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl