angioscyntygrafia

Angioscyntygrafia jest metodą diagnostyki obrazowej w medycynie nuklearnej, polegającą na wizualizacji przepływu krwi w naczyniach krwionośnych za pomocą radiofarmaceutyków. Technika ta umożliwia ocenę perfuzji narządów, funkcji mięśnia sercowego oraz patologii naczyniowych.

W badaniu wykorzystuje się znakowane izotopem radioaktywnym związki, które po podaniu dożylnym pacjentowi gromadzą się w określonych strukturach naczyniowych. Następnie, za pomocą gamma kamery, rejestruje się emisję promieniowania gamma, tworząc obrazy rozkładu radioizotopu w organizmie. W kardiologii szczególnie istotna jest angioscyntygrafia serca, która pozwala na ocenę frakcji wyrzutowej lewej komory oraz zaburzeń kurczliwości mięśnia sercowego.

Angioscyntygrafia znajduje zastosowanie w diagnostyce choroby niedokrwiennej serca, ocenie żywotności mięśnia sercowego, a także w wykrywaniu zatorowości płucnej, zaburzeń perfuzji wątroby, nerek oraz innych narządów. Badanie to charakteryzuje się stosunkowo niską inwazyjnością w porównaniu do klasycznej angiografii, przy jednoczesnym dostarczaniu cennych informacji na temat funkcji i przepływu krwi w naczyniach.