ostra choroba układu oddechowego

Ostra choroba układu oddechowego to schorzenie charakteryzujące się nagłym wystąpieniem objawów dotyczących dróg oddechowych, które mogą obejmować zarówno górne (nos, zatoki, gardło, krtań), jak i dolne drogi oddechowe (tchawica, oskrzela, płuca). Etiologia jest najczęściej infekcyjna – wirusowa, bakteryjna lub mieszana.

Do najczęstszych ostrych chorób układu oddechowego należą: przeziębienie, grypa, ostre zapalenie gardła, ostre zapalenie krtani, ostre zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc oraz COVID-19. Objawy mogą obejmować kaszel, duszność, gorączkę, ból gardła, katar, bóle mięśniowe i ogólne osłabienie.

Diagnostyka opiera się na ocenie klinicznej, badaniach laboratoryjnych (morfologia, CRP, prokalcytonina), badaniach obrazowych (RTG klatki piersiowej, TK) oraz testach molekularnych wykrywających patogeny. Leczenie zależy od etiologii – wirusowe infekcje leczy się objawowo, bakteryjne wymagają antybiotykoterapii, natomiast ciężkie przypadki mogą wymagać hospitalizacji i wspomagania oddychania.

W przypadku ostrej niewydolności oddechowej konieczne jest szybkie wdrożenie tlenoterapii, a w ciężkich przypadkach – wentylacji mechanicznej. Ważną rolę w zapobieganiu tym schorzeniom odgrywają szczepienia ochronne (przeciwko grypie, pneumokokom, COVID-19) oraz przestrzeganie zasad higieny.

Powiązane wpisy

  1. 21.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl