desquamacja
Desquamacja, inaczej złuszczanie naskórka, to proces polegający na oddzielaniu się i odpadaniu najbardziej zewnętrznych warstw naskórka. Jest to naturalny fizjologiczny mechanizm, w którym martwe komórki naskórka (korneocyty) są stopniowo usuwane z powierzchni skóry.
W warunkach fizjologicznych desquamacja zachodzi nieustannie i niezauważalnie, będąc częścią cyklu odnowy naskórka trwającego około 28 dni u osób dorosłych. Proces ten może ulec nasileniu w różnych stanach patologicznych, takich jak choroby skóry (łuszczyca, egzema), reakcje polekowe, po intensywnym nasłonecznieniu (np. po oparzeniu słonecznym), czy w odpowiedzi na czynniki chemiczne lub mechaniczne.
W dermatologii wyróżnia się desquamację drobnopłatową (przypominającą otręby), blaszkowatą (złuszczanie w postaci większych płatów naskórka) oraz łupieżową. Nasilona desquamacja może świadczyć o zaburzeniach keratynizacji, nieprawidłowościach bariery naskórkowej lub być objawem ogólnoustrojowych procesów chorobowych, dlatego wymaga dokładnej diagnostyki dermatologicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Szkarłatka – Działania niepożądane
Szkarłatka (Phytolacca decandra) jest składnikiem homeopatycznych preparatów takich jak Camilia (5 CH, 333,3 mg/dawka, roztwór doustny) oraz Homeoplasmine (nalewka macierzysta, 0,3 g/100 g). W przypadku Camilia nie odnotowano specyficznych działań niepożądanych, a ich częstość pozostaje nieznana, co wskazuje na brak istotnych efektów ubocznych w trakcie stosowania klinicznego. Pomimo tego, zaleca się zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych do odpowiednich organów nadzoru farmakoterapii, w celu ciągłej oceny bezpieczeństwa preparatu.
acidum boricum, charakterystyka produktu leczniczego, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań, desquamacja, działanie niepożądane, efekt uboczny, kwas borowy, monitorowanie bezpieczeństwa produktów leczniczych, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, nalewka macierzysta, Phytolacca decandra, podmiot odpowiedzialny, preparat homeopatyczny, profil bezpieczeństwa, reakcja skórna, rozcieńczenie homeopatyczne, roztwór doustny, rumień, stosunek korzyści do ryzyka, zaczerwienienie skóry, złuszczanie naskórka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aklief 50 mcg/g
Preparat Aklief, zawierający trifaroten w stężeniu 50 µg/g, jest wskazany do miejscowej aplikacji na skórę raz na dobę. Przekroczenie zalecanej dawki lub częstotliwości stosowania nie zwiększa skuteczności terapeutycznej, natomiast znacząco podnosi ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak nasilony rumień, intensywne złuszczanie naskórka oraz dyskomfort miejscowy (pieczenie, świąd, bolesność). W przypadku objawów przedawkowania miejscowego konieczne jest przerwanie stosowania preparatu do czasu ustąpienia podrażnień i poprawy stanu skóry, z monitorowaniem pacjenta.
Aklief, ból głowy, desquamacja, desquamacja naskórka, dyskomfort skóry, glikol propylenowy, hepatotoksyczność, hiperwitaminoza A, leczenie objawowe, łysienie, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, nudności, podrażnienie skóry, przypadkowe połknięcie, reakcja skórna, retinoid, rumień, rumień skóry, suchość błon śluzowych, trifaroten, zaburzenia widzenia, zaburzenie neuropsychiatryczne, zawrót głowy