plasmocytoma
Plasmocytoma (szpiczak odosobniony) to nowotwór złośliwy wywodzący się z komórek plazmatycznych, będący lokalną postacią szpiczaka mnogiego. Występuje w dwóch głównych postaciach: szpiczak odosobniony kości (SBP – solitary bone plasmacytoma) oraz pozakostny szpiczak odosobniony (EMP – extramedullary plasmacytoma).
Diagnostyka plasmocytoma opiera się na badaniach obrazowych (RTG, MRI, PET-CT), biopsji zmiany z badaniem histopatologicznym oraz wykluczeniu uogólnionej postaci szpiczaka mnogiego poprzez badania szpiku kostnego, elektroforezę białek surowicy i moczu oraz oznaczanie wolnych łańcuchów lekkich.
Leczenie szpiczaka odosobnionego polega przede wszystkim na radioterapii, która pozwala na uzyskanie kontroli miejscowej u około 80-90% pacjentów. W przypadku lokalizacji kostnych o dużym ryzyku złamania lub po złamaniu patologicznym konieczne może być leczenie operacyjne. U około 50-60% pacjentów z SBP choroba może z czasem przekształcić się w szpiczaka mnogiego.
Rokowanie w plasmocytoma jest lepsze niż w szpiczaku mnogim, z medianą przeżycia wynoszącą powyżej 10 lat w przypadku skutecznej kontroli miejscowej. Czynnikami ryzyka progresji do szpiczaka mnogiego są: wielkość guza pierwotnego, utrzymywanie się białka monoklonalnego po leczeniu oraz nieprawidłowy stosunek wolnych łańcuchów lekkich.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Cetyryzyna – Przeciwwskazania stosowania
Cetyryzyna, lek przeciwhistaminowy II generacji, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną, hydroksyzynę lub pochodne piperazyny oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, tj. klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min lub eGFR poniżej 15 ml/min. Preparaty złożone zawierające cetyryzynę, takie jak Cirrus i Cirrus Duo (cetyryzyna + pseudoefedryna), mają dodatkowe przeciwwskazania, m.in. ciężkie i niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, chorobę niedokrwienną serca, niewyrównaną nadczynność tarczycy, ciężkie zaburzenia rytmu serca, guz chromochłonny, jaskrę, zatrzymanie moczu, udar mózgu w wywiadzie oraz interakcje z dihydroergotaminą i inhibitorami MAO. Preparat Duozinal (cetyryzyna + chlorek wapnia) jest przeciwwskazany przy hiperkalcemii, hiperkalciurii, galaktozemii, kamicy nerkowej, umiarkowanych i ciężkich zaburzeniach nerek oraz bloku przedsionkowo-komorowym. Wiek poniżej 12 lat stanowi przeciwwskazanie do stosowania Cirrus i Cirrus Duo. Ponadto, preparaty zawierające laktozę nie powinny być stosowane u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
blok przedsionkowo-komorowy, choroba niedokrwienna serca, choroba nowotworowa, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dychawica oskrzelowa, działanie depresyjne na OUN, efekt sedatywny, galaktozemia, guz chromochłonny rdzenia nadnerczy, hiperkalcemia, hiperkalciuria, inhibitor monoaminooksydazy, kamica nerkowa, klirens kreatyniny, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, lepkość wydzieliny oskrzelowej, nadciśnienie tętnicze, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na substancję czynną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewyrównana nadczynność tarczycy, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, plasmocytoma, pochodna piperazyny, preparat złożony, przerzut do kości, reakcja krzyżowa, sarkoidoza, schyłkowa niewydolność nerek, udar krwotoczny mózgu, udar mózgu, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwiększone ciśnienie śródgałkowe