Cohen-Mansfield Agitation Inventory
Cohen-Mansfield Agitation Inventory (CMAI) to standardowe narzędzie oceny stosowane w praktyce klinicznej do pomiaru częstotliwości i nasilenia zachowań agitacyjnych u pacjentów z demencją. Skala została opracowana przez Jiskę Cohen-Mansfield w 1986 roku i od tego czasu jest szeroko stosowana w badaniach oraz codziennej praktyce geriatrycznej i psychiatrycznej.
CMAI obejmuje 29 zachowań agitacyjnych pogrupowanych w trzy kategorie: agresja fizyczna (np. uderzanie), agresja słowna (np. przeklinanie) oraz zachowania nieagresywne (np. wędrowanie, niepokój ruchowy). Każde zachowanie oceniane jest w 7-stopniowej skali od 1 (nigdy) do 7 (kilka razy na godzinę), na podstawie obserwacji pacjenta w określonym przedziale czasowym (zwykle 2 tygodnie).
Inwentarz ten stanowi wartościowe narzędzie w diagnostyce różnicowej zaburzeń neuropsychiatrycznych w demencji, monitorowaniu skuteczności interwencji farmakologicznych i niefarmakologicznych oraz planowaniu opieki nad pacjentem. Wykazuje on dobrą rzetelność i trafność psychometryczną, co czyni go jednym z najczęściej stosowanych narzędzi oceny pobudzenia w praktyce geriatrycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Torendo Q-Tab 1 mg 1 mg
Rysperydon, substancja czynna preparatu Torendo Q-Tab, jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym o wysokim powinowactwie do receptorów 5-HT2 i D2, wykazującym selektywny antagonizm monoaminergiczny. W porównaniu do klasycznych neuroleptyków, rysperydon charakteryzuje się mniejszym ryzykiem pozapiramidowych działań niepożądanych dzięki zrównoważonemu działaniu na receptory serotoninergiczne i dopaminergiczne. Skuteczność kliniczna rysperydonu została potwierdzona w licznych badaniach kontrolowanych placebo, obejmujących ponad 2500 pacjentów ze schizofrenią (dawki 1-16 mg/dobę), gdzie wykazano istotną poprawę w skalach BPRS i PANSS, szczególnie przy dawkach 4-8 mg/dobę. Ponadto, rysperydon jest skuteczny w monoterapii ostrych epizodów maniakalnych w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I (dawki 1-6 mg/dobę), wykazując znaczącą poprawę w skali YMRS już po 3 tygodniach leczenia.
Behavioural Pathology In Alzheimer’s Disease Rating Scale, Behawioralne i Psychologiczne Objawy Demencji, Brief Psychiatric Rating Scale, choroba Alzheimera, Cohen-Mansfield Agitation Inventory, epizod maniakalny, katalepsja, lek stabilizujący nastrój, Mini-Mental State Examination, Nisonger-Child Behaviour Rating Form, objaw negatywny, objaw pozapiramidowy, ostra mania, otępienie, otępienie naczyniowe, Positive and Negative Syndrome Scale, receptor alfa-1-adrenergiczny, receptor alfa-2 adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminergiczny H1, receptor serotoninergiczny 5-HT2, rysperydon, schizofrenia, upośledzenie psychiczne, Young Mania Rating Scale, zaburzenie afektywne, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie afektywne dwubiegunowe typu I, zaburzenie zachowania, zaburzenie zdolności uczenia się - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Orizon 4 mg
Rysperydon, substancja czynna leku Orizon, jest antagonistą receptorów serotoninergicznych 5-HT2 i dopaminergicznych D2, wykazującym także powinowactwo do receptorów alfa-1-adrenergicznych, histaminergicznych H1 oraz alfa-2-adrenergicznych, bez działania na receptory cholinergiczne. Jego mechanizm działania opiera się na zrównoważonym antagonizmie receptorów serotoninergicznych i dopaminergicznych, co przekłada się na skuteczność w leczeniu objawów pozytywnych i negatywnych schizofrenii przy mniejszym ryzyku objawów pozapiramidowych. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność rysperydonu w dawkach od 1 do 16 mg/dobę (podawanych zwykle dwa razy dziennie) w redukcji objawów schizofrenii, ocenianych skalami BPRS i PANSS. Długoterminowo rysperydon w dawce 2-8 mg/dobę wydłużał czas do nawrotu choroby w porównaniu z haloperidolem. Ponadto, rysperydon wykazał skuteczność w leczeniu ostrych epizodów maniakalnych w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych typu I w dawkach 1-6 mg/dobę, ocenianych skalą YMRS, zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z lekami stabilizującymi nastrój (lit, walproinian), z wyjątkiem interakcji z karbamazepiną obniżającą stężenia leku.
agresja, antagonista monoaminergiczny, BPSD, Brief Psychiatric Rating Scale, choroba Alzheimera, Cohen-Mansfield Agitation Inventory, haloperydol, indukcja klirensu, karbamazepina, katalepsja, lek przeciwpsychotyczny, lit, Mini-Mental State Examination, Nisonger-Child Behaviour Rating Form, objaw pozapiramidowy, objaw wytwórczy schizofrenii, otępienie, otępienie naczyniowe, pobudzenie, Positive and Negative Syndrome Scale, psychoza, receptor alfa-1-adrenergiczny, receptor alfa-2 adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminergiczny H1, receptor serotoninergiczny 5-HT2, rysperydon, schizofrenia, stabilizator nastroju, walproinian, Young Mania Rating Scale, zaburzenie afektywne, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie zachowania - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Risperidon Vipharm 2 mg
Rysperydon, będący antagonistą receptorów 5-HT2 i D2, wykazuje szerokie spektrum działania przeciwpsychotycznego z mniejszym ryzykiem pozapiramidowych działań niepożądanych w porównaniu do klasycznych neuroleptyków. W leczeniu schizofrenii u dorosłych stosuje się dawki od 2 do 16 mg/dobę, potwierdzając skuteczność w redukcji objawów psychotycznych (BPRS, PANSS) oraz zapobieganiu nawrotom choroby. W terapii ostrych epizodów maniakalnych w zaburzeniu dwubiegunowym typu I rysperydon w dawkach 1-6 mg/dobę znacząco obniża wynik w skali YMRS, a także wykazuje skuteczność w leczeniu manii w skojarzeniu ze stabilizatorami nastroju, z wyjątkiem interakcji z karbamazepiną obniżającą stężenia terapeutyczne. W badaniach długoterminowych rysperydon wydłuża czas do nawrotu w porównaniu z haloperidolem.
aktywność motoryczna, antagonista monoaminergiczny, Behavioural Pathology In Alzheimer’s Disease Rating Scale, Behawioralne i Psychologiczne Objawy Demencji, Brief Psychiatric Rating Scale, choroba Alzheimera, Cohen-Mansfield Agitation Inventory, działania niepożądane pozapiramidowe, katalepsja, lek przeciwpsychotyczny, Mini-Mental State Examination, Nisonger-Child Behaviour Rating Form, objawy negatywne, objawy wytwórcze schizofrenii, ostra mania, otępienie, otępienie naczyniowe, pobudzenie, Positive and Negative Syndrome Scale, psychoza, receptor alfa-1-adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminergiczny H1, receptor serotoninergiczny 5-HT2, receptor α-2-adrenergiczny, rysperydon, stabilizator nastroju, upośledzenie psychiczne, Young Mania Rating Scale, zaburzenie afektywne, zaburzenie dwubiegunowe typu I, zaburzenie zachowania - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Risperon 2 mg
Rysperydon, klasyfikowany jako lek przeciwpsychotyczny z grupy innych leków przeciwpsychotycznych (kod ATC: N05A X08), wykazuje selektywny antagonizm receptorów serotoninergicznych 5-HT2 oraz dopaminergicznych D2, co stanowi podstawę jego działania terapeutycznego w schizofrenii i zaburzeniach afektywnych. Lek wiąże się również z receptorami alfa-1-adrenergicznymi, histaminergicznymi H1 oraz alfa-2-adrenergicznymi, nie wykazując powinowactwa do receptorów cholinergicznych. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność rysperydonu w dawkach od 1 mg do 16 mg na dobę w krótkotrwałym leczeniu schizofrenii (4-8 tygodni), z poprawą ocenianą w skalach BPRS i PANSS. W długoterminowej profilaktyce nawrotów schizofrenii (2-8 mg/dobę) rysperydon wykazał przewagę nad haloperydolem, wydłużając czas do nawrotu choroby. W terapii ostrych epizodów manii w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I, dawki 1-6 mg/dobę rysperydonu poprawiały wyniki w skali YMRS już po 3 tygodniach, a efekt utrzymywał się przez 9-tygodniową fazę podtrzymującą.
antagonizm monoaminergiczny, Behavioural Pathology In Alzheimer’s Disease Rating Scale, Behawioralne i Psychologiczne Objawy Demencji, Brief Psychiatric Rating Scale, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba Alzheimera, Cohen-Mansfield Agitation Inventory, działania niepożądane pozapiramidowe, haloperydol, karbamazepina, klirens rysperydonu, Mini-Mental State Examination, Nisonger-Child Behaviour Rating Form, objawy wytwórcze schizofrenii, ostra mania, otępienie, otępienie naczyniowe, Positive and Negative Syndrome Scale, profilaktyka nawrotów, receptor alfa-1-adrenergiczny, receptor alfa-2 adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny D2, receptor histaminergiczny H1, receptor serotoninergiczny 5-HT2, rysperydon, schizofrenia, walproinian, Young Mania Rating Scale, zaburzenia zachowania, zaburzenie afektywne dwubiegunowe typu I