koagulopatia konsumpcyjna

Koagulopatia konsumpcyjna, znana również jako zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC – Disseminated Intravascular Coagulation), to poważne zaburzenie układu krzepnięcia charakteryzujące się jednoczesną aktywacją procesów krzepnięcia i fibrynolizy. W przebiegu tego stanu dochodzi do nadmiernego zużycia czynników krzepnięcia i płytek krwi, co prowadzi do paradoksalnego współistnienia zakrzepów w mikrokrążeniu oraz objawów skazy krwotocznej.

Patogeneza koagulopatii konsumpcyjnej obejmuje masywną aktywację układu krzepnięcia, najczęściej w odpowiedzi na uraz, infekcję, powikłania położnicze, nowotwory złośliwe czy wstrząs. Proces ten prowadzi do niekontrolowanej generacji trombiny, odkładania fibryny w naczyniach, wtórnej aktywacji układu fibrynolizy i zużycia czynników krzepnięcia, co skutkuje krwawieniami.

Diagnostyka DIC opiera się na ocenie parametrów krzepnięcia, w tym wydłużonego czasu protrombinowego (PT) i czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (APTT), obniżonego poziomu fibrynogenu, trombocytopenii oraz podwyższonego stężenia D-dimerów i produktów degradacji fibryny. Istotna jest również identyfikacja choroby podstawowej, która wywołała koagulopatię.

Leczenie koagulopatii konsumpcyjnej koncentruje się przede wszystkim na eliminacji czynnika wywołującego oraz leczeniu wspomagającym. W zależności od dominujących objawów może obejmować przetaczanie świeżo mrożonego osocza, koncentratów krwinek płytkowych, krioprecypitatu lub koncentratów czynników krzepnięcia. W przypadkach z dominującą zakrzepicą może być konieczne zastosowanie heparyny.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl