działanie zobojętniające
Działanie zobojętniające to proces chemiczny, w którym substancje o charakterze zasadowym neutralizują kwasy, doprowadzając do powstania soli i wody. W medycynie ma to szczególne znaczenie w kontekście terapii chorób związanych z nadkwaśnością, takich jak choroba refluksowa przełyku, wrzody trawienne czy zgaga.
Leki zobojętniające (antacida) są powszechnie stosowane w gastroenterologii do neutralizacji kwasu solnego w żołądku. Do najczęściej wykorzystywanych substancji należą wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, węglan wapnia oraz wodorowęglan sodu. Działają one poprzez podniesienie pH treści żołądkowej, co zmniejsza agresywność kwasu solnego wobec błony śluzowej przewodu pokarmowego.
Warto zaznaczyć, że nowoczesne preparaty zobojętniające często zawierają kombinacje różnych substancji czynnych, co pozwala zoptymalizować efekt terapeutyczny i zminimalizować działania niepożądane. Leki te zazwyczaj działają szybko, ale krótkotrwale, co sprawia, że są stosowane głównie w doraźnym łagodzeniu objawów, a nie jako podstawowa terapia chorób związanych z nadkwaśnością.
W praktyce klinicznej należy pamiętać o potencjalnych interakcjach leków zobojętniających z innymi preparatami, gdyż mogą one wpływać na wchłanianie niektórych substancji leczniczych. Z tego powodu zaleca się zachowanie odpowiedniego odstępu czasowego (zwykle 2 godziny) między przyjmowaniem antacidów a innych leków.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sal Vichy factitium –
Produkt leczniczy Sal Vichy factitium, będący złożoną mieszaniną soli alkalicznych, jest stosowany w terapii nadkwaśności żołądka. Głównym składnikiem aktywnym jest sodu wodorowęglan (498,0 mg na tabletkę), uzupełniony przez sodu chlorek (45,0 mg), sodu wodorofosforan bezwodny (12,0 mg), sodu siarczan bezwodny (24,0 mg) oraz potasu wodorowęglan (21,0 mg), co łącznie daje 600,0 mg soli na tabletkę. Preparat wykazuje działanie zobojętniające kwaśną treść żołądka, zwiększa rezerwę alkaliczną krwi oraz wpływa na układ żółciowy poprzez stymulację przepływu i produkcji żółci, co ma znaczenie profilaktyczne w zapobieganiu kamicy żółciowej. Roztwór z 10 tabletek (6,0 g) rozpuszczonych w 1 litrze wody imituje skład mineralny naturalnej wody Vichy, umożliwiając uzyskanie porównywalnych efektów terapeutycznych.
chlorek sodu, działanie zobojętniające, efekt żółciopędny, efekt żółciotwórczy, kamica żółciowa, kamienie żółciowe, nadkwaśność, rezerwa alkaliczna krwi, Sal Vichy factitium, siarczan sodu, składnik pomocniczy, sól Vichy, tabletka musująca, wodorofosforan sodu, wodorowęglan potasu, wodorowęglan sodu - Leksykon substancji czynnych
Wapnia węglan – Wskazania do stosowania
Wapnia węglan jest substancją czynną o właściwościach zobojętniających kwas solny w żołądku, stosowaną w leczeniu objawowym dolegliwości związanych z nadkwaśnością soku żołądkowego, takich jak zgaga, niestrawność, ból i pieczenie w nadbrzuszu, wzdęcia, nudności, uczucie pełności oraz odbijanie. Preparaty zawierające wapnia węglan dostępne są w różnych formach farmaceutycznych, m.in. tabletki do rozgryzania i żucia (Manti Extra, 800 mg wapnia węglanu) oraz tabletki do ssania (Rennie Antacidum i Rennie Fruit, po 680 mg wapnia węglanu, co odpowiada 272 mg wapnia). Wapnia węglan neutralizuje nadmiar kwasu solnego, przynosząc szybką ulgę w objawach dyspeptycznych, a jego stosowanie jest wskazane u dorosłych i młodzieży powyżej 16 roku życia (Manti Extra) oraz z zachowaniem ostrożności u dzieci (preparaty Rennie).
antagonista receptorów H2, ból nadbrzusza, działanie zobojętniające, famotydyna, kwas solny, magnez węglan, magnez wodorotlenek, nadkwaśność soku żołądkowego, niestrawność, nudności, objawy dyspeptyczne, odbijanie, refluks żołądkowo-przełykowy, uczucie pełności w nadbrzuszu, wapń węglan, wzdęcia, zgaga, zobojętnianie kwasu żołądkowego - Leksykon substancji czynnych
Węglan dihydroksyglinowo-sodowy – Dawkowanie i sposób podawania
Węglan dihydroksyglinowo-sodowy jest stosowany jako środek zobojętniający kwas żołądkowy, dostępny w formie tabletek do rozgryzania i żucia (340 mg substancji czynnej na tabletkę) oraz zawiesiny doustnej (1,02 g/15 ml). Standardowe dawkowanie dla dorosłych i dzieci powyżej 6. roku życia to 1-2 tabletki przyjmowane godzinę po posiłkach i przed snem lub doraźnie w przypadku dolegliwości, z maksymalną dawką dobową wynoszącą 6 tabletek (2040 mg). Zawiesina doustna, choć nie ma precyzyjnie określonej maksymalnej dawki, jest stosowana na podstawie analogii do postaci tabletowej. Tabletki należy rozgryzać lub żuć, co zapewnia szybsze działanie, natomiast zawiesinę przed użyciem należy wstrząsnąć, aby uzyskać jednorodną konsystencję.
błona śluzowa żołądka, choroba sercowo-naczyniowa, dieta niskosodowa, dysfagia, działanie zobojętniające, nietolerancja fruktozy, parahydroksybenzoesany, preparat zobojętniający kwas żołądkowy, reakcja alergiczna, sorbitol, tabletki do rozgryzania i żucia, węglan dihydroksyglinowo-sodowy, zawartość sodu, zawiesina doustna - Leksykon substancji czynnych
Magnez węglan – Wskazania do stosowania
Magnez węglan jest substancją czynną stosowaną głównie w leczeniu objawów nadkwaśności soku żołądkowego, takich jak zgaga i niestrawność. W preparatach leczniczych dostępnych na polskim rynku, np. Gastal (450 mg glinu wodorotlenku i 300 mg magnezu wodorotlenku) oraz Gattart (80 mg magnezu węglanu i 680 mg wapnia węglanu), magnez węglan działa poprzez neutralizację kwasu solnego, co prowadzi do szybkiego złagodzenia dolegliwości. Preparaty te są wskazane zarówno u pacjentów bez choroby organicznej przewodu pokarmowego, jak i w przebiegu nieżytu żołądka, choroby wrzodowej żołądka i/lub dwunastnicy, choroby refluksowej przełyku oraz przepukliny rozworu przełykowego. Dostępne formy farmaceutyczne, takie jak tabletki do ssania i do żucia, umożliwiają szybkie i wygodne stosowanie doraźne, co jest istotne w praktyce klinicznej.
