antygen koagulacyjny czynnika VIII

Antygen koagulacyjny czynnika VIII (znany również jako antygen von Willebranda) to białko obecne w osoczu krwi, które odpowiada za przenoszenie czynnika VIII krzepnięcia. Jest produkowany głównie przez komórki śródbłonka naczyniowego i megakariocyty. Odgrywa kluczową rolę w procesie hemostazy poprzez promowanie adhezji płytek krwi do uszkodzonego śródbłonka naczyniowego oraz stabilizację czynnika VIII w krążeniu.

Oznaczanie poziomu antygenu koagulacyjnego czynnika VIII ma istotne znaczenie diagnostyczne w ocenie zaburzeń krzepnięcia, szczególnie w diagnostyce choroby von Willebranda. W zależności od typu tej choroby, poziom antygenu może być obniżony (typ 1 i 3) lub prawidłowy (typ 2). Wartości referencyjne zazwyczaj mieszczą się w zakresie 50-150% normy, choć mogą się różnić w zależności od laboratorium.

Niedobór antygenu koagulacyjnego czynnika VIII prowadzi do zwiększonej skłonności do krwawień, co objawia się m.in. przedłużonym krwawieniem po urazach, skłonnością do siniaczeń, krwawieniami z nosa czy dziąseł. Diagnostyka różnicowa obejmuje inne zaburzenia hemostazy, takie jak hemofilia A, gdzie poziom antygenu jest prawidłowy, ale aktywność czynnika VIII jest obniżona.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl