Wskazania do stosowania
Maalox (35 mg + 40 mg)/ml

Wskazania do stosowania leku Maalox

Lek Maalox w postaci zawiesiny doustnej (35 mg + 40 mg)/ml, zawierający jako substancje czynne wodorotlenek glinu (Aluminii hydroxidum) oraz wodorotlenek magnezu (Magnesii hydroxidum), jest zalecany w terapii objawowej różnych zaburzeń górnego odcinka przewodu pokarmowego, które są związane z nadmierną kwasowością soku żołądkowego.¹

Leczenie objawowe zaburzeń związanych z nadkwaśnością

Maalox jest wskazany w leczeniu następujących stanów chorobowych związanych z nadkwaśnością:²

• Nieżyt żołądka – stan zapalny błony śluzowej żołądka, często objawiający się bólem w nadbrzuszu, uczuciem pełności, nudnościami i wymiotami.
• Refluks żołądkowo-przełykowy – zarzucanie wsteczne treści żołądka do przełyku, występujące w przebiegu przepukliny rozworu przełykowego przepony, prowadzące do objawów takich jak zgaga, ból w klatce piersiowej i uczucie pieczenia za mostkiem.
• Niestrawność – zespół objawów dyspeptycznych związanych z nieprawidłowym trawieniem, objawiających się uczuciem dyskomfortu w nadbrzuszu.
• Zgaga z powodu nadkwaśności – uczucie pieczenia za mostkiem spowodowane cofaniem się kwaśnej treści żołądkowej do przełyku.

Zastosowanie pomocnicze w chorobach wrzodowych

Poza leczeniem objawowym zaburzeń związanych z nadkwaśnością, preparat Maalox może być stosowany jako leczenie wspomagające w:³

• Chorobie wrzodowej dwunastnicy – schorzeniu charakteryzującym się występowaniem ubytków błony śluzowej dwunastnicy, które powstają w wyniku zaburzenia równowagi między czynnikami agresywnymi a ochronnymi.
• Chorobie wrzodowej żołądka – schorzeniu, w którym dochodzi do powstania ubytku błony śluzowej żołądka sięgającego w głąb ściany tego narządu, co najczęściej objawia się bólem w nadbrzuszu.

Skład i postać farmaceutyczna

Maalox jest dostępny w formie zawiesiny doustnej, gdzie w 100 ml zawiesiny znajduje się 3,5 g glinu wodorotlenku i 4,0 g magnezu wodorotlenku.⁴ Produkt jest dostępny w opakowaniach o różnej pojemności, co umożliwia dostosowanie formy produktu do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Należy zwrócić uwagę, że lek zawiera substancję pomocniczą o znanym działaniu – sorbitol (E420) w ilości 102,888 mg w 10 ml zawiesiny, co może być istotne u pacjentów z nietolerancją niektórych cukrów.⁵

Warunki stosowania leku Maalox

Maalox jako preparat złożony, zawierający wodorotlenek glinu i wodorotlenek magnezu, wykazuje działanie zobojętniające nadmiar kwasu solnego w żołądku. Mechanizm działania opiera się na neutralizacji kwasu solnego w żołądku oraz adsorpcji pepsyny, co prowadzi do zmniejszenia agresywnego wpływu soku żołądkowego na błonę śluzową przewodu pokarmowego.⁶

Okoliczności stosowania leku

Lek Maalox należy zalecać pacjentom, u których występują objawy nadkwaśności soku żołądkowego, takie jak zgaga, niestrawność czy ból w nadbrzuszu. Szczególnie wskazane jest jego zastosowanie w następujących przypadkach:

1. W przypadku doraźnego leczenia objawowego zgagi i niestrawności.
2. Jako element kompleksowego leczenia choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, w połączeniu z innymi lekami.
3. W leczeniu refluksu żołądkowo-przełykowego, zwłaszcza u pacjentów z przepukliną rozworu przełykowego przepony.⁷
4. W terapii nieżytu żołądka, gdy dominującym objawem jest nadkwaśność.

W przypadku pacjentów z chorobą wrzodową dwunastnicy lub żołądka, Maalox powinien być stosowany jako leczenie pomocnicze, uzupełniające terapię podstawową, która często obejmuje inhibitory pompy protonowej, leki przeciwbakteryjne (w przypadku infekcji Helicobacter pylori) lub inne leki zmniejszające wydzielanie kwasu solnego.⁸

Specjalne warunki stosowania

Przy zalecaniu leku Maalox należy zwrócić uwagę na następujące aspekty:

• U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lek powinien być stosowany ze szczególną ostrożnością, ze względu na możliwość kumulacji glinu i magnezu.
• U pacjentów z nietolerancją sorbitolu należy uwzględnić zawartość tej substancji w preparacie.⁹
• Lek powinien być przyjmowany między posiłkami lub przed snem, aby zapewnić optymalne działanie zobojętniające.
• W przypadku długotrwałego stosowania zaleca się regularną kontrolę parametrów nerkowych oraz równowagi elektrolitowej.

Należy poinformować pacjenta, że jeśli objawy nie ustępują mimo zastosowania leku lub nawracają często, konieczna jest dalsza diagnostyka w celu wykluczenia poważniejszych schorzeń układu pokarmowego, takich jak choroba wrzodowa czy nowotwór żołądka.