chlorek magnezu, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa żołądka, działanie zobojętniające, kwas solny, kwaśne odbijanie, magnez węglan, nadkwaśność soku żołądkowego, nadprodukcja kwasu solnego, neutralizacja kwasu, niestrawność, nieżyt żołądka, przepuklina rozworu przełykowego, refluks żołądkowy, substancja zobojętniająca, tabletka do rozgryzania, tabletka do ssania, węglan wapnia, wodorotlenek glinu, zapalenie błony śluzowej żołądka, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Sód wodorofosforan – Właściwości farmakodynamiczne
Sód wodorofosforan bezwodny, obecny w dawce 12,0 mg na tabletkę musującą leku Sal Vichy factitium, pełni kluczową rolę w farmakodynamicznym profilu preparatu. Wchodzi w skład mieszaniny soli alkalicznych, które łącznie wykazują działanie zobojętniające kwaśną treść żołądka oraz zwiększają rezerwę alkaliczną krwi, co jest istotne w utrzymaniu równowagi kwasowo-zasadowej organizmu. Substancja ta uczestniczy w buforowaniu środowiska wewnętrznego oraz wykazuje efekt żółciopędny i żółciotwórczy, wspomagając produkcję i przepływ żółci do dwunastnicy. Preparat, zawierający także sodu wodorowęglan (498,0 mg), sodu chlorek (45,0 mg), sodu siarczan bezwodny (24,0 mg) oraz potasu wodorowęglan (21,0 mg), tworzy synergistyczną kompozycję elektrolitową zbliżoną do naturalnej wody Vichy, co podkreśla jego kompleksowe działanie terapeutyczne.
drogi żółciowe, działanie zobojętniające, działanie żółciopędne, działanie żółciotwórcze, kamienie żółciowe, kwas solny, nadkwaśność, potasu wodorowęglan, rezerwa alkaliczna krwi, równowaga kwasowo-zasadowa, sód wodorofosforan, sód wodorofosforan bezwodny, sodu chlorek, sodu siarczan bezwodny, sodu wodorowęglan, zobojętnianie treści żołądka - Leksykon substancji czynnych
Magnezu węglan ciężki – Interakcje
Magnez węglan ciężki, stosowany jako środek zobojętniający kwas żołądkowy, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami, głównie poprzez tworzenie nierozpuszczalnych kompleksów, zmianę pH soku żołądkowego oraz modyfikację pasażu przewodu pokarmowego. Szczególnie istotne są interakcje z antybiotykami z grupy tetracyklin i chinolonów, gdzie dochodzi do zmniejszenia biodostępności tych leków nawet o 40-90%, co może prowadzić do obniżenia skuteczności terapeutycznej. Podobne mechanizmy dotyczą glikozydów nasercowych (np. digoksyny), bisfosfonianów (alendronian, risedronian, ibandronian), dolutegrawiru, lewotyroksyny oraz eltrombopagu, gdzie tworzenie kompleksów z jonami magnezu skutkuje zmniejszonym wchłanianiem i potencjalnym osłabieniem działania terapeutycznego. Zaleca się zachowanie odstępu czasowego między podaniem magnezu węglanu ciężkiego a wymienionymi lekami, zwykle od 2 do 4 godzin, aby zminimalizować ryzyko interakcji. Dodatkowo, preparaty zawierające magnez mogą obniżać wchłanianie fluorków, żelaza oraz fosforanów, co wymaga monitorowania i ostrożności u pacjentów z zaburzeniami gospodarki mineralnej.
alendronian, biodostępność, bisfosfonian, chelatacja, chinolon, cyprofloksacyna, digoksyna, diuretyk tiazydowy, doksycyklina, dolutegrawir, dyspepsja, działanie zobojętniające, eltrombopag, glikozyd nasercowy, gospodarka fosforanowa, hiperkalcemia, hipofosfatemia, interakcja z antybiotykiem, kompleks chemiczny, lek zobojętniający, lewotyroksyna, magnez węglan ciężki, małopłytkowość, niedoczynność tarczycy, stężenie wapnia, tetracyklina - Leksykon substancji czynnych
Symetykon – Właściwości farmakodynamiczne
Symetykon, będący mieszaniną polidimetylosiloksanu i dwutlenku krzemu, jest lekiem z grupy silikonów stosowanym w czynnościowych zaburzeniach przewodu pokarmowego (kod ATC: A03AX13). Jego mechanizm działania opiera się na obniżaniu napięcia powierzchniowego na granicy faz płyn-gaz, co prowadzi do łączenia się mniejszych pęcherzyków gazu w większe, ułatwiając ich eliminację z przewodu pokarmowego. Preparaty zawierają symetykon w różnych stężeniach, np. 40 mg/ml (Espumisan), 66,66 mg/ml (Bobotic), 80 mg (Simet), 100 mg/ml (Espumisan 100 mg/ml) oraz 300 mg (Meteospasmyl). Substancja ta nie wchłania się z przewodu pokarmowego, nie wpływa na motorykę jelit ani procesy trawienne, a jej działanie jest wyłącznie miejscowe i powierzchniowe, co przekłada się na brak działań niepożądanych związanych z interakcjami biochemicznymi.
