metabolizm fenofibratu

Fenofibrat to lek z grupy fibratów, stosowany głównie w leczeniu dyslipidemii, szczególnie w przypadkach podwyższonego poziomu trójglicerydów. Metabolizm fenofibratu rozpoczyna się od jego szybkiej hydrolizy przez esterazy w jelitach, wątrobie i osoczu do aktywnego metabolitu – kwasu fenofibrynowego (fenofibric acid).

Kwas fenofibrynowy jest głównym aktywnym metabolitem, który wiąże się z albuminami osocza (ponad 99%) i działa jako agonista receptorów PPAR-α (receptory aktywowane przez proliferatory peroksysomów typu alfa). Aktywacja tych receptorów prowadzi do zwiększenia lipolizy i eliminacji cząsteczek bogatych w trójglicerydy z osocza poprzez aktywację lipazy lipoproteinowej oraz redukcję produkcji apolipoproteiny C-III.

Metabolizm fenofibratu zachodzi głównie w wątrobie, gdzie kwas fenofibrynowy podlega glukuronidacji i dalszym przemianom. Wydalanie leku odbywa się przede wszystkim przez nerki (60-90%), a mniejsza część jest eliminowana z kałem. Okres półtrwania kwasu fenofibrynowego wynosi około 20 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę.

U pacjentów z niewydolnością nerek konieczna jest modyfikacja dawki fenofibratu ze względu na zmniejszony klirens metabolitów. Warto zaznaczyć, że fenofibrat nie jest substratem dla głównych izoenzymów cytochromu P450, co zmniejsza ryzyko interakcji lekowych związanych z tym szlakiem metabolicznym, jednak może wchodzić w interakcje z innymi lekami przez wpływ na białka transportujące czy konkurencję o wiązanie z albuminami.