Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Maalox (35 mg + 40 mg)/ml

Lek Maalox, zawierający substancje czynne: wodorotlenek glinu i wodorotlenek magnezu, wymaga zachowania szczególnej ostrożności w wybranych grupach pacjentów. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące bezpiecznego stosowania tego produktu leczniczego.¹

Stosowanie u pacjentów z niewydolnością nerek

U pacjentów z niewydolnością nerek należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania leku Maalox. Dotyczy to również osób poddawanych hemodializie. W tych przypadkach stężenia zarówno glinu, jak i magnezu mogą wzrastać w osoczu krwi.²

Długotrwałe stosowanie preparatów zobojętniających kwas żołądkowy u tych pacjentów powinno być unikane. Przyjmowanie dużych dawek związków glinu i magnezu przez dłuższy czas może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak:³

• Encefalopatia – zespół objawów neurologicznych związanych z uszkodzeniem mózgu
• Demencja – postępujące zaburzenia funkcji poznawczych
• Niedokrwistość mikrocytarna – charakteryzująca się zmniejszoną objętością krwinek czerwonych
• Nasilenie osteomalacji indukowanej dializą – zaburzenia mineralizacji kości

Szczególnie istotne jest, że wodorotlenek glinu może być niebezpieczny dla pacjentów z porfirią (grupą chorób metabolicznych) poddawanych hemodializie.⁴

Długotrwałe przyjmowanie leku Maalox przy niedostatecznej podaży fosforanów może doprowadzić do hipofosfatemii (obniżonego stężenia fosforanów we krwi), a także do pogorszenia niewydolności nerek na skutek odkładania się fosforanu amonowo-magnezowego.⁵

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Szczególną ostrożność należy zachować podczas stosowania leku Maalox u dzieci poniżej 6 lat, zwłaszcza gdy występuje u nich odwodnienie lub niewydolność nerek.⁶

U małych dzieci stosowanie wodorotlenku magnezu może prowadzić do hipermagnezemii (podwyższonego stężenia magnezu we krwi), szczególnie w przypadku zaburzeń czynności nerek lub odwodnienia.⁷

Wpływ na układ pokarmowy

Wodorotlenek glinu zawarty w leku Maalox może powodować zaparcia, natomiast przedawkowanie związków magnezu może prowadzić do spowolnienia perystaltyki jelit. Wysokie dawki tego produktu mogą wywołać lub zaostrzyć zaparcia i niedrożność jelit u pacjentów z grup podwyższonego ryzyka, takich jak:⁸

• Pacjenci z niewydolnością nerek
• Niemowlęta i dzieci poniżej 2 lat
• Pacjenci w podeszłym wieku

Ryzyko hipofosfatemii

Wodorotlenek glinu nie jest łatwo wchłaniany z przewodu pokarmowego, dlatego u pacjentów z prawidłową czynnością nerek działania ogólnoustrojowe występują rzadko. Jednak w niektórych sytuacjach może dojść do hipofosfatemii (z powodu wiązania glinu z fosforanami), której towarzyszy zwiększona resorpcja z kości i hiperkalciuria, co stwarza ryzyko osteomalacji (rozmiękania kości). Dotyczy to:⁹

• Stosowania nadmiernych dawek
• Długotrwałego stosowania
• Stosowania nawet prawidłowych dawek u pacjentów z niedostateczną podażą fosforanów
• Stosowania u niemowląt i dzieci poniżej 2 lat

W przypadku długotrwałego stosowania lub u pacjentów z ryzykiem hipofosfatemii zalecana jest konsultacja z lekarzem.¹⁰

Informacje dotyczące substancji pomocniczych

Produkt Maalox zawiera sorbitol (E420) w ilości 102,888 mg na 10 ml zawiesiny. Sorbitol jest źródłem fruktozy, dlatego produkt nie może być przyjmowany przez pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy, która jest rzadką chorobą genetyczną.¹¹

Należy wziąć pod uwagę addytywne działanie jednocześnie podawanych produktów zawierających sorbitol (lub fruktozę) oraz pokarmu zawierającego te składniki.¹²

Sorbitol zawarty w produkcie Maalox może wpływać na biodostępność innych, podawanych równocześnie drogą doustną, produktów leczniczych.¹³

Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co oznacza, że jest uznawany za „wolny od sodu”.¹⁴

Skład produktu Maalox

Produkt zawiera 3,5 g glinu wodorotlenku i 4,0 g magnezu wodorotlenku w 100 ml zawiesiny.¹⁵