alweryna, badanie endoskopowe, badanie kolonoskopowe, badanie radiologiczne, badanie ultrasonograficzne, blokowanie kanałów wapniowych, ból brzucha, cytrynian, dimetykon, dwutlenek krzemu, działanie spazmolityczne, działanie zobojętniające, efekt przeczyszczający, kolonoskopia, krwioobieg, kwas solny, kwasy żółciowe, makrogol, mięśnie gładkie, motoryka przewodu pokarmowego, napięcie powierzchniowe, pepsyna, polidimetylosiloksan, procesy trawienne, przewód pokarmowy, ruchy perystaltyczne jelit, siarczan sodu, symetykon, wchłanianie z przewodu pokarmowego, właściwości powierzchniowo czynne, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, wzdęcia - Leksykon leków
Interakcje leku – Gaviscon Duo (500 mg + 213 mg + 325 mg)/10 ml
Produkt leczniczy Gaviscon Duo, zawierający węglan wapnia i wodorowęglan sodu, wykazuje działanie zobojętniające, co wpływa na pH żołądka oraz może prowadzić do tworzenia kompleksów chelatowych z jonami wapnia. Mechanizmy te skutkują zmniejszonym wchłanianiem i biodostępnością wielu leków, w tym inhibitorów receptorów H2, tetracyklin, fluorochinolonów, digoksyny, hormonów tarczycy, bisfosfonianów oraz innych. Interakcje te mają wysoki poziom istotności klinicznej i mogą prowadzić do obniżenia skuteczności terapii przeciwwrzodowej, antybiotykoterapii, leczenia onkologicznego, kardiologicznego czy hormonalnego. Zaleca się zachowanie co najmniej 2-godzinnego odstępu pomiędzy podaniem Gaviscon Duo a innymi lekami, szczególnie tymi o wąskim indeksie terapeutycznym, aby zminimalizować ryzyko interakcji i utraty skuteczności terapeutycznej.
alginian sodu, beta-adrenolityk, biodostępność, bisfosfonian, chlorochina, choroba refluksowa przełyku, difosfonian, digoksyna, dolny zwieracz przełyku, dysfagia, działanie zobojętniające, estramustyna, fluorochinolon, glikokortykosteroid, hormon tarczycy, indeks terapeutyczny, inhibitor receptora histaminowego H2, ketokonazol, kompleks chelatowy, leczenie onkologiczne, leczenie przeciwgrzybicze, leczenie przeciwwrzodowe, lek nasercowy, lek przeciwmalaryczny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek psychotropowy, lek steroidowy, neuroleptyk, penicylamina, refluks żołądkowo-przełykowy, sól żelaza, suplementacja żelaza, terapia hormonalna, terapia osteoporozy, tetracyklina, tyroksyna, węglan wapnia, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Manti 200 mg + 200 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Manti w formie tabletek do rozgryzania i żucia zawiera wodorotlenek glinu (200 mg), wodorotlenek magnezu (200 mg) oraz symetykon (25 mg). Wodorotlenki glinu i magnezu działają synergistycznie poprzez zobojętnianie kwasu solnego w żołądku, co prowadzi do podniesienia pH soku żołądkowego i zmniejszenia aktywności pepsyny, chroniąc błonę śluzową przed uszkodzeniem. Wodorotlenek magnezu zapewnia szybkie i silne działanie zobojętniające, natomiast wodorotlenek glinu działa wolniej, ale dłużej, co pozwala na uzyskanie natychmiastowego i przedłużonego efektu terapeutycznego. Połączenie tych związków minimalizuje ryzyko działań niepożądanych typowych dla pojedynczych składników, takich jak biegunka (magnez) czy zaparcia (glin). Preparat działa miejscowo w przewodzie pokarmowym, a jego skuteczność jest zależna od czasu przebywania w żołądku, dlatego zaleca się podawanie po posiłkach.
badanie endoskopowe, badanie radiologiczne, badanie ultrasonograficzne, błona śluzowa żołądka, ból brzucha, działanie zobojętniające, kwas solny, kwasy żółciowe, lizolecytyna, pepsyna, polidimetylosiloksan, przewód pokarmowy, ruchy perystaltyczne, sok żołądkowy, symetykon, tabletka do rozgryzania, uczucie pełności, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, wzdęcia - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Maalox (35 mg + 40 mg)/ml
Produkt leczniczy Maalox w postaci zawiesiny doustnej zawiera wodorotlenek glinu (3,5 g/100 ml) oraz wodorotlenek magnezu (4,0 g/100 ml), które wykazują ograniczone wchłanianie z przewodu pokarmowego. Wodorotlenek glinu ulega powolnemu przekształceniu w żołądku do chlorku glinu, co umożliwia jego miejscowe działanie zobojętniające kwas solny, przy minimalnym wchłanianiu systemowym. Wodorotlenek magnezu jest wchłaniany w około 10% dawki, co również sprzyja lokalnemu efektowi terapeutycznemu w świetle przewodu pokarmowego, ograniczając jednocześnie ryzyko działań ogólnoustrojowych. Zarówno glin, jak i magnez są eliminowane głównie przez nerki, co ma istotne znaczenie kliniczne w kontekście bezpieczeństwa stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.
chlorek glinu, działanie ogólnoustrojowe, działanie zobojętniające, kumulacja pierwiastków, kwas żołądkowy, Maalox, mocz, niewydolność nerek, przewód pokarmowy, schorzenie górnego odcinka przewodu pokarmowego, światło przewodu pokarmowego, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, zaburzenie czynności nerek, zawiesina doustna, związek zobojętniający kwas solny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Gaviscon Duo (500 mg + 213 mg + 325 mg)/10 ml
Produkt leczniczy Gaviscon Duo to zawiesina doustna o stężeniu 500 mg alginianu sodu, 213 mg wodorowęglanu sodu oraz 325 mg węglanu wapnia na 10 ml. Skład ten zapewnia działanie zobojętniające kwas żołądkowy oraz osłaniające błonę śluzową przełyku, co jest istotne w terapii dolegliwości związanych z refluksem żołądkowo-przełykowym. Preparat zawiera również substancje pomocnicze, takie jak konserwanty (metylu parahydroksybenzoesan 40 mg/10 ml, propylu parahydroksybenzoesan 6 mg/10 ml), regulator kwasowości (sodu wodorotlenek), polimer karbomer 974P oraz aromat mięty pieprzowej, które wpływają na stabilność, konsystencję i akceptowalność sensoryczną leku.
alginian sodu, działanie zobojętniające, karbomer, niezgodność farmaceutyczna, osłona błony śluzowej, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, regulator kwasowości, równowaga elektrolitowa, sacharyna sodowa, substancja konserwująca, substancja pomocnicza, węglan wapnia, właściwości fizykochemiczne, wodorotlenek sodu, wodorowęglan sodu, zawiesina doustna - Leksykon substancji czynnych
Glin tlenek uwodniony – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Glinu tlenek uwodniony (Aluminii oxidum hydricum) jest szeroko stosowanym składnikiem preparatów zobojętniających kwas żołądkowy, często w połączeniu z magnezu wodorotlenkiem (np. Alumag: 200 mg Al₂O₃ + 200 mg Mg(OH)₂; Maalox: 460 mg Al₂O₃ + 400 mg Mg(OH)₂ na saszetkę). Badania przedkliniczne wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa w zakresie toksyczności ostrej i przewlekłej, bez istotnych działań klinicznych. Ponadto, nie stwierdzono toksycznego wpływu na rozwój zarodka i płodu, co potwierdza brak negatywnego oddziaływania na procesy prenatalne. Jednakże, dostępne dane dotyczące mutagenności i rakotwórczości po podaniu doustnym są niewystarczające, co stanowi istotną lukę w ocenie bezpieczeństwa długotrwałego stosowania tej substancji.
Alumag, badanie toksyczności, charakterystyka produktu leczniczego, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie zobojętniające, glinu tlenek uwodniony, kwas żołądkowy, lek zobojętniający, Maalox, magnezu wodorotlenek, nadkwaśność przewodu pokarmowego, produkt leczniczy, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność zarodkowa - Leksykon substancji czynnych
Wodorotlenek glinu – Właściwości farmakodynamiczne
Wodorotlenek glinu pełni kluczową rolę jako adiuwant w szczepionkach, takich jak D-Szczepionka błonicza adsorbowana, Szczepionka tężcowa adsorbowana, NeisVac-C oraz Infanrix-IPV. Jego właściwości adsorpcyjne umożliwiają powolne uwalnianie antygenów (np. toksoidów błoniczego i tężcowego, polisacharydu Neisseria meningitidis grupy C), co zwiększa immunogenność i stymuluje silną odpowiedź immunologiczną. Badania kliniczne wykazały wysoką skuteczność immunologiczną: w przypadku NeisVac-C niemal 100% niemowląt i dzieci osiągnęło miano rSBA ≥ 1:8, a w grupie młodzieży 100% uzyskało ochronne miano przeciwciał. Szczepionka Infanrix-IPV wykazała ochronne miana przeciwciał u ≥ 99% pacjentów przeciwko błonicy, krztuścowi, tężcowi i poliowirusom. Odpowiedź immunologiczna utrzymuje się przez lata, co potwierdza długotrwałą skuteczność szczepień z użyciem wodorotlenku glinu jako adiuwanta.
choroba wrzodowa, dolny zwieracz przełyku, działanie cytoprotekcyjne, działanie ściągające, działanie zobojętniające, hemaglutynina włókienkowa, komórka prezentująca antygen, kwas solny, martwica błony śluzowej, meningokoki grupy C, odpowiedź immunologiczna, pamięć immunologiczna, pertaktyna, pH treści żołądkowej, poliowirus, prostaglandyny, refluks żołądkowo-przełykowy, test ELISA, toksoid błoniczy, toksoid krztuścowy, toksoid tężcowy, układ immunologiczny, właściwości adsorpcyjne, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rennie Fruit 680 mg + 80 mg
Lek Rennie Fruit, należący do grupy preparatów zobojętniających kwas żołądkowy (kod ATC: A02AD01), zawiera dwie substancje czynne: węglan wapnia (680 mg, co odpowiada 272 mg wapnia) oraz węglan magnezu ciężkiego (80 mg, co odpowiada 20 mg magnezu). Działanie terapeutyczne leku jest miejscowe, bez wchłaniania ogólnoustrojowego, co zapewnia szybkie i skuteczne zobojętnienie kwasu żołądkowego bez wpływu na metabolizm systemowy. Węglan wapnia wykazuje szybkie, długotrwałe i silne działanie zobojętniające, które jest dodatkowo wzmacniane przez węglan magnezu, co przekłada się na efektywne podniesienie pH żołądka i łagodzenie objawów nadkwaśności.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rennie Antacidum 680 mg + 80 mg
Lek Rennie Antacidum zawiera 680 mg węglanu wapnia oraz 80 mg węglanu magnezu ciężkiego w jednej tabletce do ssania lub żucia, co odpowiada 272 mg wapnia i 20 mg magnezu. Standardowa dawka jednorazowa wynosi 1-2 tabletki (680-1360 mg węglanu wapnia i 80-160 mg węglanu magnezu), z możliwością dodatkowego przyjęcia 1-2 tabletek w przypadku nawrotu objawów. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 11 tabletek (7480 mg węglanu wapnia i 880 mg węglanu magnezu), co jest istotne w kontekście ryzyka przedawkowania składników mineralnych. Lek jest przeznaczony dla pacjentów powyżej 12 roku życia i powinien być stosowany doustnie, najlepiej 1 godzinę po posiłku oraz przed snem, aby zoptymalizować działanie zobojętniające kwas solny. Maksymalny czas samoleczenia wynosi 14 dni, a w przypadku braku poprawy po 7 dniach konieczna jest konsultacja lekarska w celu wykluczenia poważniejszych schorzeń.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Maalox 400 mg + 400 mg
Maalox, zawierający 400 mg wodorotlenku glinu oraz 400 mg wodorotlenku magnezu w jednej tabletce, jest lekiem złożonym o wielokierunkowym działaniu na układ pokarmowy, klasyfikowanym w grupie ATC A02AB10. Jego podstawowy mechanizm polega na miejscowym zobojętnianiu i buforowaniu kwasu solnego w żołądku, co prowadzi do wzrostu pH treści żołądkowej i łagodzenia objawów nadkwaśności. Wodorotlenek glinu wykazuje działanie ściągające i cytoprotekcyjne, chroniąc błonę śluzową żołądka poprzez pobudzanie wydzielania prostaglandyn, natomiast wodorotlenek magnezu przeciwdziała zaparciom wywołanym przez glin. Dodatkowo Maalox obniża stężenie kwasu w świetle przełyku, co jest istotne w terapii refluksu żołądkowo-przełykowego, poprzez zmniejszenie ucisku na dolny zwieracz przełyku.
błona śluzowa żołądka i dwunastnicy, dolny zwieracz przełyku, działanie cytoprotekcyjne, działanie ściągające, działanie zobojętniające, grupa farmakoterapeutyczna, kwas acetylosalicylowy, lek złożony, martwica błony śluzowej, nadkwaśność, pH treści żołądkowej, prostaglandyny, refluks żołądkowo-przełykowy, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, związek kompleksowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Gastal (o smaku miętowym) 450 mg + 300 mg
Gastal, lek zobojętniający kwas żołądkowy (kod ATC: A02AD01), zawiera w jednej tabletce 450 mg glinu wodorotlenku z magnezu węglanem oraz 300 mg magnezu wodorotlenku. Preparat działa buforowo, neutralizując kwas solny w soku żołądkowym i podnosząc pH do zakresu 3-5, co umożliwia prawidłowe trawienie bez ryzyka nadmiernego wydzielania kwasu. Działanie neutralizujące pojawia się natychmiast po podaniu i utrzymuje się około 2 godzin; pojedyncza tabletka zobojętnia 21,5 mmol HCl. Zalecana dawka 2 tabletek skutecznie eliminuje wolny kwas solny, zapewniając optymalny poziom pH dla fizjologii przewodu pokarmowego.
błona śluzowa żołądka, działanie cytoprotekcyjne, działanie zobojętniające, fosfolipidy wewnątrzżołądkowe, kwas solny, kwaśność soku żołądkowego, kwasy żółciowe, laktoza jednowodna, lizolecytyna, nabłonkowy czynnik wzrostu, nadmierne wydzielanie kwasu, pepsyna, prostaglandyna E2, sorbitol, tlenek azotu, wodorotlenek glinu, wodorotlenek glinu z węglanem magnezu, wodorotlenek magnezu, wodorowęglan sodu, wydzielanie śluzu, zapalenie błony śluzowej, zdolność zobojętniania, zobojętnianie kwasu żołądkowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Gaviscon duo tab 250 mg + 106,5 mg + 187,5 mg
Gaviscon duo tab to preparat z grupy A02BX, stosowany w leczeniu choroby refluksowej przełyku i choroby wrzodowej, zawierający 250 mg sodu alginianu, 187,5 mg wapnia węglanu oraz 106,5 mg sodu wodorowęglanu w jednej tabletce. Mechanizm działania opiera się na dwóch głównych efektach farmakodynamicznych: tworzeniu mechanicznej bariery ochronnej (tratwy) w postaci żelu alginianowego o pH zbliżonym do obojętnego, który unosi się na powierzchni treści żołądkowej i zapobiega zarzucaniu kwaśnej treści do przełyku, oraz szybkim zobojętnianiu kwasu solnego przez wapnia węglan i sodu wodorowęglan, co prowadzi do natychmiastowej ulgi w zgadze i niestrawności. Efekt ochronny może utrzymywać się do 4 godzin po podaniu leku, a neutralizacja kwasu ma zdolność do zobojętnienia około 10 mEqH+ przy dawce dwóch tabletek do żucia.
alginian, alginian sodu, buforowanie poposiłkowe, cewnik wieloelektrodowy, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, dieta niskosodowa, działanie zobojętniające, górny odcinek przewodu pokarmowego, grupa farmakoterapeutyczna, kwaśna treść żołądkowa, niestrawność i zgaga, pH żołądka, poposiłkowa kwaśna kieszeń, refluks, śluzówka przełyku, środek zobojętniający kwas solny, węglan wapnia, wodorowęglan sodu, żel alginianowy - Leksykon substancji czynnych
Glinu wodorotlenek – Właściwości farmakodynamiczne
Glinu wodorotlenek (Aluminii hydroxidum) jest substancją czynną o działaniu zobojętniającym nadmiar kwasu solnego w żołądku, co prowadzi do zwiększenia pH soku żołądkowego i zmniejszenia uszkodzeń błony śluzowej przewodu pokarmowego. Mechanizm działania opiera się na neutralizacji HCl i tworzeniu soli chlorkowych, a efekt farmakodynamiczny jest miejscowy i zależny od czasu przebywania substancji w żołądku, co uzasadnia podawanie po posiłkach. Wodorotlenek glinu zmniejsza aktywność pepsyny, adsorbuje kwasy żółciowe i lizolecytynę oraz wykazuje działanie ochronne na błonę śluzową. W porównaniu do wodorotlenku magnezu działa wolniej, ale efekt utrzymuje się dłużej, co czyni go cennym składnikiem preparatów złożonych, zapewniających długotrwałe zobojętnienie kwasu i ochronę śluzówki.
Aluminii hydroxidum, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, działanie zobojętniające, glinu wodorotlenek, kod ATC, kwas alginowy, kwasy żółciowe, lizolecytyna, nadkwaśność, neutralizacja kwasu solnego, ochrona błony śluzowej, pepsyna, sok żołądkowy, symetykon, wodorotlenek magnezu, wodorowęglan sodu, żel galaretowaty, zobojętnianie kwasu solnego, związki glinu - Leksykon substancji czynnych
Magnez węglan – Dawkowanie i sposób podawania
Magnez węglan jest składnikiem aktywnym w preparatach stosowanych w zaburzeniach czynnościowych przewodu pokarmowego, często łączonym z glinem wodorotlenkiem lub wapniem węglanem. Dawkowanie u dorosłych różni się w zależności od preparatu i wskazań: Gastal (450 mg glinu wodorotlenku z magnezem węglanem oraz 300 mg magnezu wodorotlenku) stosuje się w dawce 1-2 tabletki doraźnie przy zgadze i niestrawności, a w chorobach zapalnych i refluksowych 1-2 tabletki 3-4 razy na dobę, maksymalnie 8 tabletek na dobę. Gattart (680 mg wapnia węglanu i 80 mg magnezu węglanu ciężkiego) zaleca się w dawce 1-2 tabletki godzinę po posiłku i przed snem, z maksymalną dawką dobową 11 tabletek (odpowiadającą 8 mg wapnia węglanu). U dzieci dawkowanie jest ograniczone: Gastal stosuje się u dzieci 6-12 lat w połowie dawki dorosłych, natomiast Gattart jest przeciwwskazany poniżej 12 lat, a u młodzieży powyżej 12 lat stosuje się dawki jak u dorosłych.
choroba nerek, choroba refluksowa, choroba wrzodowa żołądka, działanie niepożądane, działanie zobojętniające, glin wodorotlenek, interakcja lekowa, kwas żołądkowy, magnez węglan, magnez wodorotlenek, niestrawność, preparat zobojętniający, przepuklina rozworu przełykowego, tabletka do rozgryzania, tabletka do ssania, układ pokarmowy, wapń węglan, wywiad medyczny, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego, zapalenie błony śluzowej żołądka, żel wysuszony, zgaga - Leksykon substancji czynnych
Wodorotlenek magnezu – Przeciwwskazania stosowania
Wodorotlenek magnezu, stosowany jako środek zobojętniający kwas solny w żołądku (np. w preparacie Maalox zawierającym 400 mg wodorotlenku magnezu i 400 mg wodorotlenku glinu w tabletce), posiada istotne przeciwwskazania kliniczne. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na wodorotlenek magnezu lub glinu oraz ciężka niewydolność nerek, ze względu na ryzyko hipermagnezemii wynikającej z upośledzonego wydalania jonów magnezu. Objawy hipermagnezemii obejmują zaburzenia neurologiczne, osłabienie mięśniowe i zaburzenia rytmu serca, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku i ewentualnego leczenia antagonistami magnezu, np. glukonianem wapnia. Ponadto, preparaty zawierają substancje pomocnicze takie jak sacharoza (245,44 mg) i sorbitol (125 mg w tabletkach, 102,888 mg/10 ml w zawiesinie), które mogą stanowić względne przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją fruktozy lub zaburzeniami wchłaniania cukrów.
antagonista receptora H2, działanie zobojętniające, dziedziczna nietolerancja fruktozy, glukonian wapnia, hipermagnezemia, inhibitor pompy protonowej, kwas solny, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność nerek, osłabienie mięśniowe, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie krążenia, zawiesina doustna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zobojętnianie kwasu żołądkowego - Leksykon substancji czynnych
Magnez wodorotlenek – Właściwości farmakokinetyczne
Magnez wodorotlenek (Magnesii hydroxidum) jest stosowany jako składnik aktywny w preparatach zobojętniających kwas solny w żołądku, takich jak Alumag (200 mg), Gastal (300 mg) i Maalox (400 mg). Działa miejscowo, neutralizując kwas solny i podnosząc pH żołądka powyżej 3, co łagodzi objawy dyspeptyczne. Wchłanianie magnezu z przewodu pokarmowego wynosi około 10% podanej dawki, co jest wyższe niż w przypadku związków glinu, jednak jego działanie ogólnoustrojowe jest minimalne u pacjentów z prawidłową funkcją nerek. Po reakcji z kwasem solnym powstaje chlorek magnezu, który wykazuje osmotyczne działanie przeczyszczające w jelicie cienkim, przeciwdziałając zapierającemu efektowi glinu w preparatach łączonych.
Alumag, chlorek magnezu, działanie przeczyszczające, działanie synergistyczne, działanie zapierające, działanie zobojętniające, Gastal, interakcja farmakodynamiczna, kumulacja magnezu, kwas solny, Maalox, magnez wodorotlenek, niewydolność nerek, objawy dyspeptyczne, pH żołądka, preparat zobojętniający kwas solny, przewód pokarmowy, związek glinu, związek zobojętniający kwas - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Gaviscon Duo (500 mg + 213 mg + 325 mg)/10 ml
Gaviscon Duo to zawiesina doustna zawierająca 500 mg alginianu sodu, 213 mg wodorowęglanu sodu oraz 325 mg węglanu wapnia na 10 ml preparatu, klasyfikowana w grupie ATC A02BX. Mechanizm działania opiera się na natychmiastowej reakcji z kwasem solnym w żołądku, prowadzącej do powstania ochronnej warstwy żelu alginianowego o niemal obojętnym pH, która utrzymuje się do 4 godzin i skutecznie hamuje refluks żołądkowo-przełykowy. Węglan wapnia i wodorowęglan sodu neutralizują kwas solny, zapewniając szybkie złagodzenie objawów zgagi i niestrawności, przy całkowitej zdolności neutralizacji kwasu szacowanej na około 10 mEqH+ przy dawce 10 ml. Działanie preparatu jest miejscowe, nie wymaga wchłaniania do krążenia ogólnoustrojowego, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych systemowych.
alginian sodu, choroba refluksowa przełyku, choroba wrzodowa, działanie łagodzące, działanie zobojętniające, neutralizacja kwasu solnego, niestrawność, podrażnienie błony śluzowej, przewód pokarmowy, refluks żołądkowo-przełykowy, węglan wapnia, wodorowęglan sodu, zawiesina doustna, zgaga, zobojętnianie kwasu solnego - Leksykon substancji czynnych
Wapnia węglan – Właściwości farmakodynamiczne
Węglan wapnia wykazuje silne właściwości zobojętniające kwas solny w żołądku, co czyni go skutecznym środkiem w leczeniu nadkwaśności soku żołądkowego. Mechanizm działania opiera się na bezpośredniej neutralizacji kwasu solnego, prowadzącej do szybkiego wzrostu pH żołądka z poziomu 1,5-2 do 3 w ciągu 40 sekund, a do 4 w 1 minutę i 13 sekund, z maksymalnym pH osiąganym na poziomie 5,24 (dane z modelu sztucznego żołądka). Preparaty zawierające 800 mg węglanu wapnia, takie jak Manti Extra, wykazują zdolność neutralizacji kwasów na poziomie około 21 mEq na tabletkę. Działanie to jest miejscowe, niezależne od wchłaniania ogólnoustrojowego, co pozwala na szybkie i efektywne łagodzenie objawów nadkwaśności, takich jak ból i dyskomfort żołądkowy.
antagonista receptora H2, choroba wrzodowa, działanie zobojętniające, famotydyna, komórka okładzinowa, kwas solny, nadkwaśność soku żołądkowego, nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego, neutralizacja kwasów, pH przełyku, pH żołądka, refluks żołądkowo-przełykowy, sok żołądkowy, sztuczny żołądek, węglan magnezu, węglan wapnia, wodorotlenek magnezu - Leksykon leków
Interakcje leku – Rennie Extra 625 mg + 73,5 mg + 150 mg
Rennie Extra, zawierający 625 mg węglanu wapnia i 73,5 mg węglanu magnezu, znacząco wpływa na farmakokinetykę wielu leków poprzez podwyższenie pH soku żołądkowego oraz chelatację jonów wapnia i magnezu. Szczególnie istotne jest zmniejszenie biodostępności antybiotyków z grup tetracyklin i chinolonów, glikozydów nasercowych (digoksyna, digitoksyna), bisfosfonianów, dolutegrawiru, lewotyroksyny oraz eltrombopagu. Sole wapnia redukują również wchłanianie fluorków i preparatów żelaza, a sole magnezu utrudniają absorpcję fosforanów. W przypadku jednoczesnego stosowania z diuretykami tiazydowymi istnieje ryzyko hiperkalcemii, dlatego zaleca się monitorowanie stężenia wapnia w surowicy. Długotrwałe stosowanie Rennie Extra może powodować wzrost pH moczu oraz obniżenie stężenia fosforanów i potasu w surowicy, co należy uwzględnić przy interpretacji badań laboratoryjnych.
alendronian, antybiotyk, biodostępność, bisfosfonian, błona śluzowa żołądka, chelatacja jonów wapnia, chinolon, ciprofloksacyna, digitoksyna, digoksyna, diuretyk tiazydowy, doksycyklina, dolegliwość dyspeptyczna, dolutegrawir, działanie zobojętniające, eltrombopag, fluorek sodu, fosforan potasu, fosforan sodu, fumaran żelaza, glikozyd nasercowy, hiperkalcemia, hormon tarczycy, hydrochlorotiazyd, ibandronian, indapamid, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kwas solny, lek moczopędny, lewofloksacyna, lewotyroksyna, liczba płytek krwi, minocyklina, moksyfloksacyna, niedoczynność tarczycy, opróżnianie żołądka, osteoporoza, pH moczu, pH treści żołądkowej, produkt zobojętniający sok żołądkowy, rizedronian, siarczan żelaza, stan zapalny, stężenie fosforanów w surowicy, stężenie potasu w surowicy, stężenie wapnia w surowicy, tetracyklina, węglan magnezu, węglan wapnia - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Maalox (35 mg + 40 mg)/ml
Maalox to preparat zawierający wodorotlenek glinu (3,5 g/100 ml) oraz wodorotlenek magnezu (4,0 g/100 ml), wykazujący wielokierunkowe działanie na przewód pokarmowy, obejmujące neutralizację kwasu solnego, działanie ściągające oraz cytoprotekcyjne na błonę śluzową żołądka i dwunastnicy. Substancje czynne nie hamują wydzielania kwasu solnego, lecz podwyższają pH treści żołądkowej, co łagodzi objawy nadkwaśności i zmniejsza refluks żołądkowo-przełykowy. Wodorotlenek glinu działa ściągająco, co może powodować zaparcia, natomiast wodorotlenek magnezu przeciwdziała temu efektowi, wywołując działanie przeczyszczające. Preparat jest klasyfikowany w grupie A02AB10 według ATC i stosowany w terapii choroby refluksowej przełyku oraz stanów związanych z nadkwaśnością.
błona śluzowa żołądka, choroba refluksowa przełyku, dolny zwieracz przełyku, działanie cytoprotekcyjne, działanie niepożądane, działanie ściągające, działanie zobojętniające, efekt przeczyszczający, komórki okładzinowe, kwas acetylosalicylowy, lek złożony, martwica błony śluzowej, nabłonek żołądka, nadkwaśność, prostaglandyny, refluks żołądkowo-przełykowy, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rennie Antacidum 680 mg + 80 mg
Rennie Antacidum to preparat zobojętniający kwas solny w żołądku, zawierający węglan wapnia (680 mg) oraz węglan magnezu ciężki (80 mg). Lek działa miejscowo, neutralizując nadmiar kwasu solnego w świetle żołądka, co prowadzi do szybkiego wzrostu pH soku żołądkowego. W badaniach in vitro na modelu sztucznego żołądka o początkowym pH 1,5-2,0, preparat podnosi pH do 3,0 w ciągu 40 sekund, do 4,0 w 1 minutę i 13 sekund, osiągając maksymalny poziom pH 5,24. Każda tabletka dostarcza 272 mg jonów wapnia i 20 mg jonów magnezu, co zapewnia odpowiednią pojemność zobojętniającą i szybkie ustąpienie objawów nadkwaśności, takich jak zgaga i bóle w nadbrzuszu.
ból nadbrzusza, działanie neutralizujące, działanie zobojętniające, jon magnezu, jon wapnia, kwas solny, kwas żołądkowy, nadkwaśność, nadkwaśność soku żołądkowego, nadmiar kwasu solnego, nadmierna kwasowość soku żołądkowego, pH żołądka, węglan magnezu ciężki, węglan wapnia, zgaga, zobojętnianie soku żołądkowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Gattart 680 mg + 80 mg
Produkt leczniczy GATTART w dawce 680 mg węglanu wapnia i 80 mg węglanu magnezu ciężkiego, dostępny w formie tabletek do rozgryzania i żucia, należy do grupy leków zobojętniających kwas solny (kod ATC A02AD01). Mechanizm działania opiera się na chemicznej neutralizacji kwasu solnego w soku żołądkowym, prowadzącej do powstania rozpuszczalnych chlorków wapnia i magnezu oraz wydzielania dwutlenku węgla. Węglan wapnia zapewnia szybkie, długotrwałe i silne działanie zobojętniające, które jest dodatkowo wzmacniane przez węglan magnezu. Kliniczne badania potwierdziły szybki wzrost pH soku żołądkowego już w ciągu 1-6 minut po podaniu preparatu, co wskazuje na jego skuteczność w szybkim łagodzeniu objawów nadkwaśności.
- Leksykon substancji czynnych
Magnez węglan – Właściwości farmakodynamiczne
Węglan magnezu działa jako silny środek zobojętniający kwas solny w soku żołądkowym, reagując chemicznie według równania MgCO3 + 2HCl → MgCl2 + H2O + CO2, co prowadzi do obniżenia kwaśności do fizjologicznego pH 3-5. W preparatach takich jak Gastal, węglan magnezu występuje w formie połączenia z wodorotlenkiem glinu, co zapewnia szybkie i długotrwałe działanie zobojętniające (około 2 godziny) oraz hamowanie aktywności pepsyny, lizolecytyny i kwasów żółciowych. Jedna tabletka Gastalu zobojętnia 21,5 mmol HCl, a zalecana dawka 2 tabletek skutecznie eliminuje wolny kwas solny, umożliwiając prawidłowe trawienie bez ryzyka następczego nadmiernego wydzielania soku żołądkowego.
błona śluzowa żołądka, działanie cytoprotekcyjne, działanie synergistyczne, działanie zobojętniające, kwas żółciowy, kwaśność soku żołądkowego, lek zobojętniający kwas żołądkowy, lizolecytyna, nabłonkowy czynnik wzrostu, nadkwaśność, pepsyna, pH soku żołądkowego, prostaglandyna E2, tlenek azotu, węglan magnezu, węglan wapnia, wodorotlenek glinu, wodorotlenek glinu z węglanem magnezu, wodorowęglan sodu, wydzielanie kwasu solnego, wydzielanie śluzu, zobojętnianie kwasu, zobojętnianie kwasu solnego - Leksykon leków
Interakcje leku – Gaviscon o smaku mięty (500 mg + 267 mg + 160 mg)/10 ml
Produkt leczniczy Gaviscon o smaku mięty zawiera węglan wapnia, który działa jako środek zobojętniający kwas żołądkowy i może wpływać na farmakokinetykę wielu leków poprzez zmianę pH przewodu pokarmowego oraz tworzenie kompleksów z jonami wapnia. Interakcje te mają szczególne znaczenie kliniczne w przypadku tetracyklin, fluorochinolonów, digoksyny, penicylaminy oraz bisfosfonianów, gdzie zmniejszenie biodostępności może prowadzić do obniżenia skuteczności terapeutycznej. Zaleca się zachowanie co najmniej 2-godzinnego odstępu czasowego pomiędzy podaniem Gavisconu a lekami z wymienionych grup, aby zminimalizować ryzyko interakcji. Warto podkreślić, że digoksyna i bisfosfoniany, ze względu na wąski indeks terapeutyczny i wysokie ryzyko interakcji, wymagają szczególnej uwagi podczas jednoczesnej terapii.
akcja serca, alginian sodu, beta-adrenolityk, bisfosfonian, błona śluzowa żołądka, chlorochina, choroba refluksowa przełyku, ciśnienie tętnicze, digoksyna, działanie zobojętniające, fluorochinolon, glikokortykosteroid, indeks terapeutyczny, inhibitor receptora histaminowego H2, ketokonazol, kwas żołądkowy, neuroleptyk, niewydolność serca, odstęp czasowy, osteoporoza, penicylamina, sól żelaza, środek zobojętniający, tetracyklina, tyroksyna, węglan wapnia, wodorowęglan sodu, zaburzenie rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Glin tlenek uwodniony – Właściwości farmakokinetyczne
Glinu tlenek uwodniony, będący składnikiem leków zobojętniających kwas solny takich jak Alumag i Maalox, wykazuje działanie miejscowe w przewodzie pokarmowym poprzez neutralizację kwasu solnego i podniesienie pH żołądka powyżej 3, co skutecznie łagodzi objawy dyspeptyczne. Po podaniu doustnym substancja ta ulega powolnej przemianie do chlorku glinu, a powstałe chlorki i sole są głównie wydalane z kałem. Wchłanianie glinu z przewodu pokarmowego jest minimalne, co ogranicza jego biodostępność i dystrybucję ogólnoustrojową, a eliminacja wchłoniętej frakcji odbywa się przez nerki z moczem. W preparacie Alumag dawka glinu tlenku uwodnionego wynosi 200 mg na tabletkę, natomiast w Maalox 460 mg na 4,3 ml zawiesiny, przy zachowaniu podobnego mechanizmu działania i farmakokinetyki.
absorpcja glinu, badanie kliniczne, biodostępność, chlorek glinu, choroba przewodu pokarmowego, dystrybucja leku, działanie ogólnoustrojowe, działanie zobojętniające, krążenie ogólnoustrojowe, kumulacja glinu, kwas solny, lek zobojętniający kwas solny, niewydolność nerek, objaw dyspeptyczny, pH żołądkowe, profil farmakokinetyczny, sól glinu, stężenie glinu, tlenek glinu uwodniony, wchłanianie jelitowe, wodorotlenek magnezu, zobojętnianie kwasu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Gattart 680 mg + 80 mg
GATTART to preparat w formie tabletek do rozgryzania i żucia, zawierający 680 mg wapnia węglanu oraz 80 mg magnezu węglanu w jednej tabletce, przeznaczony do leczenia zgagi i objawów z nią związanych. Mechanizm działania opiera się na neutralizacji kwasu solnego w żołądku, co prowadzi do złagodzenia uczucia pieczenia za mostkiem, często promieniującego do gardła. Lek jest wskazany u pacjentów z epizodami zgagi, objawami refluksu żołądkowo-przełykowego o łagodnym nasileniu oraz dolegliwościami pojawiającymi się po spożyciu tłustych, ostrych lub kwaśnych potraw, kawy i alkoholu. Tabletki zawierają również 299,079 mg ksylitolu, co może mieć znaczenie dla pacjentów z nietolerancją tego składnika.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Maalox (35 mg + 40 mg)/ml
Lek Maalox w postaci zawiesiny doustnej (35 mg + 40 mg)/ml, zawierający wodorotlenek glinu (Aluminii hydroxidum) oraz wodorotlenek magnezu (Magnesii hydroxidum), jest wskazany do objawowego leczenia zaburzeń górnego odcinka przewodu pokarmowego związanych z nadkwaśnością soku żołądkowego, takich jak nieżyt żołądka, refluks żołądkowo-przełykowy, niestrawność oraz zgaga. Preparat neutralizuje kwas solny i adsorbuje pepsynę, zmniejszając agresję soku żołądkowego na błonę śluzową. W 100 ml zawiesiny znajduje się 3,5 g wodorotlenku glinu i 4,0 g wodorotlenku magnezu, a dostępne opakowania zawierają odpowiednio: 2,1 g i 2,4 g (60 ml), 8,75 g i 10 g (250 ml), 12,425 g i 14,2 g (355 ml) substancji czynnych. Zawartość sorbitolu (E420) wynosi 102,888 mg/10 ml, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją cukrów.
choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, działanie zobojętniające, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, kwas solny, nadkwaśność soku żołądkowego, niestrawność, nieżyt żołądka, nowotwór żołądka, objawy dyspeptyczne, pepsyna, przepuklina rozworu przełykowego przepony, refluks żołądkowo-przełykowy, sorbitol, wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, zaburzenie czynności nerek, zapalenie błony śluzowej żołądka, zawiesina doustna, zgaga