Interakcje leku
Maalox (35 mg + 40 mg)/ml

Maalox, zawierający wodorotlenek glinu i magnezu, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na biodostępność i skuteczność wielu leków. Szczególnie istotne jest upośledzenie wchłaniania leków takich jak antagoniści receptora H2, beta-blokery (atenolol, metoprolol, propranolol), bisfosfoniany, fluorochinolony, cykliny, linkozamidy oraz innych, w tym chlorochiny, digoksyny, lewotyroksyny, soli żelaza i inhibitorów integrazy (dolutegrawir, raltegrawir, biktegrawir). Zaleca się zachowanie odstępu co najmniej 2 godzin między podaniem Maalox a innymi lekami doustnymi, a w przypadku fluorochinolonów odstęp ten powinien wynosić ponad 4 godziny. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów leczonych chinidyną ze względu na ryzyko zwiększenia jej stężenia w osoczu i potencjalnego przedawkowania.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Maalox jest lekiem zawierającym dwie substancje czynne: wodorotlenek glinu i wodorotlenek magnezu, które mogą wchodzić w istotne interakcje z wieloma produktami leczniczymi. Interakcje te mogą prowadzić do zmian w skuteczności zarówno Maalox, jak i równocześnie stosowanych leków.1

Wpływ na wchłanianie innych leków

Leki zobojętniające sok żołądkowy zawierające glin, takie jak Maalox, mogą znacząco upośledzać prawidłowe wchłanianie wielu innych leków. Mechanizm ten dotyczy szczególnie grup farmakologicznych takich jak: antagoniści receptora H2, beta-blokery (np. atenolol, metoprolol, propranolol), bisfosfoniany oraz antybiotyki (cefdynir, cefpodoksym, fluorochinolony, cykliny, linkozamidy).2

Ponadto, Maalox może zmniejszać biodostępność wielu innych leków, w tym: chlorochiny, dazatynibu (w postaci jednowodzianu), diflunizalu, digoksyny, eltrombopagu z olaminą, elwitegrawiru, etambutolu, glikokortykosteroidów, indometacyny, soli żelaza, izoniazydu, ketokonazolu, lewotyroksyny, nilotynibu, fenotiazynowych leków neuroleptycznych, penicylaminy, raltegrawiru (w postaci soli potasowej), rylpiwiryny, riociguatu, rozuwastatyny, fluorku sodu oraz skojarzonych leków przeciwwirusowych zawierających fumaran alafenamidu tenofowiru/emtrycytabinę/biktegrawir (w postaci soli sodowej).3

Interakcje ze specyficznymi grupami leków

Chinidyna: Stosowanie produktu Maalox u pacjentów leczonych chinidyną może prowadzić do zwiększenia stężenia chinidyny w osoczu krwi, co stwarza ryzyko jej przedawkowania i związanych z tym działań niepożądanych.4

Inhibitory integrazy: Należy unikać jednoczesnego stosowania Maalox z inhibitorami integrazy, takimi jak dolutegrawir, raltegrawir i biktegrawir. W przypadku konieczności równoczesnego leczenia, konieczne jest sprawdzenie i ścisłe przestrzeganie schematów dawkowania zgodnych z charakterystykami tych produktów leczniczych.5

Sulfonian polistyrenu: Wymagana jest szczególna ostrożność podczas równoczesnego stosowania Maalox z sulfonianem polistyrenu ze względu na:

Dodatkowo, sól sodowa sulfonianu polistyrenu może osłabiać działanie zobojętniające produktu Maalox.6

Salicylany: Wodorotlenek magnezu zawarty w preparacie Maalox może powodować alkalizację moczu, co może zmieniać wydalanie niektórych leków z organizmu. Obserwowano zwiększenie wydalania salicylanów w wyniku tego mechanizmu.7

Cytryniany: Jednoczesne stosowanie wodorotlenku glinu zawartego w Maalox z cytrynianami może powodować zwiększenie stężenia glinu w osoczu krwi. Ten efekt jest szczególnie niebezpieczny u pacjentów z niewydolnością nerek.8

Zalecenia dotyczące dawkowania przy interakcjach

Aby zminimalizować ryzyko interakcji, należy zachować odpowiedni odstęp czasowy pomiędzy przyjmowaniem Maalox a innych leków doustnych. Jako środek ostrożności zaleca się przyjmowanie jakiegokolwiek leku doustnego i Maalox w odstępie co najmniej 2 godzin. W przypadku fluorochinolonów odstęp ten powinien być wydłużony do ponad 4 godzin.9

Interakcje z alkoholem

Chociaż w dostarczonej dokumentacji produktu Maalox nie ma bezpośrednich informacji o interakcjach z alkoholem, należy wziąć pod uwagę kilka istotnych aspektów klinicznych:

Alkohol może nasilać wydzielanie kwasu żołądkowego, co może zmniejszać skuteczność działania zobojętniającego Maalox. Ponadto alkohol może działać drażniąco na błonę śluzową żołądka, co może nasilać dolegliwości, które miał łagodzić Maalox.

Wodorotlenek magnezu i wodorotlenek glinu zawarte w preparacie Maalox mogą również teoretycznie wpływać na wchłanianie alkoholu w przewodzie pokarmowym, jednak znaczenie kliniczne tego zjawiska nie zostało dokładnie zbadane.

Z perspektywy klinicznej, zaleca się unikanie jednoczesnego spożywania alkoholu podczas leczenia preparatem Maalox, szczególnie u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego.

Tabela interakcji lekowych

Lek/Grupa leków Opis interakcji Poziom istotności Zalecenia
Chinidyna Zwiększenie stężenia chinidyny w osoczu, ryzyko przedawkowania Wysoki Unikać jednoczesnego stosowania lub ściśle monitorować poziom chinidyny
Inhibitory integrazy (dolutegrawir, raltegrawir, biktegrawir) Zmniejszenie wchłaniania i skuteczności inhibitorów integrazy Wysoki Unikać jednoczesnego stosowania lub stosować zgodnie ze schematami dawkowania w ChPL inhibitorów integrazy
Fluorochinolony Znaczne zmniejszenie biodostępności antybiotyków Wysoki Zachować odstęp >4 godzin między podaniami leków
Bisfosfoniany Zmniejszone wchłanianie bisfosfonianów Wysoki Zachować odstęp co najmniej 2 godziny między podaniami leków
Cykliny (tetracykliny) Tworzenie nierozpuszczalnych kompleksów zmniejszających wchłanianie antybiotyków Wysoki Zachować odstęp co najmniej 2 godziny między podaniami leków
Lewotyroksyna Zmniejszone wchłanianie lewotyroksyny Średni Zachować odstęp co najmniej 2 godziny między podaniami leków
Digoksyna Zmniejszone wchłanianie digoksyny Średni Zachować odstęp co najmniej 2 godziny między podaniami leków
Sole żelaza Zmniejszone wchłanianie żelaza Średni Zachować odstęp co najmniej 2 godziny między podaniami leków
Sulfonian polistyrenu Zmniejszenie skuteczności wiązania potasu; ryzyko zasadowicy metabolicznej u pacjentów z niewydolnością nerek; ryzyko niedrożności jelit Średni Zachować ostrożność, monitorować pacjentów z niewydolnością nerek
Beta-blokery (atenolol, metoprolol, propranolol) Zmniejszone wchłanianie beta-blokerów Średni Zachować odstęp co najmniej 2 godziny między podaniami leków
Glikokortykosteroidy Zmniejszone wchłanianie glikokortykosteroidów Niski Zachować odstęp co najmniej 2 godziny między podaniami leków
Salicylany Alkalizacja moczu prowadząca do zwiększonego wydalania salicylanów Niski Monitorować skuteczność salicylanów, ewentualnie dostosować dawkę
Cytryniany Zwiększenie stężenia glinu w osoczu, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek Wysoki (u pacjentów z niewydolnością nerek) Unikać jednoczesnego stosowania u pacjentów z niewydolnością nerek
Alkohol Potencjalne zmniejszenie skuteczności Maalox poprzez zwiększenie wydzielania kwasu żołądkowego Niski do średniego Zalecane unikanie jednoczesnego spożycia alkoholu
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl