test punktowy skórny
Test punktowy skórny (skin prick test, SPT) to podstawowa metoda diagnostyczna stosowana w alergologii do identyfikacji alergenów wywołujących reakcje nadwrażliwości typu I. Polega na naniesieniu na skórę przedramienia lub pleców kropli roztworów alergenowych, a następnie nakłuciu naskórka przez kroplę za pomocą specjalnego lancetu.
Ocena testu następuje po 15-20 minutach i opiera się na pomiarze średnicy bąbla i rumienia powstałego w miejscu aplikacji alergenu. Za wynik dodatni przyjmuje się bąbel o średnicy ≥3 mm, przy prawidłowej reakcji kontroli pozytywnej (histamina) i negatywnej (roztwór soli fizjologicznej). Testy charakteryzują się wysoką czułością (70-95%) i swoistością (80-97%) w diagnostyce alergii IgE-zależnej.
Przed wykonaniem testów punktowych należy odstawić leki przeciwhistaminowe (na 3-7 dni), leki przeciwleukotrienowe (na 3 dni) oraz miejscowe glikokortykosteroidy w miejscu testowania. Przeciwwskazaniami do testów są: zaostrzenie choroby alergicznej, zmiany skórne w miejscu testowania, przyjmowanie beta-blokerów oraz ciąża u pacjentek z wywiadem reakcji anafilaktycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Alergia na skorupiaki – Diagnostyka i diagnoza
Alergia na skorupiaki dotyka około 3% dorosłych i ponad 1% dzieci, stanowiąc istotne wyzwanie diagnostyczne ze względu na niską swoistość konwencjonalnych testów. Standardowe metody diagnostyczne obejmują szczegółowy wywiad kliniczny, testy skórne (SPT) oraz pomiar swoistych przeciwciał IgE (sIgE) przeciwko alergenom skorupiaków, w tym tropomiozynie. Testy skórne i sIgE cechują się wysoką czułością (>90%), ale niską swoistością, co prowadzi do licznych wyników fałszywie dodatnich. Doustne próby prowokacyjne (DBPCFC) pozostają złotym standardem, jednak ze względu na ryzyko i koszty są stosowane selektywnie. Nowoczesne metody, takie jak diagnostyka oparta na komponentach (CRD) oraz test aktywacji bazofilów (BAT), oferują wyższą dokładność diagnostyczną, umożliwiając precyzyjne wykrycie przeciwciał IgE skierowanych przeciwko poszczególnym alergenom, co jest szczególnie istotne w kontekście braku alergenów specyficznych dla gatunków skorupiaków.
alergia IgE-zależna, alergia na skorupiaki, alergia pokarmowa, anafilaksja, diagnostyka oparta na komponentach, doustna próba prowokacyjna, dysfagia, fałszywie ujemny wynik, kinaza argininowa, podwójnie ślepa próba kontrolowana placebo, próba prowokacyjna, przeciwciało IgE, reaktywność krzyżowa, roztocze kurzu domowego, test aktywacji bazofilów, test punktowy skórny, test serologiczny, test skórny, tropomiozyna - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół alfa-gal – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zespół alfa-gal (AGS) to alergia IgE-zależna na oligosacharyd galaktoza-alfa-1,3-galaktoza, występujący w tkankach ssaków z wyjątkiem naczelnych, wywołana ukąszeniem kleszcza (głównie Lone Star tick). Charakterystyczne jest opóźnienie reakcji alergicznej 2-6 godzin po spożyciu mięsa ssaków (wołowina, wieprzowina, jagnięcina) i produktów zawierających alfa-gal, co utrudnia diagnostykę. Objawy obejmują pokrzywkę, świąd, duszność, bóle brzucha, wymioty, a w 30% przypadków mogą prowadzić do anafilaksji. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, oznaczeniu specyficznych IgE alfa-gal (>0,1 IU/mL) oraz ocenie odpowiedzi na dietę eliminacyjną. Opóźnienia w rozpoznaniu sięgają średnio ponad 7 lat, a świadomość AGS wśród personelu medycznego jest niska (42% nigdy nie słyszało o chorobie). W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić inne alergie pokarmowe, IBS i nietolerancje pokarmowe.
3-galaktoza, akupunktura uszna, alergia na czerwone mięso, alergia pokarmowa, anafilaksja, auto-injektor adrenaliny, borelioza, DEET, dieta eliminacyjna, doustna immunoterapia, duszność, galaktoza-alfa-1, hipotensja, immunoterapia podjęzykowa, kleszcz czarnonogi, kleszcz samotnik, leki przeciwhistaminowe, obrzęk naczynioruchowy, opóźniona reakcja alergiczna, permetryna, pokrzywka, reakcja alergiczna, terapia anty-IgE, test punktowy skórny, ukąszenie kleszcza, zespół alfa-gal, zespół jelita drażliwego