pozapiramidowe zaburzenia ruchowe
Pozapiramidowe zaburzenia ruchowe to grupa schorzeń neurologicznych wynikających z dysfunkcji układu pozapiramidowego, który odpowiada za kontrolę i koordynację ruchów mimowolnych, postawę i napięcie mięśniowe. W skład tego układu wchodzą jądra podkorowe: jądra podstawy, wzgórze, jądro niskowzgórzowe oraz móżdżek.
Do najczęstszych objawów pozapiramidowych zalicza się: drżenie spoczynkowe, sztywność mięśniową, spowolnienie ruchowe (bradykinezja), akinezję, dystonię, pląsawicę, atetozę, mioklonie oraz zaburzenia postawy. Zaburzenia te mogą występować jako objawy pierwotne w chorobach neurozwyrodnieniowych (np. choroba Parkinsona, choroba Huntingtona) lub wtórnie – jako skutek uboczny farmakoterapii, szczególnie neuroleptyków.
Diagnostyka pozapiramidowych zaburzeń ruchowych opiera się na szczegółowym badaniu neurologicznym, badaniach obrazowych mózgu (MRI, TK), badaniach laboratoryjnych, a czasem badaniach genetycznych. Leczenie zależy od przyczyny i obejmuje farmakoterapię (leki dopaminergiczne w chorobie Parkinsona, leki antycholinergiczne, benzodiazepiny), rehabilitację ruchową, a w wybranych przypadkach metody zabiegowe jak głęboka stymulacja mózgu (DBS).
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Akineton 5 mg/ml
AKINETON w formie roztworu do wstrzykiwań zawiera mleczan biperydenu w stężeniu 5 mg/ml, co odpowiada 3,9 mg biperydenu na ml. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane, rozpoczynając od najmniejszej skutecznej dawki i stopniowo ją zwiększając, uwzględniając efekt terapeutyczny oraz działania niepożądane. Lek może być podawany domięśniowo, powoli dożylnie lub w infuzji dożylnej. W ciężkich przypadkach choroby Parkinsona lub kurczu powiek dawki mogą wynosić od 10 do 20 mg mleczanu biperydenu na dobę (2 do 4 ml roztworu). Dorośli otrzymują jednorazowo 2,5-5 mg (0,5-1 ml), z możliwością powtórzenia dawki po 30 minutach, a maksymalna dawka dobowa wynosi 10-20 mg. U dzieci dawki są dostosowane do wieku, np. do 1 roku życia 1 mg (0,2 ml), do 6 lat 2 mg (0,4 ml), do 10 lat 3 mg (0,6 ml), podawane powoli dożylnie.
biperyden, choroba Parkinsona, działanie niepożądane, infuzja dożylna, kurcz powiek, mleczan biperydenu, objawy pozapiramidowe, podanie domięśniowe, podanie dożylne, pozapiramidowe zaburzenia ruchowe, produkt leczniczy, roztwór do wstrzykiwań, substancja czynna, wstrzyknięcie dożylne, zatrucie nikotyną, zatrucie związkami fosforu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Akineton 2 mg
Akineton zawierający 2 mg biperydenu chlorowodorku (1,8 mg biperydenu) wymaga indywidualnego doboru dawki w zależności od schorzenia i reakcji pacjenta. W chorobie Parkinsona terapia rozpoczyna się od 2 mg/dobę (2 × 0,5 tabletki), z możliwością stopniowego zwiększania dawki o 2 mg/dobę do maksymalnie 16 mg/dobę (8 tabletek), podawanych 3-4 razy dziennie. W leczeniu objawów pozapiramidowych wywołanych lekami, w tym neuroleptykami, dawka początkowa u dorosłych wynosi 1-4 mg/dobę, a dawka podtrzymująca 1-16 mg/dobę (0,5-2 tabletki 1-4 razy dziennie). U dzieci i młodzieży (3-15 lat) dawka wynosi 1-2 mg/dobę, z dawką podtrzymującą 1-6 mg/dobę (0,5-1 tabletka 1-3 razy dziennie). W innych pozapiramidowych zaburzeniach ruchowych dawka początkowa to 2 mg/dobę, a dalsze dawkowanie jest indywidualnie dostosowywane, często przekraczając dawki stosowane w innych wskazaniach.
- Leksykon substancji czynnych
Biperyden – Dawkowanie i sposób podawania
Biperyden jest stosowany w leczeniu choroby Parkinsona oraz objawów pozapiramidowych indukowanych lekami. Dawkowanie jest indywidualizowane, rozpoczynając od najmniejszej skutecznej dawki i stopniowo ją zwiększając, aby osiągnąć optymalną odpowiedź terapeutyczną przy minimalizacji działań niepożądanych. W postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Akineton SR 4 mg) dawka dobowa u dorosłych wynosi zwykle 4-12 mg (1-3 tabletki), z maksymalną dawką 16 mg (4 tabletki), przyjmowanych w równych odstępach czasu, pierwszą rano. Roztwór do wstrzykiwań (5 mg/ml) stosuje się w sytuacjach wymagających szybkiego działania lub gdy podanie doustne jest niemożliwe; dawki u dorosłych w ciężkich przypadkach choroby Parkinsona wynoszą 10-20 mg na dobę podawane domięśniowo lub dożylnie. Dawkowanie u dzieci jest dostosowane do wieku, z dawkami od 1 mg u niemowląt do 3 mg u dzieci do 10 lat, podawanymi powoli dożylnie, z koniecznością przerwania podawania po ustąpieniu objawów.
biperyden, chlorowodorek biperydenu, choroba Parkinsona, dawka dobowa, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, infuzja dożylna, kurcz powiek, mleczan biperydenu, objawy pozapiramidowe, odpowiedź terapeutyczna, podanie dożylne, postać farmaceutyczna, pozapiramidowe zaburzenia ruchowe, roztwór do wstrzykiwań, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wstrzyknięcie dożylne, zatrucie nikotyną