działanie wagolityczne

Działanie wagolityczne odnosi się do procesów farmakologicznych lub fizjologicznych, które blokują lub hamują aktywność nerwu błędnego (wagus). Nerw błędny, będący częścią autonomicznego układu nerwowego, odpowiada za spowolnienie czynności serca, zwiększenie perystaltyki przewodu pokarmowego oraz skurcz oskrzeli.

Substancje o działaniu wagolitycznym (antymuskarynowym) blokują receptory muskarynowe, na które oddziałuje acetylocholina – neuroprzekaźnik układu przywspółczulnego. Do leków wykazujących takie działanie należą przede wszystkim pochodne atropiny, takie jak hioscyna, ipratropium czy glikopironium. Są one stosowane w terapii bradykardii, nadreaktywności oskrzeli oraz nadmiernej sekrecji śluzu w drogach oddechowych.

W praktyce klinicznej działanie wagolityczne wykorzystuje się w leczeniu astmy oskrzelowej, przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP), zaburzeń rytmu serca oraz w anestezjologii przed zabiegami operacyjnymi w celu zmniejszenia wydzielania śliny i zapobiegania bradykardii. Należy pamiętać, że leki o działaniu wagolitycznym mogą powodować charakterystyczne działania niepożądane, takie jak suchość w ustach, zaburzenia widzenia, zaparcia czy zatrzymanie moczu.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl