zaburzenia przewodnictwa mięśnia sercowego

Zaburzenia przewodnictwa mięśnia sercowego to nieprawidłowości w przekazywaniu impulsów elektrycznych w sercu, które mogą prowadzić do zaburzeń rytmu serca i upośledzenia jego funkcji jako pompy. Fizjologicznie, impuls elektryczny rozpoczyna się w węźle zatokowo-przedsionkowym, przechodzi przez przedsionki, następnie przez węzeł przedsionkowo-komorowy, pęczek Hisa i jego odnogi, aby dotrzeć do włókien Purkinjego i wywołać skurcz komór.

Zaburzenia przewodnictwa mogą dotyczyć różnych struktur układu bodźcoprzewodzącego. Wyróżnia się bloki zatokowo-przedsionkowe, przedsionkowo-komorowe (I°, II° typu Mobitz I i II, III°) oraz bloki odnóg pęczka Hisa (prawej, lewej lub dwupęczkowy). Etiologia jest zróżnicowana i obejmuje choroby strukturalne serca (choroba wieńcowa, zawał, kardiomiopatia), zaburzenia elektrolitowe, działania niepożądane leków, choroby autoimmunologiczne czy wrodzone wady serca.

Diagnostyka opiera się głównie na badaniu EKG, które pozwala określić rodzaj i lokalizację bloku. W przypadku bloków zaawansowanych, mogących prowadzić do objawowej bradykardii, omdleń (zespół Morgagniego-Adamsa-Stokesa) czy niewydolności serca, może być konieczne wszczepienie stymulatora serca. W łagodniejszych postaciach wystarczające może być leczenie przyczynowe oraz regularne monitorowanie stanu pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl