okrężnica zstępująca
Okrężnica zstępująca (łac. colon descendens) stanowi trzecią część jelita grubego, zlokalizowaną w lewej części jamy brzusznej. Rozpoczyna się pod śledzioną jako kontynuacja okrężnicy poprzecznej i biegnie ku dołowi wzdłuż tylnej ściany jamy brzusznej, kończąc się na wysokości grzebienia biodrowego, gdzie przechodzi w okrężnicę esowatą.
Anatomicznie okrężnica zstępująca jest węższa niż okrężnica wstępująca i ma grubszą ścianę. Charakteryzuje się obecnością wzdłużnych pasm mięśniowych (taenia coli) oraz uwypukleń (haustra), które nadają jej charakterystyczny pofałdowany wygląd. Jest unaczyniona głównie przez gałęzie tętnicy krezkowej dolnej.
W aspekcie klinicznym okrężnica zstępująca może być miejscem rozwoju chorób zapalnych jelit, uchyłkowatości (zwłaszcza u osób starszych), nowotworów jelita grubego oraz zaburzeń czynnościowych. Ze względu na przebieg przyścienny i położenie, zmiany w obrębie okrężnicy zstępującej mogą być diagnozowane podczas badania kolonoskopowego oraz w badaniach obrazowych, takich jak tomografia komputerowa czy wlew doodbytniczy.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Mesalazyna, stosowana w postaci zawiesiny doodbytniczej Salofalk 4 g/60 ml, wykazuje specyficzne właściwości farmakokinetyczne istotne dla leczenia wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Maksymalne stężenia 5-aminosalicylowego kwasu (5-ASA) i jego nieaktywnego metabolitu N-acetylo-5-ASA w osoczu wynoszą odpowiednio 0,92 µg/ml i 1,62 µg/ml, osiągane po 11-12 godzinach od podania. Mesalazyna wiąże się umiarkowanie z białkami osocza (43%), podczas gdy N-Ac-5-ASA wykazuje wyższe wiązanie (78%). Lek lokalizuje się głównie w odbytnicy i esicy, co potwierdzają badania obrazowe u pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaostrzeniem choroby. Metabolizm zachodzi zarówno w błonie śluzowej jelit, jak i w wątrobie, głównie przez acetylację do farmakologicznie nieaktywnego N-Ac-5-ASA, niezależnie od fenotypu acetylacji pacjenta.
błona śluzowa jelit, choroby zapalne jelit, diagnostyka obrazowa, fenotyp acetylacji, kwas 5-aminosalicylowy, kwas N-acetylo-5-aminosalicylowy, mesalazyna, metabolizm mesalazyny, N-Ac-5-ASA, odbytnica i esica, okrężnica zstępująca, postać farmaceutyczna, przewlekła zapalna choroba jelita grubego, remisja kliniczna, stan równowagi, wiązanie z białkami osocza, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaostrzenie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, zawiesina doodbytnicza -
Leksykon leków
Produkt leczniczy PENTASA w postaci zawiesiny doodbytniczej (1 g/100 ml) charakteryzuje się miejscowym działaniem terapeutycznym, które jest ściśle związane z wysokim stężeniem mesalazyny w dystalnym odcinku przewodu pokarmowego, obejmującym okrężnicę zstępującą. Po podaniu doodbytniczym wchłanianie systemowe mesalazyny jest ograniczone i wynosi około 15-20% podanej dawki (2 g/dobę podzielone na 2 dawki po 1 g), co minimalizuje ekspozycję ogólnoustrojową. Mesalazyna wiąże się z białkami osocza w umiarkowanym stopniu (~50%), natomiast jej główny metabolit, N-acetylo-mesalazyna (acetylomesalazyna), wykazuje wyższe wiązanie (~80%), co wpływa na biodostępność obu związków.
acetylacja, acetylomesalazyna, białko osocza, biodostępność, błona śluzowa jelita, dystalny odcinek przewodu pokarmowego, fenotyp acetylacji, flora bakteryjna okrężnicy, mesalazyna, metabolizm wątrobowy, N-acetylo-mesalazyna, N-acetylotransferaza typu 1, NAT-1, okrężnica zstępująca, stan równowagi dynamicznej, stan zapalny, zawiesina doodbytnicza
