zarzucanie wsteczne treści żołądka do przełyku w przebiegu przepukliny rozworu przełykowego przepony
Wskazanie
Zarzucanie wsteczne treści żołądka do przełyku w przebiegu przepukliny rozworu przełykowego przepony to stan, w którym dochodzi do refluksu żołądkowo-przełykowego spowodowanego przemieszczeniem się części żołądka przez rozwór przełykowy przepony do klatki piersiowej. Jest to jedna z najczęstszych przyczyn choroby refluksowej przełyku (GERD). Przepuklina rozworu przełykowego osłabia dolny zwieracz przełyku, umożliwiając kwasowi żołądkowemu i innym treściom przedostawanie się z powrotem do przełyku, co prowadzi do typowych objawów takich jak zgaga, regurgitacja, ból w klatce piersiowej oraz trudności w połykaniu.
Leczenie farmakologiczne w pierwszej linii obejmuje inhibitory pompy protonowej (IPP), które skutecznie hamują wydzielanie kwasu żołądkowego. Do najczęściej stosowanych w Polsce IPP należą: Controloc (pantoprazol), Helicid lub Gasec (omeprazol), Nexium (esomeprazol), Emanera (esomeprazol), Nolpaza (pantoprazol) i Ortanol (omeprazol). W przypadkach o lżejszym przebiegu stosuje się także blokery receptora H2, takie jak Famotydyna (Famogast) lub Ranitydyna, oraz leki zobojętniające kwas żołądkowy, np. Maalox, Rennie czy Gaviscon.
Największą trudnością w leczeniu pacjentów z refluksem w przebiegu przepukliny rozworu przełykowego jest oporność na standardowe leczenie farmakologiczne. Około 30-40% pacjentów nie uzyskuje pełnej kontroli objawów mimo stosowania IPP w maksymalnych dawkach. Ponadto długotrwałe stosowanie IPP wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych, takich jak zwiększone ryzyko złamań, niedobory mikroelementów (magnez, wapń, witamina B12), zwiększone ryzyko infekcji przewodu pokarmowego czy nefropatii. W przypadkach opornych na leczenie zachowawcze lub przy znacznym nasileniu objawów konieczne może być leczenie chirurgiczne, zwłaszcza fundoplikacja sposobem Nissena lub inne techniki antyrefluksowe.
Ważnym aspektem terapii jest również modyfikacja stylu życia – redukcja masy ciała, unikanie posiłków na 2-3 godziny przed snem, uniesienie wezgłowia łóżka, eliminacja z diety pokarmów nasilających refluks (tłuste potrawy, czekolada, mięta, alkohol, kofeina) oraz zaprzestanie palenia tytoniu. Te niefarmakologiczne metody stanowią istotne uzupełnienie terapii i mogą znacząco poprawić jej efektywność.
Lista leków z tym wskazaniem
-
Maalox – Zawiesina doustna – (35 mg + 40 mg)/ml
Preparat zawiera wodorotlenek glinu i wodorotlenek magnezu, które neutralizują kwas żołądkowy. Stosuje się go doustnie w celu łagodzenia objawów nadkwaśności, takich jak zgaga, niestrawność czy nieżyt żołądka. Pomaga także w leczeniu dolegliwości związanych z przepukliną rozworu przełykowego oraz chorobami wrzodowymi żołądka i dwunastnicy. Produkt dostępny jest w formie zawiesiny doustnej zawierającej dodatkowo sorbitol.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna -
Maalox – Tabletki – 400 mg + 400 mg
Produkt zawiera wodorotlenek glinu i wodorotlenek magnezu jako składniki aktywne. Stosuje się go w leczeniu objawów nadkwaśności, takich jak nieżyt żołądka, zgaga czy niestrawność. Może być również stosowany pomocniczo w terapii choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Tabletki pomagają złagodzić dolegliwości wynikające z nadmiernej kwasowości w górnym odcinku przewodu pokarmowego.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna -
Maalox – Zawiesina doustna – (460 mg + 400 mg)/4,3 ml
Produkt leczniczy w formie zawiesiny doustnej zawiera tlenek glinu i wodorotlenek magnezu jako substancje czynne oraz sacharozę i sorbitol jako substancje pomocnicze. Stosowany jest w leczeniu objawowym zaburzeń górnego odcinka przewodu pokarmowego związanych z nadkwaśnością, takich jak nieżyt żołądka, zgaga czy niestrawność. Pomocniczo wykorzystuje się go również w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Preparat jest szczególnie wskazany przy zarzucaniu treści żołądka do przełyku w przebiegu przepukliny rozworu przełykowego przepony.
• Wskazania do stosowania• Substancja czynna