Właściwości farmakodynamiczne
Maalox (35 mg + 40 mg)/ml

Właściwości farmakodynamiczne leku Maalox (35 mg + 40 mg)/ml

Maalox to złożony produkt leczniczy zawierający dwie substancje czynne: wodorotlenek glinu (3,5 g/100 ml zawiesiny) oraz wodorotlenek magnezu (4,0 g/100 ml zawiesiny). Lek ten charakteryzuje się wielokierunkowym działaniem na przewód pokarmowy, które obejmuje efekty zobojętniające, ściągające i ochronne dla błony śluzowej żołądka i dwunastnicy.¹

Klasyfikacja farmakoterapeutyczna

Maalox należy do grupy farmakoterapeutycznej określanej jako leki złożone i związki kompleksowe, a dokładniej do podgrupy soli glinu i magnezu. Zgodnie z klasyfikacją ATC przypisano mu kod A02 AB 10.²

Mechanizm działania zobojętniającego

Podstawowy mechanizm działania leku Maalox polega na neutralizacji lub buforowaniu kwasu solnego w żołądku. Warto podkreślić, że substancje czynne zawarte w preparacie nie wpływają bezpośrednio na proces wydzielania kwasu solnego przez komórki okładzinowe żołądka. Ich działanie sprowadza się do podwyższania wartości pH treści żołądkowej, co prowadzi do łagodzenia objawów związanych z nadkwaśnością. Dodatkowo, lek ten obniża stężenie kwasu w świetle przełyku, co ma znaczenie w przypadku refluksu żołądkowo-przełykowego.³

Zróżnicowane działanie składników

Połączenie dwóch substancji czynnych w preparacie Maalox zapewnia zrównoważone działanie na przewód pokarmowy:

• Wodorotlenek glinu – wykazuje działanie ściągające na błonę śluzową przewodu pokarmowego, które może prowadzić do zaparć jako działania niepożądanego.⁴
• Wodorotlenek magnezu – łagodzi potencjalny efekt zapierający wodorotlenku glinu, gdyż podobnie jak inne związki magnezu może wywoływać efekt przeczyszczający objawiający się biegunką.⁵

Działanie na dolny zwieracz przełyku

Związki zobojętniające kwas solny, takie jak Maalox, mogą zmniejszać ucisk na dolny zwieracz przełyku, co ma znaczenie w terapii choroby refluksowej przełyku.⁶

Działanie cytoprotekcyjne

Szczególnie istotną właściwością preparatów zawierających wodorotlenek glinu jest ich działanie cytoprotekcyjne (ochronne) na błonę śluzową żołądka. Mechanizm tego działania może być związany z pobudzaniem wydzielania prostaglandyn przez komórki błony śluzowej. Prostaglandyny odgrywają kluczową rolę w utrzymaniu integralności nabłonka żołądka i jelit. Działanie to zapobiega martwicy błony śluzowej oraz krwotokom, które mogą być wywołane przez substancje drażniące, takie jak kwas acetylosalicylowy (aspiryna).⁷