Właściwości farmakokinetyczne leku Grofibrat S

Grofibrat S w postaci tabletek powlekanych zawierających 160 mg fenofibratu mikronizowanego charakteryzuje się zwiększoną biodostępnością w porównaniu z postacią fenofibratu mikronizowanego w kapsułkach. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę farmakokinetyczną tego preparatu, obejmującą procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji substancji czynnej.¹

Wchłanianie

Po podaniu doustnym Grofibrat S, maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest po upływie 4-5 godzin od momentu przyjęcia leku. Podczas długotrwałej terapii stężenie fenofibratu w osoczu utrzymuje się na stałym poziomie. Istotnym czynnikiem modyfikującym proces wchłaniania jest obecność pokarmu – biodostępność fenofibratu ulega zwiększeniu, gdy lek jest przyjmowany razem z posiłkiem.²

Dystrybucja

Aktywny metabolit fenofibratu – kwas fenofibrynowy – charakteryzuje się bardzo wysokim stopniem wiązania z albuminami osocza, przekraczającym 99%. Ta silna interakcja z białkami osocza wpływa na dystrybucję oraz czas działania leku w organizmie.³

Metabolizm

Po podaniu doustnym fenofibrat podlega szybkiej hydrolizie przez esterazy, przekształcając się w aktywny metabolit – kwas fenofibrynowy. W osoczu nie stwierdza się obecności niezmienionego fenofibratu, co wskazuje na jego całkowitą konwersję do formy aktywnej. Należy podkreślić, że fenofibrat nie jest substratem dla enzymu CYP3A4, a jego przemiany metaboliczne nie obejmują wątrobowego metabolizmu mikrosomalnego.⁴

Eliminacja

Główną drogą eliminacji fenofibratu jest wydalanie przez nerki. Lek jest całkowicie usuwany z organizmu w ciągu 6 dni od podania. Fenofibrat jest wydalany przede wszystkim w postaci kwasu fenofibrynowego oraz jego glukuronidowych pochodnych. U pacjentów w podeszłym wieku parametry farmakokinetyczne pozostają niezmienione – klirens osoczowy kwasu fenofibrynowego utrzymuje się na porównywalnym poziomie jak u pacjentów młodszych.⁵

Parametry kinetyczne

Badania kinetyczne wykazały brak kumulacji fenofibratu zarówno po podaniu jednorazowym, jak i wielokrotnym, co stanowi istotną informację w kontekście bezpieczeństwa długotrwałej terapii. Okres półtrwania (t₁/₂) kwasu fenofibrynowego w osoczu wynosi około 20 godzin. Warto zaznaczyć, że hemodializa nie powoduje usunięcia kwasu fenofibrynowego z organizmu, co ma znaczenie kliniczne u pacjentów z niewydolnością nerek poddawanych tej procedurze.⁶

Szczegółowe parametry farmakokinetyczne