fenolowy glukuronid MPA
Fenolowy glukuronid MPA (kwasu mykofenolowego) to główny metabolit powstający w wyniku glukuronidacji kwasu mykofenolowego, aktywnego składnika leków immunosupresyjnych takich jak mykofenolan mofetylu (MMF) oraz mykofenolan sodu. Proces glukuronidacji zachodzi głównie w wątrobie przy udziale enzymów UDP-glukuronylotransferaz (UGT).
W przeciwieństwie do MPA, fenolowy glukuronid MPA (MPAG) nie wykazuje aktywności immunosupresyjnej. Metabolit ten jest wydalany głównie przez nerki, a jego stężenie we krwi może znacząco wzrastać u pacjentów z niewydolnością nerek. Jest to istotne klinicznie, gdyż MPAG może ulegać deglukuronidacji z powrotem do aktywnej formy MPA.
Monitorowanie stężenia zarówno MPA, jak i jego metabolitów, w tym fenolowego glukuronidu, ma znaczenie w terapii immunosupresyjnej, szczególnie u pacjentów po przeszczepieniu narządów. Zmiany w stężeniu MPAG mogą wpływać na biodostępność aktywnego MPA poprzez krążenie wątrobowo-jelitowe oraz kompetycyjne wiązanie z białkami osocza, co może prowadzić do wahań w skuteczności terapeutycznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Mycophenolate mofetil Sandoz 500 mg tabletki powlekane 500 mg
Mykofenolan mofetylu (MMF) po podaniu doustnym ulega szybkiemu i całkowitemu przekształceniu do aktywnego metabolitu kwasu mykofenolowego (MPA), którego biodostępność wynosi około 94% (AUC) w porównaniu z podaniem dożylnym. Pokarm zmniejsza maksymalne stężenie MPA (Cmax) o około 40%, nie wpływając jednak na całkowite wchłanianie i skuteczność terapeutyczną. MPA wykazuje wysokie wiązanie z albuminami osocza (97%) i charakteryzuje się dwufazowym profilem stężeń w osoczu, z drugim szczytem pojawiającym się po 6-12 godzinach wskutek krążenia jelitowo-wątrobowego. Metabolizm MPA zachodzi głównie przez UGT1A9 do nieaktywnego MPAG, który jest wydalany głównie przez nerki (około 87% dawki w moczu), a także w mniejszym stopniu do kału (6%). Wydalanie wolnego MPA stanowi mniej niż 1% dawki. Interakcje z kolestyraminą obniżają AUC MPA o około 40%, co podkreśla znaczenie recyrkulacji jelitowo-wątrobowej w farmakokinetyce leku.
acyloglukuronid, albumina osocza, alkoholowa marskość wątroby, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej 1, białko oporności wielolekowej 2, biodostępność leku, dezogestrel, dysfunkcja dróg żółciowych, etynyloestradiol, fenolowy glukuronid MPA, gestoden, kolestyramina, krążenie jelitowo-wątrobowe, kwas mykofenolowy, lek immunosupresyjny, lewonorgestrel, mykofenolan mofetylu, pierwotna marskość żółciowa, pole pod krzywą stężenia, polipeptydy transportujące aniony organiczne, przesączanie kłębuszkowe, przeszczepienie nerki, przewlekła niewydolność nerek, sekwestrant kwasów żółciowych, transferaza glukuronowa, transplantacja, transporter anionów organicznych, zaburzenie czynności wątroby