alergia pyłkowa

Alergia pyłkowa, znana również jako pyłkowica lub alergiczny nieżyt nosa o etiologii pyłkowej, jest jedną z najczęstszych form alergii. Stanowi odpowiedź immunologiczną organizmu na alergeny zawarte w pyłkach roślin, głównie traw, drzew i chwastów. Charakteryzuje się sezonowym występowaniem objawów, zależnym od okresu pylenia konkretnych roślin.

W patofizjologii alergii pyłkowej kluczową rolę odgrywa reakcja nadwrażliwości typu I, w której przeciwciała IgE wiążą się z alergenami, powodując degranulację komórek tucznych i uwolnienie mediatorów zapalnych, takich jak histamina. Objawy kliniczne obejmują wodnisty wyciek z nosa, kichanie, świąd i przekrwienie błony śluzowej nosa, łzawienie, świąd i zaczerwienienie oczu, a w cięższych przypadkach również objawy astmatyczne.

Diagnostyka alergii pyłkowej opiera się na wywiadzie lekarskim, testach skórnych (punktowych lub śródskórnych) oraz oznaczaniu specyficznych przeciwciał IgE w surowicy. Leczenie ma charakter wielokierunkowy i obejmuje unikanie ekspozycji na alergeny, farmakoterapię (leki przeciwhistaminowe, glikokortykosteroidy donosowe, leki antyleukotrienowe) oraz immunoterapię swoistą, która jest jedyną metodą mogącą modyfikować naturalny przebieg choroby.

Warto podkreślić, że nieleczona alergia pyłkowa może prowadzić do rozwoju astmy oskrzelowej (tzw. marsz alergiczny) oraz znacznego obniżenia jakości życia pacjentów. Nowoczesne metody monitorowania stężenia pyłków w powietrzu oraz aplikacje mobilne umożliwiają alergikom lepsze planowanie aktywności i zmniejszenie narażenia na alergeny.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl