zapalenie węzłów chłonnych krezki
Zapalenie węzłów chłonnych krezki (mezenteryczne zapalenie węzłów chłonnych, mezenteryczna limfadenopatia) to stan chorobowy charakteryzujący się powiększeniem i stanem zapalnym węzłów chłonnych zlokalizowanych w krezce jelita cienkiego. Krezka to fałd otrzewnej zawierający naczynia krwionośne, limfatyczne oraz nerwy zaopatrujące jelito.
Etiologia schorzenia jest zróżnicowana – może być spowodowane zakażeniami bakteryjnymi (Yersinia enterocolitica, Mycobacterium tuberculosis), wirusowymi (wirus Epsteina-Barr, cytomegalowirus), pasożytniczymi, chorobami autoimmunologicznymi, a także w przebiegu chorób nowotworowych. Najczęściej występuje u dzieci i młodzieży, choć może dotyczyć pacjentów w każdym wieku.
Klinicznie zapalenie węzłów chłonnych krezki manifestuje się bólem brzucha, często naśladującym objawy ostrego zapalenia wyrostka robaczkowego, gorączką, nudnościami, wymiotami oraz biegunką. Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych (USG, tomografia komputerowa), które uwidaczniają powiększone węzły chłonne w obrębie krezki.
Leczenie zależy od przyczyny zapalenia i obejmuje terapię przeciwbakteryjną w przypadku infekcji bakteryjnych, leczenie objawowe w infekcjach wirusowych oraz terapię celowaną w przypadku chorób nowotworowych. W większości przypadków infekcyjnych rokowanie jest dobre, a schorzenie ustępuje samoistnie lub po zastosowaniu odpowiedniego leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Limfadenitis mezenterialny – Objawy
Limfadenitis mezenterialny to zapalenie węzłów chłonnych krezki, najczęściej występujące u dzieci i młodzieży poniżej 20. roku życia. Choroba charakteryzuje się bólem brzucha, zwykle w prawym dolnym kwadrancie, który może mieć charakter tępy lub skurczowy, często mylonym z zapaleniem wyrostka robaczkowego. Towarzyszą mu objawy takie jak gorączka (zazwyczaj <38,5°C), nudności, wymioty, biegunka, tkliwość jamy brzusznej, podwyższona leukocytoza oraz ogólne złe samopoczucie. Objawy pojawiają się często po infekcji górnych dróg oddechowych, a nudności i wymioty zwykle poprzedzają ból brzucha, co odróżnia limfadenitis od zapalenia wyrostka. Przebieg jest zazwyczaj łagodny i samoograniczający się, z ustępowaniem symptomów w ciągu 1-4 tygodni, choć u około 50% pacjentów objawy mogą utrzymywać się od 3 do 10 tygodni. Pełny powrót do zdrowia następuje zwykle po 4 tygodniach lub dłużej, bez długotrwałych następstw.
artralgia, biegunka, ból brzucha, choroba zapalna jelit, ciąża pozamaciczna, gorączka, infekcja górnych dróg oddechowych, infekcja wirusowa, krezka, leukocytoza, limfadenitis mezenterialny, malaise, niedokrwienne zapalenie okrężnicy, nudności i wymioty, posocznica, ropień, rumień guzowaty, SIRS, utrata apetytu, utrata masy ciała, węzeł chłonny, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, Yersinia enterocolitica, zaburzenia elektrolitowe, zapalenie otrzewnej, zapalenie węzłów chłonnych krezki, zapalenie wyrostka robaczkowego, zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej - Leksykon chorób i schorzeń
Limfadenitis mezenterialny – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Limfadenitis mezenterialny, czyli zapalenie węzłów chłonnych krezki, charakteryzuje się zazwyczaj przebiegiem samolimitującym się z dobrym rokowaniem. Objawy kliniczne ustępują zwykle w ciągu około 4 tygodni, a pełny powrót do zdrowia następuje bez konieczności specjalistycznego leczenia i bez powikłań. Wskazane jest informowanie pacjentów i ich rodzin o przewidywanym czasie trwania choroby oraz ewentualne kontrolne badania lekarskie w celu monitorowania ustępowania objawów i wykluczenia innych patologii, takich jak ostre zapalenie wyrostka robaczkowego. Zgony z powodu limfadenitis mezenterialnego są niezwykle rzadkie, jednak w przypadku rozwoju sepsy rokowanie ulega znacznemu pogorszeniu.
badanie lekarskie, badanie prospektywne, limfadenektomia, limfadenektomia regionalna, limfadenitis mezenterialny, objawy kliniczne, ostre zapalenie wyrostka robaczkowego, przeżycie ogólne, przeżycie specyficzne dla nowotworu, rekonwalescencja, sepsa, węzły chłonne, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie węzłów chłonnych krezki, zapalenie wyrostka robaczkowego - Leksykon chorób i schorzeń
Limfadenitis mezenterialny – Leczenie
Limfadenitis mezenterialny to najczęściej samoograniczające się zapalenie węzłów chłonnych krezki, które przebiega z bólem brzucha i gorączką, a rekonwalescencja trwa zwykle od 1 do 4 tygodni. Leczenie w łagodnych przypadkach, zwłaszcza o etiologii wirusowej, opiera się na postępowaniu objawowym, obejmującym odpoczynek, odpowiednie nawodnienie (w tym płyny z elektrolitami), stosowanie ciepłych okładów oraz leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe, takie jak paracetamol i ibuprofen. Aspiryna jest przeciwwskazana u dzieci z objawami grypopodobnymi ze względu na ryzyko zespołu Reye’a. W przypadku umiarkowanego lub ciężkiego zakażenia bakteryjnego wskazana jest antybiotykoterapia, najczęściej z zastosowaniem TMP-SMX, cefalosporyn III generacji, fluorochinolonów, aminoglikozydów lub doksycykliny, prowadzona przez 7-14 dni, kontynuowana co najmniej 2 dni po ustąpieniu objawów.
aminoglikozydy, antybiotykoterapia, appendektomia, biopsja węzłów chłonnych, cefalosporyna trzeciej generacji, chemioterapia, doksycyklina, etiologia choroby, etiologia wirusowa, fluorochinolony, hydroksychlorochina, kortykosteroid systemowy, kwas salicylowy, laparoskopia diagnostyczna, leczenie objawowe, lek przeciwbólowy, lek przeciwgorączkowy, limfadenitis mezenterialny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostre zapalenie wyrostka robaczkowego, rytuksymab, toczeń rumieniowaty układowy, trimetoprim-sulfametoksazol, Yersinia enterocolitica, zapalenie węzłów chłonnych krezki, zespół Reye’a - Leksykon chorób i schorzeń
Limfadenitis mezenterialny – Diagnostyka i diagnoza
Limfadenitis mezenterialny to zapalenie węzłów chłonnych krezki jelita cienkiego, najczęściej manifestujące się bólem w prawym dolnym kwadrancie brzucha, szczególnie u dzieci i młodzieży. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu fizykalnym oraz badaniach laboratoryjnych, takich jak morfologia krwi (leukocytoza >10 000/L w około 50% przypadków), wskaźnik limfocyty/monocyty (L/M), CRP oraz badania serologiczne i posiewy krwi. Kluczową rolę odgrywają badania obrazowe, zwłaszcza ultrasonografia jamy brzusznej, gdzie kryteria diagnostyczne obejmują obecność co najmniej jednego powiększonego węzła chłonnego o średnicy krótkiej osi ≥8 mm lub co najmniej trzech węzłów >5 mm, przy prawidłowym obrazie wyrostka robaczkowego. W razie niejednoznaczności USG lub u starszych pacjentów stosuje się tomografię komputerową z kontrastem, która pozwala na dokładną ocenę węzłów chłonnych i wykluczenie innych patologii.
badanie fizykalne, badanie histopatologiczne, badanie palpacyjne, badanie serologiczne, białko C-reaktywne, biopsja węzłów chłonnych, chłoniak, choroba Leśniowskiego-Crohna, ciąża pozamaciczna, endoskopia z biopsją, gruźlica, laparoskopia diagnostyczna, laparotomia zwiadowcza, leukocytoza, limfadenitis mezenterialny, morfologia krwi obwodowej, ogólnoustrojowa reakcja zapalna, ostre zapalenie wyrostka robaczkowego, posiew krwi, promieniowanie jonizujące, toczeń rumieniowaty układowy, tomografia komputerowa, torbiel jajnika, ultrasonografia jamy brzusznej, wgłobienie jelita, wieloukładowy zespół zapalny u dzieci, Yersinia enterocolitica, zakażenie układu moczowego, zapalenie jelita cienkiego, zapalenie uchyłków, zapalenie węzłów chłonnych krezki, zdjęcie rentgenowskie jamy brzusznej