Grofibrat
Grofibrat to lek z grupy fibratów, stosowany w leczeniu zaburzeń lipidowych, szczególnie hipertriglicerydemii oraz mieszanych dyslipidemii. Substancją czynną preparatu jest fenofibrat, który działa poprzez aktywację receptorów jądrowych PPARα (receptory aktywowane proliferatorami peroksysomów typu alfa).
Mechanizm działania grofibratów polega na zwiększeniu lipolizy i eliminacji z osocza cząsteczek bogatych w triglicerydy poprzez aktywację lipazy lipoproteinowej oraz redukcję produkcji apolipoproteiny CIII. Prowadzi to do zmniejszenia stężenia triglicerydów w surowicy o 20-50%, umiarkowanego wzrostu stężenia HDL-cholesterolu (o 10-15%) oraz zmniejszenia stężenia małych, gęstych cząsteczek LDL.
Wskazania do stosowania grofibratów obejmują hipertriglicerydemię, dyslipidemię mieszaną, gdy statyny są przeciwwskazane lub nietolerowane, oraz jako terapia dodana do statyn u pacjentów z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym i utrzymującym się wysokim poziomem triglicerydów. Lek jest metabolizowany w wątrobie i wydalany głównie przez nerki, co wymaga dostosowania dawki u pacjentów z niewydolnością tych narządów.
Działania niepożądane grofibratów mogą obejmować zaburzenia żołądkowo-jelitowe, reakcje skórne, wzrost aktywności enzymów wątrobowych, miopatię oraz zwiększone ryzyko tworzenia kamieni żółciowych. Podczas terapii należy monitorować parametry funkcji wątroby i nerek oraz poziom kinazy kreatynowej, szczególnie przy równoczesnym stosowaniu statyn.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Grofibrat 100 mg
Fenofibrat, substancja czynna Grofibratu 100 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka i wzdęcia. W badaniach klinicznych na 2344 pacjentach częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowano jako często (≥1/100, <1/10), niezbyt często (≥1/1000, <1/100) oraz rzadko (≥1/10 000, <1/1 000). Zaobserwowano m.in. zmniejszenie hemoglobiny i leukocytów, bóle głowy, nadwrażliwość skóry, zaburzenia mięśniowe (mialgie, zapalenie mięśni), zwiększenie aktywności aminotransferaz, kamicę żółciową oraz zapalenie trzustki (0,8% vs 0,5% placebo, p=0,031). W badaniu FIELD (9795 pacjentów z cukrzycą typu 2) odnotowano także istotne statystycznie zwiększenie ryzyka zatorowości płucnej (1,1% vs 0,7%, p=0,022) oraz tendencję do wzrostu zakrzepicy żył głębokich (1,4% vs 1,0%, p=0,074). Fenofibrat powodował również przemijające zwiększenie stężenia homocysteiny o 6,5 μmol/l, co może korelować z ryzykiem zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, choć znaczenie kliniczne pozostaje niejasne.
aminotransferazy, białe krwinki, ból brzucha, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzyca typu 2, fenofibrat, fotowrażliwość, Grofibrat, hemoglobina, homocysteina, kamica żółciowa, kolka żółciowa, mialgia, nadwrażliwość skórna, rabdomioliza, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, toksyczna nekroliza naskórka, zaburzenia mięśniowe, zaburzenia przewodu pokarmowego, zakrzepica żył głębokich, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie mięśni, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatorowość płucna, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Grofibrat 100 mg
Fenofibrat w dawce standardowej 300 mg/dobę (3 kapsułki) podawany podczas głównego posiłku jest stosowany w leczeniu hipercholesterolemii, z możliwością zwiększenia dawki do 400 mg/dobę (4 kapsułki) przy stężeniu cholesterolu >4 g/l. Po normalizacji lipidów dawkę można zmniejszyć do 200 mg/dobę (2 kapsułki), pod warunkiem regularnego monitorowania stężenia cholesterolu co 3 miesiące. U pacjentów ≥65 lat nie jest wymagane dostosowanie dawki, chyba że występuje zaburzenie czynności nerek. W przypadku eGFR 30-59 ml/min/1,73 m² maksymalna dawka wynosi 100 mg/dobę, a przy eGFR <30 ml/min/1,73 m² stosowanie fenofibratu jest przeciwwskazane. Leku nie zaleca się również u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby oraz u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak danych klinicznych.
biodostępność, ciężka niewydolność nerek, czynność nerek, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dawka standardowa, fenofibrat, fenofibrat mikronizowany, Grofibrat, hipercholesterolemia, lipidy w surowicy, profil lipidowy, stężenie cholesterolu, umiarkowana niewydolność nerek, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Grofibrat 100 mg
Produkt leczniczy Grofibrat, zawierający fenofibrat w dawce 100 mg w postaci kapsułek twardych, charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa w kontekście zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Zgodnie z dokumentacją rejestracyjną, fenofibrat nie wywiera istotnego wpływu na te funkcje, co pozwala lekarzowi z dużym poziomem pewności zapewnić pacjenta o braku negatywnego oddziaływania terapii na bezpieczeństwo ruchu drogowego i obsługę urządzeń mechanicznych.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Grofibrat 100 mg
Fenofibrat, substancja czynna preparatu Grofibrat 100 mg, jest skutecznym lekiem z grupy fibratów stosowanym w leczeniu zaburzeń lipidowych. Bezwzględne przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na fenofibrat lub substancje pomocnicze (w tym 80 mg laktozy jednowodnej w kapsułce), niewydolność wątroby (w tym marskość żółciowa i niejasne zaburzenia funkcji wątroby), ciężką niewydolność nerek (eGFR <30 ml/min/1,73 m²), chorobę pęcherzyka żółciowego, reakcje fototoksyczne lub uczulenie na światło po fibratach lub ketoprofenie oraz przewlekłe i ostre zapalenie trzustki (z wyjątkiem ostrego zapalenia wywołanego ciężką hipertrójglicerydemią). Fenofibrat metabolizowany jest głównie w wątrobie, co uzasadnia ostrożność u pacjentów z dysfunkcją tego narządu.
choroba pęcherzyka żółciowego, ciężka niewydolność nerek, EGFR, fenofibrat, fibrat, Grofibrat, hipertrójglicerydemia, kamica żółciowa, laktoza jednowodna, marskość wątroby żółciowa, miopatia, nadwrażliwość na fenofibrat, nadwrażliwość na światło, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność wątroby, ostre zapalenie trzustki, przewlekłe zapalenie trzustki, reakcja fototoksyczna, statyna, trójglicerydy, umiarkowana niewydolność nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie lipidowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Grofibrat 200 200 mg
Fenofibrat (Grofibrat 200) jest stosowany w terapii zaburzeń lipidowych, jednak jego bezpieczeństwo u kobiet w wieku rozrodczym wymaga szczególnej uwagi. Dane dotyczące stosowania fenofibratu w ciąży są ograniczone; badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego, lecz zaobserwowano embriotoksyczność przy dawkach toksycznych dla samic. W związku z tym lek powinien być stosowany u kobiet ciężarnych jedynie wtedy, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Brak jest danych klinicznych potwierdzających przenikanie fenofibratu do mleka kobiecego, co skutkuje przeciwwskazaniem do stosowania leku u matek karmiących piersią oraz koniecznością przerwania laktacji w przypadku terapii fenofibratem.