infekcje układu moczowo-płciowego

Infekcje układu moczowo-płciowego stanowią istotny problem kliniczny, obejmujący szerokie spektrum zakażeń dotyczących dróg moczowych oraz narządów płciowych. Najczęstszym patogenem wywołującym zakażenia układu moczowego jest Escherichia coli, odpowiedzialna za 75-95% niepowikłanych infekcji. Inne częste patogeny to Klebsiella pneumoniae, Proteus mirabilis, Enterococcus faecalis oraz Staphylococcus saprophyticus.

Zakażenia układu moczowego (ZUM) można podzielić na niepowikłane i powikłane. Do niepowikłanych zaliczamy ostre zapalenie pęcherza moczowego i odmiedniczkowe zapalenie nerek u pacjentów bez strukturalnych i funkcjonalnych nieprawidłowości układu moczowego. Powikłane ZUM występują u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak obecność cewnika moczowego, niedrożność dróg moczowych, kamica nerkowa czy zaburzenia neurologiczne.

W obrębie układu płciowego często występującymi infekcjami są zapalenie pochwy i sromu, zapalenie szyjki macicy, choroba zapalna miednicy mniejszej u kobiet oraz zapalenie najądrzy, prostaty i cewki moczowej u mężczyzn. Patogeny odpowiedzialne za te infekcje to m.in. Neisseria gonorrhoeae, Chlamydia trachomatis, Trichomonas vaginalis, Candida albicans oraz bakterie beztlenowe.

Diagnostyka infekcji układu moczowo-płciowego obejmuje badanie ogólne i posiew moczu, badania obrazowe (USG, tomografia komputerowa), badania mikrobiologiczne wydzieliny z dróg płciowych oraz testy na obecność patogenów przenoszonych drogą płciową. Leczenie opiera się głównie na antybiotykoterapii celowanej, uwzględniającej wyniki antybiogramu, a w przypadku zakażeń grzybiczych – na stosowaniu leków przeciwgrzybiczych.

Zapobieganie infekcjom układu moczowo-płciowego polega na odpowiedniej higienie osobistej, regularnych badaniach profilaktycznych, stosowaniu bezpiecznych praktyk seksualnych oraz szybkim leczeniu zdiagnozowanych infekcji, co zapobiega powikłaniom i chroni przed rozwojem przewlekłych stanów zapalnych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl